دعوت در قرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

}}

[[خداوند]] در چهار [[آیه]] از [[قرآن کریم]] با فعل امر {{متن قرآن|ادْعُ}} به رسولش [[فرمان]] داده تا [[مردم]] را به سوی او فراخواند، اما از آنجا که آیه {{متن قرآن|ادْعُ إِلَى سَبِيلِ رَبِّكَ بِالْحِكْمَةِ وَالْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ وَجَادِلْهُمْ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعْلَمُ بِمَنْ ضَلَّ عَنْ سَبِيلِهِ وَهُوَ أَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِينَ}}<ref>«(مردم را) به راه پروردگارت با حکمت و پند نیکو فرا خوان و با آنان با روشی که بهتر باشد چالش ورز! بی‌گمان پروردگارت به آن کس که راه وی را گم کرده داناتر است و او به رهیافتگان داناتر است» سوره نحل، آیه ۱۲۵.</ref>، تنها آیه‌ای است که [[خداوند متعال]]، [[روش دعوت]] مردم به [[راه]] خود را که دعوتی است منطقی و حکیمانه نیز به پیامبرش آموخته، آن را آیه "طریق [[دعوت]]" نام نهاده‌اند.

برخورد با مخالفان اسلام، اصول و روش‌های گوناگونی دارد که سه اصل مهم آن در این [[آیه شریفه]] بیان شده است:

# [[نیکوترین]] [[جدال]]؛ جدال و [[مناظره]] و [[گفتگو]] با [[مخالفان]] باید با [[بهترین]] و نیکوترین روش صورت پذیرد؛ چرا که [[ذهن]] مخالفان انباشته از مسائل [[نادرست]] است که لازم است به وسیله مناظره و گفتگو این مسائل روشن گردد. به این لحاظ، مناظره وقتی مؤثر میافتد که با روش اَحسن (بهترین روش) صورت گیرد؛ یعنی بر پایه حق، [[عدالت]]، [[درستی]] و [[امانت]] [[استوار]] باشد و از هر گونه توهین و [[تحقیر]] و خلاف گویی و [[استکبار]] و [[برتری‌جویی]] به دور باشد.