جز
وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم
HeydariBot (بحث | مشارکتها) جز (وظیفهٔ شمارهٔ ۵) |
HeydariBot (بحث | مشارکتها) |
||
| خط ۲: | خط ۲: | ||
== مقدمه == | == مقدمه == | ||
نامش [[سمعان بن هبیرة بن مساحق]] از تیره [[بنی اسد]]، از [[قبیله قریش]]<ref>ابن حجر، ج۳، ص۲۱۷ و ج۷، ص۱۶۸.</ref> است که به [[کنیه]] [[شهرت]] دارد. [[ابن حجر]]<ref>ابن حجر، ج۳، ص۲۱۷ و ج۷، ص۱۶۸.</ref> او را در قسم سوم الاصابه (مخضرمین) ذکر کرده است. بنابراین، [[صحابی]] نیست؛ گرچه [[زمان رسول خدا]]{{صل}} [[ایمان]] آورده است. کنیه ابوسمال، میان او و یک نفر دیگر مشترک است که برخی، اطلاعات دومی را با این مورد خلط کردهاند <ref>ثقفی، ج۲، ص۵۳۴ پاورقی.</ref>. | نامش [[سمعان بن هبیرة بن مساحق]] از تیره [[بنی اسد]]، از [[قبیله قریش]]<ref>ابن حجر، ج۳، ص۲۱۷ و ج۷، ص۱۶۸.</ref> است که به [[کنیه]] [[شهرت]] دارد. [[ابن حجر]]<ref>ابن حجر، ج۳، ص۲۱۷ و ج۷، ص۱۶۸.</ref> او را در قسم سوم الاصابه (مخضرمین) ذکر کرده است. بنابراین، [[صحابی]] نیست؛ گرچه [[زمان رسول خدا]] {{صل}} [[ایمان]] آورده است. کنیه ابوسمال، میان او و یک نفر دیگر مشترک است که برخی، اطلاعات دومی را با این مورد خلط کردهاند <ref>ثقفی، ج۲، ص۵۳۴ پاورقی.</ref>. | ||
با رحلت [[رسول خدا]]{{صل}}، ابوسمال با [[طلیحه]] از مدعیان [[نبوت]] همراه شد<ref>ابن حجر، ج۳، ص۲۱۷.</ref> و [[خالد]] آنان را [[سرکوب]] کرد<ref>ابن حجر، ج۳، ص۲۱۷.</ref>، بعدها به [[اسلام]] گروید و مردی [[شریف]] و صاحب موقعیت شد. درب [[خانه]] او به روی افرادی که خانه نداشتند باز بود و [[خلیفه سوم]] از خانه او برای [[پذیرایی]] از مهمانانش استفاده میکرد<ref>ابن حجر، ج۳، ص۲۱۷.</ref>. | با رحلت [[رسول خدا]] {{صل}}، ابوسمال با [[طلیحه]] از مدعیان [[نبوت]] همراه شد<ref>ابن حجر، ج۳، ص۲۱۷.</ref> و [[خالد]] آنان را [[سرکوب]] کرد<ref>ابن حجر، ج۳، ص۲۱۷.</ref>، بعدها به [[اسلام]] گروید و مردی [[شریف]] و صاحب موقعیت شد. درب [[خانه]] او به روی افرادی که خانه نداشتند باز بود و [[خلیفه سوم]] از خانه او برای [[پذیرایی]] از مهمانانش استفاده میکرد<ref>ابن حجر، ج۳، ص۲۱۷.</ref>. | ||
وی که شاعر هم بود، بعدها در [[کوفه]] ساکن شد. او را از [[معمرین]] - با ۱۶۷ سال سن – برشمردهاند<ref>ابن حجر، ج۳، ص۲۱۷.</ref>. درباره او میگویند وقتی شترش را گم کرد، گفت: خدایا! اگر آن را به من برنگردانی، [[نماز]] نمیخوانم و شترش پیدا شد<ref>ابن منظور، ج۴، ص۴۵۲.</ref>. از [[مرگ]] او اطلاعی در دست نیست.<ref>[[حسین مرادینسب|مرادینسب، حسین]]، [[دانشنامه سیره نبوی ج۱ (کتاب)|مقاله «ابوسمال اسدی»، دانشنامه سیره نبوی]] ج۱، ص:۳۶۲.</ref> | وی که شاعر هم بود، بعدها در [[کوفه]] ساکن شد. او را از [[معمرین]] - با ۱۶۷ سال سن – برشمردهاند<ref>ابن حجر، ج۳، ص۲۱۷.</ref>. درباره او میگویند وقتی شترش را گم کرد، گفت: خدایا! اگر آن را به من برنگردانی، [[نماز]] نمیخوانم و شترش پیدا شد<ref>ابن منظور، ج۴، ص۴۵۲.</ref>. از [[مرگ]] او اطلاعی در دست نیست.<ref>[[حسین مرادینسب|مرادینسب، حسین]]، [[دانشنامه سیره نبوی ج۱ (کتاب)|مقاله «ابوسمال اسدی»، دانشنامه سیره نبوی]] ج۱، ص:۳۶۲.</ref> | ||