احمد بن نضر خزاز جعفی: تفاوت میان نسخه‌ها

[[راوی امام رضا]] {{ع}}. [[ابو الحسن]] [[احمد بن نضر]] خزاز یا حزار<ref>نقد الرجال. ج۱، ص۱۷۶؛ موسوعة طبقات الفقهاء، ج۳، ص۱۱۰.</ref> [[جعفی]] از [[محدثان]] مورد [[اعتماد]] [[شیعی]] بود و هر چند زیست‌نامه روشنی ندارد، اما شواهد حاکی از آن است که وی از [[موالی]] [[شیعه]] بود که به علت سکونت در [[کوفه]] به عنوان [[کوفی]] توصیف شده بود<ref>رجال النجاشی، ص۹۸؛ کتاب الرجال، ابن داود، ص۴۷؛ خلاصة الأقوال، ص۷۲.</ref>. او روایت‌های بسیاری از [[ائمه]] {{عم}} دارد، به‌گونه‌ای که در سلسله [[سند]] ۸۷ [[روایت]] نام وی ثبت شده است<ref>رجال النجاشی، ص۹۸؛ خلاصة الأقوال، ص۷۲؛ منتهی المقال، ج۱، ص۳۶۰.</ref>. فرزندش [[ابوالحسین]] نیز از افراد سرشناس شیعی بود<ref>معجم رجال الحدیث، ج۳، ص۱۴۲.</ref> و از این‌رو گاهی برخی از رجالیون، [[احمد]] را از طریق او می‌شناسانند<ref>رجال النجاشی، ص۹۸؛ أعیان الشیعة، ج۳، ص۴۴؛ معجم رجال الحدیث، ج۳، ص۱۴۴.</ref>.

بیشتر روایت‌های احمد بن نضر از [[پیامبر]] {{صل}}<ref>الاستبصار، ج۱، ص۴۷۱.</ref> و ائمه {{عم}} با واسطه افرادی چون [[ابو عباس بن عقده]]، [[محمد بن سالم]] و [[احمد بن محمد بن خالد برقی]] و دیگران است<ref>شعب المقال، ص۵۰.</ref>. او هیچ [[حدیثی]] را به طور مستقیم از امامی روایت نکرده و تنها روایت او از [[امام رضا]] {{ع}} نیز با واسطه [[عمر بن ابوحسنی جمال]] است<ref>المحاسن، ج۲، ص۴۸۱؛ وسائل الشیعة، ج۲۵، ص۷۹.</ref>. شاید به همین سبب علمای رجالی تنها به ذکر اطلاعات مختصری از وی بسنده کرده‌اند<ref>الفهرست، طوسی، ص۸۱.</ref>.