خبث در فقه سیاسی: تفاوت میان نسخهها
جز
جایگزینی متن - 'وصف' به 'وصف'
HeydariBot (بحث | مشارکتها) |
جز (جایگزینی متن - 'وصف' به 'وصف') |
||
| خط ۷: | خط ۷: | ||
== مقدمه == | == مقدمه == | ||
* [[پلیدی]]، [[ناپاکی]]<ref>سیدعلیاکبر قرشی، قاموس قرآن، ج۲، ص۲۱۸.</ref> [[مخالف]] [[طیب]]<ref>ابنمنظور، لسان العرب، ج۴، ص۱۰.</ref>، | * [[پلیدی]]، [[ناپاکی]]<ref>سیدعلیاکبر قرشی، قاموس قرآن، ج۲، ص۲۱۸.</ref> [[مخالف]] [[طیب]]<ref>ابنمنظور، لسان العرب، ج۴، ص۱۰.</ref>، وصف هر چیز [[فاسد]]<ref>خلیل بن احمد فراهیدی، کتاب العین، ج۴، ص۲۴۹.</ref> و هر چیزی که به [[دلیل]] [[پلیدی]] و [[پستی]] مورد [[کراهت]] باشد؛ اعم از معقولات نظیر [[اعتقاد]] [[باطل]] و [[دروغگویی]] و [[محسوسات]] مانند [[فحشا]] و [[افعال]] [[پلید]] و [[فاسد]]<ref>احمد بن یوسف سمین حلبی، عمدة الحفاظ، ج۱، ص۵۵۷.</ref>. | ||
*{{متن قرآن|قُلْ لَا يَسْتَوِي الْخَبِيثُ وَالطَّيِّبُ وَلَوْ أَعْجَبَكَ كَثْرَةُ الْخَبِيثِ}}<ref>«بگو ناپاک و پاک برابر نیستند حتی اگر بسیاری ناپاک، تو را به شگفتی آورد پس ای خردمندان! از خداوند پروا کنید، باشد که رستگار گردید» سوره مائده، آیه ۱۰۰.</ref>. | *{{متن قرآن|قُلْ لَا يَسْتَوِي الْخَبِيثُ وَالطَّيِّبُ وَلَوْ أَعْجَبَكَ كَثْرَةُ الْخَبِيثِ}}<ref>«بگو ناپاک و پاک برابر نیستند حتی اگر بسیاری ناپاک، تو را به شگفتی آورد پس ای خردمندان! از خداوند پروا کنید، باشد که رستگار گردید» سوره مائده، آیه ۱۰۰.</ref>. | ||
* [[آیه شریفه]] ضربالمثلی است برای بیان این نکته که [[قواعد]] و [[آموزههای دینی]] بر [[صفات]] [[تکوینی]] از [[پاکی]] و [[پلیدی]] که مؤثر در مسیر [[سعادت]] و [[شقاوت انسان]] هستند، [[استوار]] گشته است. در این مسئله [[کثرت]] یا قلت [[تابعان]] تأثیری ندارد. [[پاکان]] [[پاک]] هستند، هرچند کم باشند و پلیدان پلیدند، گرچه زیاد باشند<ref>سید محمد حسین طباطبایی، المیزان، ج۶، ص۱۵۰.</ref>. | * [[آیه شریفه]] ضربالمثلی است برای بیان این نکته که [[قواعد]] و [[آموزههای دینی]] بر [[صفات]] [[تکوینی]] از [[پاکی]] و [[پلیدی]] که مؤثر در مسیر [[سعادت]] و [[شقاوت انسان]] هستند، [[استوار]] گشته است. در این مسئله [[کثرت]] یا قلت [[تابعان]] تأثیری ندارد. [[پاکان]] [[پاک]] هستند، هرچند کم باشند و پلیدان پلیدند، گرچه زیاد باشند<ref>سید محمد حسین طباطبایی، المیزان، ج۶، ص۱۵۰.</ref>. | ||