جز
وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم
HeydariBot (بحث | مشارکتها) جز (وظیفهٔ شمارهٔ ۵) |
HeydariBot (بحث | مشارکتها) |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{مهدویت}} | {{مهدویت}} | ||
==مقدمه== | == مقدمه == | ||
یکی از ویژگیهای [[قرآن کریم]] | یکی از ویژگیهای [[قرآن کریم]] ابدی بودن این کتاب است. یعنی چون [[قرآن]] کتابی است که در آخرین [[دین]] نازل شده است لازم است با زبانی سخن گوید که در همهی مکانها و زمانها قابل استفاده و عرضه باشد، در غیر این صورت به مرور زمان آن تازگی و [[صلابت]] خود را از دست خواهد داد. حال با توجه به این ویژگی (یعنی ابدی بودن [[آیات]] آن) اکثر [[آیات]] به صورت کلی و "قضیه حقیقیه" نه "شخصیه خارجیه" بیان شده است و در هر زمان مصادیق این قضیه حقیقیه -که به صورت عام و کلی بیان شده- استخراج میشود. | ||
از این رو در [[تفاسیر]] با [[روایات تفسیری]] وقتی برای آیهای مصداق معرفی میکنند [[مفسرین]] میفرمایند: "این یکی از مصادیق این [[آیه]] است نه اینکه این [[آیه]] فقط همین معنا و مصداق را داشته باشد."<ref>مگر در مواردی خاص که مصداق من حصر میشود مانند آیه تطهیر که در شأن اهل بیت نازل شده است. (احزاب / ۳۳)</ref> به عنوان نمونه در سوره [[حمد]] ذیل [[آیه]] {{متن قرآن|اهدِنَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِيمَ}} [[شیخ صدوق]] از [[امام صادق]] {{ع}} حکایت میکند: {{عربی|"الصِّرَاطُ الْمُسْتَقِيمُ [[امام علی|أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ]] {{ع}}"}} و [[علامه طباطبایی|علامه]] در شرح آن مینویسد: این [[روایات]] از قبیل تطبیق و بیان مصداق بارز برای [[آیه]] میباشد<ref>تفسیر المیزان، ج ۱، ص ۴۱.</ref>. | از این رو در [[تفاسیر]] با [[روایات تفسیری]] وقتی برای آیهای مصداق معرفی میکنند [[مفسرین]] میفرمایند: "این یکی از مصادیق این [[آیه]] است نه اینکه این [[آیه]] فقط همین معنا و مصداق را داشته باشد."<ref>مگر در مواردی خاص که مصداق من حصر میشود مانند آیه تطهیر که در شأن اهل بیت نازل شده است. (احزاب / ۳۳)</ref> به عنوان نمونه در سوره [[حمد]] ذیل [[آیه]] {{متن قرآن|اهدِنَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِيمَ}} [[شیخ صدوق]] از [[امام صادق]] {{ع}} حکایت میکند: {{عربی|"الصِّرَاطُ الْمُسْتَقِيمُ [[امام علی|أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ]] {{ع}}"}} و [[علامه طباطبایی|علامه]] در شرح آن مینویسد: این [[روایات]] از قبیل تطبیق و بیان مصداق بارز برای [[آیه]] میباشد<ref>تفسیر المیزان، ج ۱، ص ۴۱.</ref>. | ||
با توجه به آنچه بیان شد: در مورد [[ظهور]] و [[انتظار فرج]] [[حضرت مهدی]] {{ع}} | با توجه به آنچه بیان شد: در مورد [[ظهور]] و [[انتظار فرج]] [[حضرت مهدی]] {{ع}} بلکه دیگر جنبههای شخصیتی ایشان آیه صریحی وارد نشده ولی با در نظر گرفتن منطق [[فهم]] [[قرآن]] و [[تأویل]] و [[تفسیر]] و با توجه به [[روایات]] [[آیات]] متعددی را میتوان بر شمرد که یکی از مهمترین مصادیق [[آیه]] [[حضرت]] [[ولی الله الاعظم]] [[امام مهدی|حجة بن الحسن العسکری]] {{ع}} میباشند که مجموعه این [[آیات]] در کتب متعددی جمعآوری شده که برخی از آنها عبارتند از: | ||
# [[معجم احادیث الامام المهدی (کتاب)|معجم احادیث الامام المهدی]] زیر نظر [[علی کورانی]]، ج ۵ که در این کتاب در مورد [[حضرت]] تا ۲۶۰ [[آیه]] ذکر شده است. | # [[معجم احادیث الامام المهدی (کتاب)|معجم احادیث الامام المهدی]] زیر نظر [[علی کورانی]]، ج ۵ که در این کتاب در مورد [[حضرت]] تا ۲۶۰ [[آیه]] ذکر شده است. | ||
# [[سیمای امام زمان در آیینه قرآن (کتاب)|سیمای امام زمان در آیینه قرآن]]، [[علی اکبر مهدیپور]]، ۱۴۰ [[آیه]] را ذکر کردهاند. | # [[سیمای امام زمان در آیینه قرآن (کتاب)|سیمای امام زمان در آیینه قرآن]]، [[علی اکبر مهدیپور]]، ۱۴۰ [[آیه]] را ذکر کردهاند. | ||
| خط ۱۱: | خط ۱۱: | ||
# [[مهدی در قرآن (کتاب)|مهدی در قرآن]]، [[محمد عابدینزاده]]، ۴۰ [[آیه]] را توضیح دادهاند. | # [[مهدی در قرآن (کتاب)|مهدی در قرآن]]، [[محمد عابدینزاده]]، ۴۰ [[آیه]] را توضیح دادهاند. | ||
در خصوص مسئله [[انتظار]] و [[ظهور]] [[حضرت مهدی]] {{ع}} | در خصوص مسئله [[انتظار]] و [[ظهور]] [[حضرت مهدی]] {{ع}} که یکی از جلوههای بحث پیرامون [[حضرت]] است ـ نیز آیاتی وجود دارد که به عنوان نمونه دو مورد آن را معرفی میکنیم: | ||
۱. [[قرآن کریم]] | ۱. [[قرآن کریم]] در سوره انعام آیه ۱۵۸ میفرماید: {{متن قرآن|هَلْ يَنظُرُونَ إِلاَّ أَن تَأْتِيَهُمُ الْمَلائِكَةُ أَوْ يَأْتِيَ رَبُّكَ أَوْ يَأْتِيَ بَعْضُ آيَاتِ رَبِّكَ يَوْمَ يَأْتِي بَعْضُ آيَاتِ رَبِّكَ لاَ يَنفَعُ نَفْسًا إِيمَانُهَا لَمْ تَكُنْ آمَنَتْ مِن قَبْلُ أَوْ كَسَبَتْ فِي إِيمَانِهَا خَيْرًا قُلِ انتَظِرُواْ إِنَّا مُنتَظِرُونَ}}؛ "آیا انتظارى غیر از این دارند که [[فرشتگان]] به سویشان آیند، یا پروردگارت بیاید، یا برخى از نشانههاى پروردگارت بیاید؟! (امّا) روزى که برخى از نشانههاى پروردگارت (پدید) آید، شخصى که قبلاً [[ایمان]] نیاورده، یا در ایمانش نیکى کسب نکرده است، [[ایمان]] آوردنش سودى نخواهد داشت. بگو: [[منتظر]] باشید! که ما (هم) منتظریم." | ||
در ذیل این [[آیه]] ابیبصیر از [[امام صادق]] {{ع}} حکایت میکند: منظور از آن روز، روز خروج [[امام مهدی|حضرت قائم]] {{ع}} است، آن روز [[انتظار]] کشیده شده، از ما است؛ بعد [[حضرت]] فرمودند: ای ابابصیر! خوشا به حال [[شیعیان]] [[امام مهدی|قائم]] ما که در زمان [[غیبت]] او [[منتظر]] ظهورش باشند و در زمان ظهورش از او [[اطاعت]] نمایند که اینان اولیای خدایند که هیچ [[ترس]] برایشان نیست و حزن و اندوهی نخواهند داشت<ref>کمال الدین وتمام النعمه، ج ۲، ص ۳۵۷ و سیمای مهدویت در قرآن، ص ۱۷۷.</ref>. | در ذیل این [[آیه]] ابیبصیر از [[امام صادق]] {{ع}} حکایت میکند: منظور از آن روز، روز خروج [[امام مهدی|حضرت قائم]] {{ع}} است، آن روز [[انتظار]] کشیده شده، از ما است؛ بعد [[حضرت]] فرمودند: ای ابابصیر! خوشا به حال [[شیعیان]] [[امام مهدی|قائم]] ما که در زمان [[غیبت]] او [[منتظر]] ظهورش باشند و در زمان ظهورش از او [[اطاعت]] نمایند که اینان اولیای خدایند که هیچ [[ترس]] برایشان نیست و حزن و اندوهی نخواهند داشت<ref>کمال الدین وتمام النعمه، ج ۲، ص ۳۵۷ و سیمای مهدویت در قرآن، ص ۱۷۷.</ref>. | ||
۲. [[قرآن کریم]] | ۲. [[قرآن کریم]] در سوره یونس آیه ۲۰ میفرماید: {{متن قرآن|وَيَقُولُونَ لَوْلاَ أُنزِلَ عَلَيْهِ آيَةٌ مِّن رَّبِّهِ فَقُلْ إِنَّمَا الْغَيْبُ لِلَّهِ فَانتَظِرُواْ إِنِّي مَعَكُم مِّنَ الْمُنتَظِرِينَ}}؛ "و گویند: "چرا نشانه (معجزهوارى) از پروردگارش بر او فرو فرستاده نمىشود؟!" پس بگو: (آنچه از حسّ) پوشیده، تنها براى خداست؛ پس [[منتظر]] باشید، [چرا] که من (هم) با شما از منتظرانم." | ||
[[یحیی بن قاسم]] میگوید: از [[امام صادق]] سؤال کردم درباره [[آیات]] اول سوره بقره که میفرماید: "الم این کتاب هیچ تردیدی در آن نیست و مایه [[هدایت]] [[متقین]] است، کسانی که به [[غیب]] [[ایمان]] میآورند." [[امام]] فرمودند: "[[متقین]] در این [[آیه]] [[شیعیان]] [[امام علی|علی]] هستند و [[غیبت]] همان [[امام مهدی|حجت قائم]] [[غائب]] میباشد و [[شاهد]] بر این مدعی آیه ۲۰ سوره یونس است که میفرماید: "و [[کافران]] گویند: چرا آیت و نشانهای از پروردگارش بر او نازل نمیشود. پس بگو همانا [[غیب]] مخصوص [[خداوند]] است پس [[منتظر]] باشید که من نیز از [[منتظران]] هستم..."<ref>کمال الدین شیخ، صدوق، ج ۲، ص ۳۴۰.</ref><ref>[[محمد علی رضایی اصفهانی|رضایی اصفهانی، محمد علی]]، [[مهدویت ۱ (کتاب)|مهدویت]]، ص ۲۱۲-۲۱۴.</ref>. | [[یحیی بن قاسم]] میگوید: از [[امام صادق]] سؤال کردم درباره [[آیات]] اول سوره بقره که میفرماید: "الم این کتاب هیچ تردیدی در آن نیست و مایه [[هدایت]] [[متقین]] است، کسانی که به [[غیب]] [[ایمان]] میآورند." [[امام]] فرمودند: "[[متقین]] در این [[آیه]] [[شیعیان]] [[امام علی|علی]] هستند و [[غیبت]] همان [[امام مهدی|حجت قائم]] [[غائب]] میباشد و [[شاهد]] بر این مدعی آیه ۲۰ سوره یونس است که میفرماید: "و [[کافران]] گویند: چرا آیت و نشانهای از پروردگارش بر او نازل نمیشود. پس بگو همانا [[غیب]] مخصوص [[خداوند]] است پس [[منتظر]] باشید که من نیز از [[منتظران]] هستم..."<ref>کمال الدین شیخ، صدوق، ج ۲، ص ۳۴۰.</ref><ref>[[محمد علی رضایی اصفهانی|رضایی اصفهانی، محمد علی]]، [[مهدویت ۱ (کتاب)|مهدویت]]، ص ۲۱۲-۲۱۴.</ref>. | ||
==پرسش مستقیم== | == پرسش مستقیم == | ||
* [[آیات مربوط به ظهور و انتظار کدامند؟ (پرسش)]] | * [[آیات مربوط به ظهور و انتظار کدامند؟ (پرسش)]] | ||