اقرع غفاری: تفاوت میان نسخه‌ها

به روایت ابوحاجب از وی، [[رسول خدا]] {{صل}} مردان را از [[وضو]] گرفتن با باقیمانده آب وضوی [[زنان]] [[نهی]] می‌کرد. در این روایت {{متن حدیث|فضل طهور المرأه}}؛ گاه به {{متن حدیث|سؤر المرأه}}؛ تعبیر شده است<ref>احمد بن حنبل، ج۴، ص۲۱۳.</ref>. برخی این روایت را [[تضعیف]] و برخی آن را [[تاویل]] کرده‌اند. به هر حال در [[فقه اسلامی]] بابی در این خصوص وجود دارد<ref>ر. ک؛ نووی، ج۴، ص۳؛ ابن حجر، فتح، ج۱، ص۲۶۰.</ref> و [[شیعه]] به دلیل [[تضعیف]] [[روایت]] یادشده، وضوی مردان را با باقیمانده آب وضوی [[زنان]] جایز می‌داند<ref>ر. ک: محقق حلی، ج۱، ص۱۰۰؛ علامه حلی، ج۱، ص۲۸ و ۱۶۵.</ref>. او همچنین از [[رسول خدا]] {{صل}} روایت کرده است که سگ، الاغ و [[زن]]، موجب بطلان [[نماز]] میشوند. گویند: هنگامی که او با یارانش در [[سفر]]، [[نماز جماعت]] میخواند، سگی از جلو آنان عبور کرد و وی نمازش را دوباره خواند<ref>طبرانی، ج۳، ص۲۰۹ و ۲۱۱.</ref>. برخی وجود زن حائض را موجب بطلان نماز دانسته‌اند<ref>ابن حجر، فتح، ج۱، ص۴۸۶.</ref>.

به گزارش [[حبیب]] [[ازدی]]، در حالی که حکم با [[حنا]] و [[رافع]]، برادرش، با فره (رنگ زرد) [[خضاب]] کرده بودند، نزد [[خلیفه دوم]] رفتند و او، خضاب با حنا را خضاب [[اسلام]]، و خضاب با صفره را خضاب [[ایمان]] شمرد<ref>احمد بن حنبل، ج۵، ص۶۷.</ref>.

[[اقرع]] در دوره [[خلافت امام علی]] {{ع}} در شمار افرادی بود که از [[یاری امام]]، به دلیل [[اختلافات]] درونی خودداری کرد. [[حضرت]] پیامی برای وی فرستاد که تو برای [[یاری]] ما، از دیگران سزاوارتری. پاسخ داد: از رسول خدا {{صل}}، [[دوست]] خود و پسر عموی تو شنیدم که میفرمود: «در چنین مواردی، شمشیری از چوب برگیرید»<ref>حاکم، ج۳، ص۴۴۲.</ref>.