استقلال علمی: تفاوت میان نسخهها
جز
وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم
HeydariBot (بحث | مشارکتها) جز (وظیفهٔ شمارهٔ ۵) |
HeydariBot (بحث | مشارکتها) |
||
| خط ۵: | خط ۵: | ||
| پرسش مرتبط = | | پرسش مرتبط = | ||
}} | }} | ||
==مقدمه== | == مقدمه == | ||
ریشهها و بسترهای [[استقلال]] در [[اندیشه]] و سخنان [[امام خمینی]] به سالهای اولیه [[قیام]] یعنی (سال ۱۳۴۱ تا ۱۳۴۳) برمیگردد. ایشان ضمن تأکید بر نارسایی در دانشگاهها، استعماری بودن مراکز [[علمی]] و [[فساد]] در دانشگاهها و... به طور مستقیم و غیرمستقیم یکی از اهداف مهم قیام خود را [[اصلاح]] دانشگاهها و استقلال دانشگاهها از [[سیطره]] سیاسی و علمی و [[فرهنگی]] [[غرب]] و... ذکر مینمودند. بعد از [[پیروزی انقلاب اسلامی]] نیز امام خمینی همچون گذشته اصلاح دانشگاهها و ایجاد استقلال علمی در همه سطوح و زوایای [[آموزش]] عالی را در دستور کار قرار دادند. [[انقلاب]] فرهنگی نمونه مهمی از [[عزم راسخ]] ایشان برای نیل به استقلال علمی بود. ایشان از اساس با وابستگی علمی و [[دانشگاه]] وابسته مخالف بودند<ref>صحیفه نور، ج۱۴، ص۲۳۳.</ref>. امام خمینی معتقد بودند همانطور که غربیها و [[رژیم پهلوی]] به عنوان [[حکومت]] دستنشانده آنها روی دانشگاهها انگشت گذاشتند و [[مصایب]] بزرگی را برای [[ملت]] و میهن و [[دین]] پدید آوردند؛ نظام اسلامی نیز باید از طریق اصلاح دانشگاهها آثار مصایب و خسارتهای سهمگین غرب را از چهره [[جامعه]] [[پاک]] کند. امام خمینی در نخستین سالگرد انقلاب فرهنگی در جمع اعضای ستاد [[انقلاب]] [[فرهنگی]] به این موضوع اشاره کردند. | ریشهها و بسترهای [[استقلال]] در [[اندیشه]] و سخنان [[امام خمینی]] به سالهای اولیه [[قیام]] یعنی (سال ۱۳۴۱ تا ۱۳۴۳) برمیگردد. ایشان ضمن تأکید بر نارسایی در دانشگاهها، استعماری بودن مراکز [[علمی]] و [[فساد]] در دانشگاهها و... به طور مستقیم و غیرمستقیم یکی از اهداف مهم قیام خود را [[اصلاح]] دانشگاهها و استقلال دانشگاهها از [[سیطره]] سیاسی و علمی و [[فرهنگی]] [[غرب]] و... ذکر مینمودند. بعد از [[پیروزی انقلاب اسلامی]] نیز امام خمینی همچون گذشته اصلاح دانشگاهها و ایجاد استقلال علمی در همه سطوح و زوایای [[آموزش]] عالی را در دستور کار قرار دادند. [[انقلاب]] فرهنگی نمونه مهمی از [[عزم راسخ]] ایشان برای نیل به استقلال علمی بود. ایشان از اساس با وابستگی علمی و [[دانشگاه]] وابسته مخالف بودند<ref>صحیفه نور، ج۱۴، ص۲۳۳.</ref>. امام خمینی معتقد بودند همانطور که غربیها و [[رژیم پهلوی]] به عنوان [[حکومت]] دستنشانده آنها روی دانشگاهها انگشت گذاشتند و [[مصایب]] بزرگی را برای [[ملت]] و میهن و [[دین]] پدید آوردند؛ نظام اسلامی نیز باید از طریق اصلاح دانشگاهها آثار مصایب و خسارتهای سهمگین غرب را از چهره [[جامعه]] [[پاک]] کند. امام خمینی در نخستین سالگرد انقلاب فرهنگی در جمع اعضای ستاد [[انقلاب]] [[فرهنگی]] به این موضوع اشاره کردند. | ||
به نظر ایشان [[رژیم]] سابق میخواست [[ارتباط]] [[روحانیت]] با [[دانشگاه]] را قطع کند تا [[قبله]] دانشگاه [[شرق]] و [[غرب]] باشد.؛ چراکه آنها ظرف این پنجاه سال دوران پهلوی اجازه ندادند یک دانشگاهی که مربوط به خود [[کشور]] باشد؛ یک دانشگاهی که برای [[مصالح]] خود کشور تحصیل کند و برای مصالح خود کشور [[آدم]] و دانشمند بیرون بدهد؛ ایجاد شود<ref>صحیفه نور، ج۱۴، ص۴۲۷ و ۴۲۸.</ref>. | به نظر ایشان [[رژیم]] سابق میخواست [[ارتباط]] [[روحانیت]] با [[دانشگاه]] را قطع کند تا [[قبله]] دانشگاه [[شرق]] و [[غرب]] باشد. ؛ چراکه آنها ظرف این پنجاه سال دوران پهلوی اجازه ندادند یک دانشگاهی که مربوط به خود [[کشور]] باشد؛ یک دانشگاهی که برای [[مصالح]] خود کشور تحصیل کند و برای مصالح خود کشور [[آدم]] و دانشمند بیرون بدهد؛ ایجاد شود<ref>صحیفه نور، ج۱۴، ص۴۲۷ و ۴۲۸.</ref>. | ||
[[امام خمینی]] نیاز [[علمی]] و فرهنگی به غرب را خلاف اصل [[استقلال کشور]] میدانستند و به همین دلیل همواره به دست اندرکاران فرهنگی و علمی سفارش میکردند مبنای [[سیاست فرهنگی]] و علمی کشور را بر اساس [[استقلال علمی]] و فرهنگی پیریزی نمایند. از منظر ایشان [[وظیفه]] امروز فضلا و مدرسین [[علوم اسلامی]] این است که طریقه [[سلف صالح]] را [[حفظ]] و [[افکار]] خود را برای هر چه پربارتر [[فقه]] و [[تفسیر]] و [[فلسفه]] و سایر علوم اسلامی به کار برند و [[شاگردان]] خود را برای همین مقصد [[الهی]] [[هدایت]] کنند. از طرفی ایشان بر این [[باور]] بودند که اساتید و [[دانشمندان]] دانشگاه [[رسالت]] دارند در مسائل علمی مختلفی که [[امت اسلامی]] بدانها احتیاج دارد شالوده استقلال علمی و فرهنگی را پیریزی نمایند<ref>صحیفه نور، ج۱۸، ص۳۳۸ و ۳۳۹.</ref>. به نظر امام خمینی مسیر [[نجات]] یک [[ملت]] از دانشگاه میگذرد<ref>صحیفه نور، ج۶، ص۱۲۰.</ref> و تا دانشگاه مستقل نشود نمیتوان به [[استقلال]] یک ملت [[امید]] داشت.<ref>[[سید مرتضی نبوی|نبوی]] و [[صالح اسکندری|اسکندری]]، [[استقلال اسلامی ۱ - نبوی و اسکندری (مقاله)| مقاله «استقلال اسلامی»]]، [[منظومه فکری امام خمینی (کتاب)|منظومه فکری امام خمینی]]، ص ۷۶۲.</ref> | [[امام خمینی]] نیاز [[علمی]] و فرهنگی به غرب را خلاف اصل [[استقلال کشور]] میدانستند و به همین دلیل همواره به دست اندرکاران فرهنگی و علمی سفارش میکردند مبنای [[سیاست فرهنگی]] و علمی کشور را بر اساس [[استقلال علمی]] و فرهنگی پیریزی نمایند. از منظر ایشان [[وظیفه]] امروز فضلا و مدرسین [[علوم اسلامی]] این است که طریقه [[سلف صالح]] را [[حفظ]] و [[افکار]] خود را برای هر چه پربارتر [[فقه]] و [[تفسیر]] و [[فلسفه]] و سایر علوم اسلامی به کار برند و [[شاگردان]] خود را برای همین مقصد [[الهی]] [[هدایت]] کنند. از طرفی ایشان بر این [[باور]] بودند که اساتید و [[دانشمندان]] دانشگاه [[رسالت]] دارند در مسائل علمی مختلفی که [[امت اسلامی]] بدانها احتیاج دارد شالوده استقلال علمی و فرهنگی را پیریزی نمایند<ref>صحیفه نور، ج۱۸، ص۳۳۸ و ۳۳۹.</ref>. به نظر امام خمینی مسیر [[نجات]] یک [[ملت]] از دانشگاه میگذرد<ref>صحیفه نور، ج۶، ص۱۲۰.</ref> و تا دانشگاه مستقل نشود نمیتوان به [[استقلال]] یک ملت [[امید]] داشت.<ref>[[سید مرتضی نبوی|نبوی]] و [[صالح اسکندری|اسکندری]]، [[استقلال اسلامی ۱ - نبوی و اسکندری (مقاله)| مقاله «استقلال اسلامی»]]، [[منظومه فکری امام خمینی (کتاب)|منظومه فکری امام خمینی]]، ص ۷۶۲.</ref> | ||