دشنام در فقه سیاسی: تفاوت میان نسخه‌ها

}}

دشنام‌ دادن<ref>بهاءالدین خرمشاهی، قرآن کریم، ترجمه، توضیحات و واژه‌نامه، ص۷۶۱.</ref>، فحش‌ دادن<ref>ابن‌منظور، لسان العرب، ج۶، ص۱۳۷.</ref>. اصل آن "سَبّ" به معنای شتم<ref>ابن‌فارس، معجم مقاییس اللغة، ج۳، ص۶۳.</ref>، [[دشنام]] دردآور و تلخ<ref>حسین راغب اصفهانی، مفردات الفاظ القرآن، ص۳۹۱.</ref> است.