غدیر خم در فقه سیاسی: تفاوت میان نسخه‌ها

[[غدیر]]، ـ آبگیر ـ و [[غدیر خم]]، مکانی میان [[مکه]] و [[مدینه]] است که چشمه‌ای در آن می‌ریزد و در اصطلاح، به روز [[انتصاب]] [[علی بن ابی طالب]] {{ع}} به عنوان [[جانشینی بلافصل پیامبر]] {{صل}} توسط [[خداوند]] اشارت دارد. [[پیامبر]] {{صل}} در بازگشت از آخرین [[زیارت]] [[خانۀ خدا]] [[حجة الوداع]] روز [[پنج شنبه]]، [[سال دهم هجرت]]، در این محلّ، ناگهان [[دستور]] داد تا [[حاجیان]] [[مسلمان]] گرد هم آیند. [[مؤذن]] با ندای "[[الله اکبر]]" حاضرین را به [[نماز ظهر]] [[دعوت]] کرد. پس از [[نماز]]، پیامبر {{صل}} بر [[منبر]] ([[جهاز شتران]] که به همین منظور مهیا گردید) رفت و فرمود "من مسؤولم، شما هم مسؤولید. شما دربارۀ من چگونه [[شهادت]] می‌دهید؟". همگی بر [[خیرخواهی]] آن [[حضرت]] شهادت دادند.

آنگاه فرمود! "[[خدا]] مولا و [[رهبر]] من است و من رهبر مؤمنانم و آرای من بر آرای آنان مقدم است". سپس در ادامه در حالی که دست [[علی]] {{ع}} را بلند کرده بود فرمود: {{متن حدیث|مَنْ كُنْتُ مَوْلَاهُ فَهَذَا عَلِيٌّ مَوْلَاهُ}}<ref>لغت‌نامه دهخدا، ج۱۱، ص۱۶۶۱۸؛ مسند احمد، ج۱، ص۸۴؛ المناقب آل ابی طالب، ص۲۱۷؛ جمل من انساب الاشراف، ج۲، ص۸۵۸؛ سنن ترمذی، ج۱۳، ص۱۹۹؛ کنز العمال، ج۱، ص۴۸.</ref> و بدین‌سان [[جانشین پیامبر]] {{صل}} به [[امر الهی]]<ref>{{متن قرآن|الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَرَضِيتُ لَكُمُ الْإِسْلَامَ دِينًا}} «امروز دینتان را کامل و نعمتم را بر شما تمام کردم و اسلام را (به عنوان) آیین شما پسندیدم» سوره مائده، آیه ۳.</ref> [[تعیین]] و توسط شخص [[رسول خدا]] {{صل}} با حضور بسیاری از [[قبایل]] شبه [[جزیره]] [[حجاز]]، به [[مردم]] [[ابلاغ]] شد.

[[حدیث غدیر]] از [[احادیث]] "مستفیضه" است و تعداد یکصد و ده نفر از [[صحابه]] و هشتاد و چهار نفر از [[تابعین]] آن را [[نقل]] کرده‌اند. همچنین قریب به سیصد و شصت تن از [[اندیشمندان]] [[اهل سنّت]]، این [[حدیث]] را در کتاب‌های خود ذکر نموده‌اند<ref>الغدیر، ج۱، ص۱۴؛ سنن بیهقی، ج۲، ص۱۴۸؛ طبقات ابن سعد، ج۲، ص۲؛ اسد الغابة، ج۳، ص۱۴۷؛ تاریخ بغداد، ج۸، ص۴۴۲.</ref>.<ref>[[اباصلت فروتن|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی|مرادی، علی اصغر]]، [[واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)|واژه‌نامه فقه سیاسی]]، ص ۱۷۹.</ref>