جز
وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم
HeydariBot (بحث | مشارکتها) جز (وظیفهٔ شمارهٔ ۵) |
HeydariBot (بحث | مشارکتها) |
||
| خط ۳: | خط ۳: | ||
== مقدمه == | == مقدمه == | ||
اجتهاد عقلی یعنی صدور [[حکم]] با توجه به [[منافع]] و مصلحتهای [[امت]] که فقط پایههای [[عقلی]] داشته باشد و از جانب مجتهدین به عنوان منافع علیای امت شناخته شود. گفته میشود که هرگونه [[اصلاحگرایی]] [[دینی]] که به مقصد [[دفاع]] از منافع [[مسلمانان]] به راه انداخته شود، در جمع اجتهاد عقلی قابل بررسی است. | اجتهاد عقلی یعنی صدور [[حکم]] با توجه به [[منافع]] و مصلحتهای [[امت]] که فقط پایههای [[عقلی]] داشته باشد و از جانب مجتهدین به عنوان منافع علیای امت شناخته شود. گفته میشود که هرگونه [[اصلاحگرایی]] [[دینی]] که به مقصد [[دفاع]] از منافع [[مسلمانان]] به راه انداخته شود، در جمع اجتهاد عقلی قابل بررسی است. | ||
شماری از [[فقهای اهل سنت]]، دامنه مسئله ملازمه عقلی و [[صحت]] اجتهاد عقلی را به عرصه [[عقلانیت]] [[نبی]] کشانده و برای [[پیامبر]]{{صل}} دو نوع [[بینش]] را به [[اثبات]] رساندهاند: نخست بینش حاصل از [[وحی]] که ویژه آن [[حضرت]] بوده و قابل تسری به دیگران نمیباشد و دوم بینش حاصل از عقلانیت [[اجتهادی]] نبی، که با انسانهای دیگر مشترک و همطراز میباشد<ref>التحریر، ص۵۲۵؛ اصول الفقه، ج۲، ص۹۱؛ التبصره، ص۵۲۱.</ref>. | شماری از [[فقهای اهل سنت]]، دامنه مسئله ملازمه عقلی و [[صحت]] اجتهاد عقلی را به عرصه [[عقلانیت]] [[نبی]] کشانده و برای [[پیامبر]] {{صل}} دو نوع [[بینش]] را به [[اثبات]] رساندهاند: نخست بینش حاصل از [[وحی]] که ویژه آن [[حضرت]] بوده و قابل تسری به دیگران نمیباشد و دوم بینش حاصل از عقلانیت [[اجتهادی]] نبی، که با انسانهای دیگر مشترک و همطراز میباشد<ref>التحریر، ص۵۲۵؛ اصول الفقه، ج۲، ص۹۱؛ التبصره، ص۵۲۱.</ref>. | ||
به [[اعتقاد]] اینان وحی یک [[امر الهی]] است که [[اختیار]] آن در دست نبی نیست، تا هر [[زمان]] که بخواهد با عالم [[غیب الهی]] [[ارتباط]] برقرار سازد. نبی نیز مانند دیگران احتیاج به [[تعقل]] و عمل به [[عقل]] دارد<ref>المستصفی، ج۲، ص۳۵۵.</ref><ref>فقه سیاسی، ج۹، ص۲۶۰.</ref> | به [[اعتقاد]] اینان وحی یک [[امر الهی]] است که [[اختیار]] آن در دست نبی نیست، تا هر [[زمان]] که بخواهد با عالم [[غیب الهی]] [[ارتباط]] برقرار سازد. نبی نیز مانند دیگران احتیاج به [[تعقل]] و عمل به [[عقل]] دارد<ref>المستصفی، ج۲، ص۳۵۵.</ref><ref>فقه سیاسی، ج۹، ص۲۶۰.</ref> | ||