سمات: تفاوت میان نسخهها
HeydariBot (بحث | مشارکتها) جز (وظیفهٔ شمارهٔ ۵) |
HeydariBot (بحث | مشارکتها) |
||
| خط ۷: | خط ۷: | ||
}} | }} | ||
==مقدمه== | == مقدمه == | ||
*سمات جمع سِمَة به معنی علامتها و نشانهها است. دعایی است معروف که علامه مجلسی در سلسله سند آن، نام [[محمد بن عثمان عمری]]، یکی از نواب خاص [[حضرت حجت]] {{ع}} را ذکر کرده است<ref>معارف و معاریف ج ۶، ص ۳۲۷.</ref>. نیز در مصباح [[شیخ طوسی]] و [[جمال الاسبوع سید بن طاووس]]، به سندهای معتبر، این دعا از محمد بن عثمان عمری است و از حضرت [[امام باقر|امام محمد باقر]] و [[امام صادق|امام جعفر صادق]] {{عم}} روایت شده است. دعای شبّور هم نامیده میشود و خواندن آن در ساعات آخر روز جمعه مستحب است. مطلع آن چنین است: {{عربی|"اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ الْعَظِيمِ الْأَعْظَمِ..."}}<ref>مفاتیح الجنان، باب اوّل.</ref>. <ref>[[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۴۰۸.</ref>. | * سمات جمع سِمَة به معنی علامتها و نشانهها است. دعایی است معروف که علامه مجلسی در سلسله سند آن، نام [[محمد بن عثمان عمری]]، یکی از نواب خاص [[حضرت حجت]] {{ع}} را ذکر کرده است<ref>معارف و معاریف ج ۶، ص ۳۲۷.</ref>. نیز در مصباح [[شیخ طوسی]] و [[جمال الاسبوع سید بن طاووس]]، به سندهای معتبر، این دعا از محمد بن عثمان عمری است و از حضرت [[امام باقر|امام محمد باقر]] و [[امام صادق|امام جعفر صادق]] {{عم}} روایت شده است. دعای شبّور هم نامیده میشود و خواندن آن در ساعات آخر روز جمعه مستحب است. مطلع آن چنین است: {{عربی|"اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ الْعَظِيمِ الْأَعْظَمِ..."}}<ref>مفاتیح الجنان، باب اوّل.</ref>. <ref>[[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۴۰۸.</ref>. | ||
== منابع == | == منابع == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۴۱
این مدخل زیرشاخهٔ بحث امام مهدی است. امام مهدی از چند منظر متفاوت، بررسی میشود: امام مهدی در قرآن - امام مهدی در حدیث - امام مهدی در کلام اسلامی - پرسشهای مرتبطمقدمه
- سمات جمع سِمَة به معنی علامتها و نشانهها است. دعایی است معروف که علامه مجلسی در سلسله سند آن، نام محمد بن عثمان عمری، یکی از نواب خاص حضرت حجت (ع) را ذکر کرده است[۱]. نیز در مصباح شیخ طوسی و جمال الاسبوع سید بن طاووس، به سندهای معتبر، این دعا از محمد بن عثمان عمری است و از حضرت امام محمد باقر و امام جعفر صادق (ع) روایت شده است. دعای شبّور هم نامیده میشود و خواندن آن در ساعات آخر روز جمعه مستحب است. مطلع آن چنین است: "اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ الْعَظِيمِ الْأَعْظَمِ..."[۲]. [۳].
منابع
پانویس
- ↑ معارف و معاریف ج ۶، ص ۳۲۷.
- ↑ مفاتیح الجنان، باب اوّل.
- ↑ تونهای، مجتبی، موعودنامه، ص۴۰۸.