قطب: تفاوت میان نسخه‌ها

== مقدمه ==

* از القاب مشهور [[حضرت مهدی]] {{ع}} است در نزد عرفا و صوفیه. شیخ [[ابراهیم کفعمی]] در حاشیه "جنّة الواقیه" در دعای ام داوود می‌فرماید: گفته شده که زمین خالی نیست از قطب و چهار اوتاد و چهل ابدال و هفتاد نجیب و سیصد و شصت صالح؛ پس قطب، مهدی است... و همه با دایره قطب همراهند<ref>نجم الثاقب، باب نهم.</ref>.

* در اصطلاح تصوف، قطب کسی است که منظور نظر خداوند است در همه زمان‌ها و طلسم اعظم به او داده شده است... او تنها انسان کاملی است که به نظر صوفیان، احاطه‌اش به جمیع آدمیان محقق است و همه مقامات و حالات تصوف را می‌داند. او عقل عالم امکان است و تصرف وی در عقول، برای صوفیان مسلّم است<ref>فرهنگ معین، ج ۲، ص ۲۶۹۰.</ref><ref>[[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۵۶۶.</ref>.

== قطب در فرهنگنامه آخرالزمان ==

* قطب یکی از [[القاب]] و [[نام‌های حضرت مهدی]] {{ع}} است. قطب اسم محوری است که سنگ [[آسیا]] به دور آن می‌گردد و نیز به معنی سپه سالار و مهتر [[جماعت]] هم گفته‌اند. و از این روی نام [[حضرت]] را قطب نهاده‌اند که وجود تمام کائنات به واسطه [[امام عصر]] {{ع}} مستمر است و اگر قطب از میان مخلوقات بیرون شود، شیرازه گردش موجودات از هم می‌گسلد و [[نظام خلقت]] به هم می‌خورد، آن‌گونه که اگر محور میانی [[آسیا]] را بردارند، گردش [[آسیا]] از کار بیفتد. [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} [[امام]] را این‌گونه [[تشبیه]] فرموده‌اند: {{متن حدیث|مَثَلُ الْإِمَامِ كَالْقُطْبِ مِنَ الرَّحَى}} مثل [[امام]] در میان مخلوقات مانند محور [[آسیا]] به سنگ آن است.<ref>[[عباس حیدرزاده|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)|فرهنگنامه آخرالزمان]]. ص ۵۰۳.</ref>.