قول زور: تفاوت میان نسخه‌ها

[[قرآن کریم]] در وصف [[مؤمنان]] [[نیکوکار]] می‌فرماید: {{متن قرآن|وَالَّذِينَ لَا يَشْهَدُونَ الزُّورَ}}<ref>«و آنان که گواهی دروغ نمی‌دهند» سوره فرقان، آیه ۷۲.</ref> از این [[آیه]] دو ترجمه با دو برداشت ارائه شده که طبق ترجمه اول، معنای آیه این است: مؤمنان کسانی‌اند که [[گواهی]] دروغ نمی‌دهند. طبق ترجمه دوم، معنای آیه این است: مؤمنان، کسانی‌اند که در مجالس باطل شرکت نمی‌کند. ترجمه دوم، با ظاهر آیه تناسب بیشتری دارد. [[علامه طباطبایی]] با عطف توجه به دو برداشت فوق، در توضیح {{متن قرآن|الَّذِينَ لَا يَشْهَدُونَ الزُّورَ}} می‌نویسد: اگر مراد از [[زور]]، دروغ باشد، تقدیر کلام چنین می‌شود: [[بندگان]] [[رحمان]] کسانی هستند که [[شهادت]] به دروغ نمی‌دهند و اگر مراد از زور لهو و باطل، مانند غنا و امثال آن باشد، تقدیر کلام چنین می‌شود: بندگان رحمان کسانی هستند که در مجلس باطل حاضر نمی‌شوند. از این دو احتمال، ذیل آیه با احتمال دوم، تناسب بیشتری دارد<ref>[[سید محمد حسین طباطبایی|طباطبایی، سید محمد حسین]]، المیزان فی تفسیر القرآن، ج۱۵، ص۳۳۷.</ref>. و اگر هر دو ترجمه توأمان مورد نظر باشد، معنای آیه این می‌شود: مؤمنان، کسانی‌اند که نه در مجلس [[باطل]] حضور می‌یابند و نه [[آلوده]] [[لغو]] و [[بیهودگی]] می‌شوند<ref>[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی، ناصر]] و دیگران، تفسیر نمونه، ج۱۵، ص۱۶۵.</ref>.<ref>[[سید حسین شرف‌الدین|شرف‌الدین، سید حسین]]، [[ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم (کتاب)|ارزش‌های اجتماعی از منظر قرآن کریم]]، ص ۱۹۶.</ref>