عطر امام مهدی: تفاوت میان نسخهها
HeydariBot (بحث | مشارکتها) جز (وظیفهٔ شمارهٔ ۵) |
HeydariBot (بحث | مشارکتها) |
||
| خط ۷: | خط ۷: | ||
}} | }} | ||
==مقدمه== | == مقدمه == | ||
*جناب [[حکیمه خاتون]] میگوید: یک بار وقتی دلم برای حضرت تنگ شده بود، به نزد گهوارهاش رفتم و او را بغل کردم و به دست و صورتش بوسه زدم. آنچنان عطر خوشی از او استشمام نمودم که هرگز عطری به آن خوشبویی استشمام نکرده بودم<ref>روزگار رهايی، ج ۱، ص ۱۵۲.</ref>. زهری میگوید حضرت بقیه الله را دیدم که جمال دلآرای او نیکوترین صورتها و عطر ساطع از وجود شریفش، خوشبوترین عطر در جهان بود"<ref>روزگار رهايی، ص ۱۶۸.</ref>. [[علی بن ابراهیم ازدی]] نیز میگوید: مشغول طواف خانه خدا بودم که در کنار حلقهای در طرف راست خانه خدا، جوان زیبارو، خوشبو، باوقار و با شکوهی را دیدم..."<ref>روزگار رهايی.</ref><ref>[[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۴۹۸.</ref>. | * جناب [[حکیمه خاتون]] میگوید: یک بار وقتی دلم برای حضرت تنگ شده بود، به نزد گهوارهاش رفتم و او را بغل کردم و به دست و صورتش بوسه زدم. آنچنان عطر خوشی از او استشمام نمودم که هرگز عطری به آن خوشبویی استشمام نکرده بودم<ref>روزگار رهايی، ج ۱، ص ۱۵۲.</ref>. زهری میگوید حضرت بقیه الله را دیدم که جمال دلآرای او نیکوترین صورتها و عطر ساطع از وجود شریفش، خوشبوترین عطر در جهان بود"<ref>روزگار رهايی، ص ۱۶۸.</ref>. [[علی بن ابراهیم ازدی]] نیز میگوید: مشغول طواف خانه خدا بودم که در کنار حلقهای در طرف راست خانه خدا، جوان زیبارو، خوشبو، باوقار و با شکوهی را دیدم..."<ref>روزگار رهايی.</ref><ref>[[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۴۹۸.</ref>. | ||
== منابع == | == منابع == | ||
نسخهٔ ۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۴۳
این مدخل زیرشاخهٔ بحث امام مهدی است. امام مهدی از چند منظر متفاوت، بررسی میشود: امام مهدی در قرآن - امام مهدی در حدیث - امام مهدی در کلام اسلامی - پرسشهای مرتبطمقدمه
- جناب حکیمه خاتون میگوید: یک بار وقتی دلم برای حضرت تنگ شده بود، به نزد گهوارهاش رفتم و او را بغل کردم و به دست و صورتش بوسه زدم. آنچنان عطر خوشی از او استشمام نمودم که هرگز عطری به آن خوشبویی استشمام نکرده بودم[۱]. زهری میگوید حضرت بقیه الله را دیدم که جمال دلآرای او نیکوترین صورتها و عطر ساطع از وجود شریفش، خوشبوترین عطر در جهان بود"[۲]. علی بن ابراهیم ازدی نیز میگوید: مشغول طواف خانه خدا بودم که در کنار حلقهای در طرف راست خانه خدا، جوان زیبارو، خوشبو، باوقار و با شکوهی را دیدم..."[۳][۴].
