جز
وظیفهٔ شمارهٔ ۵، قسمت دوم
HeydariBot (بحث | مشارکتها) |
HeydariBot (بحث | مشارکتها) |
||
| خط ۶۱: | خط ۶۱: | ||
== کندیان و نقش آنان در وقایع و حوادث بزرگ [[عراق]] و دیگر [[بلاد اسلامی]] == | == کندیان و نقش آنان در وقایع و حوادث بزرگ [[عراق]] و دیگر [[بلاد اسلامی]] == | ||
=== نقش کندیان در جریان فتوحات === | === نقش کندیان در جریان فتوحات === | ||
کندیان در فتوحات، حضور مؤثری داشتند و در نخستین فتوحات، نقشهای مهمی را برعهده گرفتند. [[جُبَیر بن قَشْعَم بن یزید بن اَرقَم کِندی]]<ref>ابن حجر العسقلانی، الاصابه، به کوشش عادل احمد عبدالموجود و علی محمد معوض، بیروت، دار الکتب العلمیه، ط الاولی، ۱۴۱۵، ج۱، ص۶۳۱.</ref> به همراه کندیان در [[فتح عراق]] شرکت داشت و از طرف [[عمر]]، عهدهدار [[قضا]] در [[قادسیه]] شد<ref>ابن عساکر، تاریخ مدینة دمشق، به کوشش علی شیری، بیروت، دار الفکر، ۱۴۱۵ ه. | کندیان در فتوحات، حضور مؤثری داشتند و در نخستین فتوحات، نقشهای مهمی را برعهده گرفتند. [[جُبَیر بن قَشْعَم بن یزید بن اَرقَم کِندی]]<ref>ابن حجر العسقلانی، الاصابه، به کوشش عادل احمد عبدالموجود و علی محمد معوض، بیروت، دار الکتب العلمیه، ط الاولی، ۱۴۱۵، ج۱، ص۶۳۱.</ref> به همراه کندیان در [[فتح عراق]] شرکت داشت و از طرف [[عمر]]، عهدهدار [[قضا]] در [[قادسیه]] شد<ref>ابن عساکر، تاریخ مدینة دمشق، به کوشش علی شیری، بیروت، دار الفکر، ۱۴۱۵ ه. ق، ج۲۱، ص۴۹۶؛ ابن حجر العسقلانی، الاصابه، به کوشش عادل احمد عبدالموجود و علی محمد معوض، بیروت، دار الکتب العلمیه، ط الاولی، ۱۴۱۵، ج۱، ص۶۳۱.</ref>. [[ابن کلبی]]، <ref>هشام بن محمد ابن کلبی، نسب مَعَد والیمن الکبیر، ج۱، ص۸۳.</ref> هم، نخستین کسی بود که در [[خلافت عمر]] در عراق به کار قضا پرداخت<ref>محمد بن جریر طبری، تاریخ الرسل و الملوک، ج۳، ص۴۸۴.</ref>. کندیان در جنگهای [[یرموک]] (۱۳هجری) در [[شام]]، قادسیه (۱۴ [[هجری]]) و [[مدائن]] (۱۵ هجری)، جلولا (۱۶ هجری) در عراق و [[نهاوند]] (۲۱ هجری) در [[ایران]] حضور داشتند و در [[جنگ یرموک]]، [[اشعث بن قیس]] یک چشم خود را از دست داد<ref>بلاذری، فتوح البلدان، ج۱، ص۱۶۰؛ ابن حبیب بغدادی، المُحَبِّر، (حیدرآباد دکن، بینا، ۱۳۶۱ھ / ۱۹۴۲م)، ص۲۶۱.</ref>. | ||
همچنین، در دوره [[عثمان]]، [[آذربایجان]] به وسیله کندیان به [[فرماندهی]] [[اشعث]]، دوباره فتح شد و اشعث با اهالی آنجا [[مصالحه]] کرد<ref>بلاذری، انساب الاشراف، ج۲، ص۴۰۱-۴۰۳.</ref>. در دوره [[خلافت]] [[سه خلیفه نخست]]، اشعث بن قیس به جهت [[نفوذ]] در بین کندیان و همراهی با [[خلفا]]، مدیریتهای مختلفی را بر عهده گرفت. عثمان در سال ۳۴ ه. ق اشعث را [[حاکم]] آذربایجان کرد<ref>محمد بن جریر طبری، تاریخ الرسل و الملوک، ج۴، ص۳۳۰.</ref> هنگامی که [[امیرمؤمنان]] [[حضرت علی]] به [[خلافت]] رسید، او را از [[حکومت]] [[آذربایجان]] [[عزل]] کرد و از او خواست به [[کوفه]] برگردد و اموالی را که از [[بیت المال]] برداشته بود به بیت المال باز گرداند<ref>ابن مزاحم المنقری، وقعة صفین، به کوشش عبدالسلام، قم، مکتبة النجفی، ۱۴۰۴ ه. ق، ص۲۰-۲۱؛ یعقوبی، تاریخ یعقوبی، ج۲، ص۲۰۰.</ref>. | همچنین، در دوره [[عثمان]]، [[آذربایجان]] به وسیله کندیان به [[فرماندهی]] [[اشعث]]، دوباره فتح شد و اشعث با اهالی آنجا [[مصالحه]] کرد<ref>بلاذری، انساب الاشراف، ج۲، ص۴۰۱-۴۰۳.</ref>. در دوره [[خلافت]] [[سه خلیفه نخست]]، اشعث بن قیس به جهت [[نفوذ]] در بین کندیان و همراهی با [[خلفا]]، مدیریتهای مختلفی را بر عهده گرفت. عثمان در سال ۳۴ ه. ق اشعث را [[حاکم]] آذربایجان کرد<ref>محمد بن جریر طبری، تاریخ الرسل و الملوک، ج۴، ص۳۳۰.</ref> هنگامی که [[امیرمؤمنان]] [[حضرت علی]] به [[خلافت]] رسید، او را از [[حکومت]] [[آذربایجان]] [[عزل]] کرد و از او خواست به [[کوفه]] برگردد و اموالی را که از [[بیت المال]] برداشته بود به بیت المال باز گرداند<ref>ابن مزاحم المنقری، وقعة صفین، به کوشش عبدالسلام، قم، مکتبة النجفی، ۱۴۰۴ ه. ق، ص۲۰-۲۱؛ یعقوبی، تاریخ یعقوبی، ج۲، ص۲۰۰.</ref>. | ||