←منابع
(←منابع) برچسب: پیوندهای ابهامزدایی |
|||
| خط ۱۸۷: | خط ۱۸۷: | ||
در ترجمه [[آیه]] ۶۳ نیز چنین میخوانیم: این دو مسلماً ساحرند: میخواهند شما را، با سحرشان از سرزمینتان بیرون کنند... | در ترجمه [[آیه]] ۶۳ نیز چنین میخوانیم: این دو مسلماً ساحرند: میخواهند شما را، با سحرشان از سرزمینتان بیرون کنند... | ||
با توجه به این که آیه ۶۳ دنباله [[مجادله]] [[فرعون]] با [[حضرت موسی]] است، غرض از واژه {{متن قرآن|أَرْضِكُمْ}} = [[سرزمین]] شما، همان [[سرزمین مصر]] است و در نتیجه معنی ارض در دو آیه مورد بحث، سرزمین مصر میباشد، که به خواست [[خدا]]، در مورد جغرافیای آن، زیر عنوان مصر جداگانه توضیح خواهیم داد.<ref>[[محمد حسن عرب|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)|دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید]]، ص ۷۴.</ref> | با توجه به این که آیه ۶۳ دنباله [[مجادله]] [[فرعون]] با [[حضرت موسی]] است، غرض از واژه {{متن قرآن|أَرْضِكُمْ}} = [[سرزمین]] شما، همان [[سرزمین مصر]] است و در نتیجه معنی ارض در دو آیه مورد بحث، سرزمین مصر میباشد، که به خواست [[خدا]]، در مورد جغرافیای آن، زیر عنوان مصر جداگانه توضیح خواهیم داد.<ref>[[محمد حسن عرب|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)|دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید]]، ص ۷۴.</ref> | ||
==جغرافیای [[ارض]]، در [[سوره مبارکه انبیاء]]== | |||
#{{متن قرآن|وَنَجَّيْنَاهُ وَلُوطًا إِلَى الْأَرْضِ الَّتِي بَارَكْنَا فِيهَا لِلْعَالَمِينَ}}<ref>«و او و لوط را رهاندیم، به سوی سرزمینی که در آن برای جهانیان خجستگی نهاده بودیم» سوره انبیاء، آیه ۷۱.</ref>. | |||
#{{متن قرآن|وَلِسُلَيْمَانَ الرِّيحَ عَاصِفَةً تَجْرِي بِأَمْرِهِ إِلَى الْأَرْضِ الَّتِي بَارَكْنَا فِيهَا وَكُنَّا بِكُلِّ شَيْءٍ عَالِمِينَ}}<ref>«و برای سلیمان، باد تیزپا را (رام کردیم) که به فرمان وی به سرزمینی که ما در آن خجستگی نهاده بودیم میوزید و ما به هر چیزی داناییم» سوره انبیاء، آیه ۸۱.</ref>. | |||
واژه ارض یازده بار در سوره مبارکه انبیاء ذکر شده، که در مورد آن با فعلبارَک همراه است و این نشان میدهد، که ارض در دو مورد مذکور اشاره به محل خاصی دارد، که ما، در این [[پژوهش]]، ابتدا، به [[شناخت]] آن مکان [[مبارک]] و سپس، به توضیح جغرافیایی آن خواهیم پرداخت. | |||
[[خداوند سبحان]]، در [[آیه]] ۱۱ [[سوره انبیاء]] میفرماید: «ما [[ابراهیم]] و [[لوط]] را با [[مهاجرت]] به سرزمینی، که آن را، برای همه جهانیان پر [[برکت]] ساختیم [[نجات]] دادیم. | |||
چنان که، ملاحظه میشود. نام این [[سرزمین]] پر برکت، در آیه مورد بحث، ذکر نشده است، بلکه به طور اختصار و مجمل به آن اشاره شده. | |||
در آیه مذکور، از [[حضرت ابراهیم]]، با [[ضمیر]] (هُ) و از لوط، با [[صراحت]] نام برده و بیان مینماید، که هر دو [[پیامبر]] خود را نجات داده و به سرزمین پر برکت رسانیدهاند: | |||
«گرچه نام این سرزمین صریحاً در [[قرآن]] نیامده، ولی با توجه به آیه اول [[سوره]] إسرا/... معلوم میشود [که منظور] همان [[سرزمین شام]] است، که سرزمینی است، هم از نظر ظاهری پر برکت و حاصلخیز و سرسبز و هم از نظر [[معنوی]]،؛ چراکه کانون پرورش [[انبیاء]] بوده است»<ref>ناصر مکارم شیرازی، تفسیر نمونه ج۱۳، ص۴۵۲.</ref>. | |||
برخی از بزرگان<ref>آیة الله طباطبایی، المیزان، ج۲۸، ص۱۴۹.</ref> در ذیل آیه مزبور مینویسند: «منظور، از این سرزمین، سرزمین شام است، که ابراهیم{{ع}} بدان مهاجرت نمود». | |||
برخی از نویسندگان، در [[ترجمه قرآن]]<ref>زین العابدین رهنما، ترجمه قرآن، ج۲، ص۷۰۰.</ref>، در توضیح {{متن قرآن|الْأَرْضِ الَّتِي بَارَكْنَا}} مینویسد: «و آن [[زمین]]، که خدایش، با [[برکت]] کرد، [[شام]] بود و گفتند: در [[جهان]] هیچ آبی خوش نیست، جز این که، از صخره [[بیت المقدس]] بیرون میآید<ref>ابو الفتوح، ج۷، ص۸۵؛ کشف الاسرار ج۶، ص۸۵.</ref>. | |||
بنابر آنچه ملاحظه شد، جای شکی باقی نمیماند، که [[ارض]] مورد نظر [[قرآن]]، در [[آیه]] مورد بحث، [[سرزمین شام]] است. | |||
در آیه ۸۱ همین [[سوره]]، بار دیگر واژه ارض با صفت پر برکت بودن ذکر شده و [[خداوند]] میفرماید: «و تند باد را مسخَّر [[سلیمان]] ساختیم، که به [[فرمان]] او به سری سرزمینی، که آن را پر برکت کرده بودیم، حرکت میکرد.»... | |||
اکنون باید روشن کنیم؛ که ارض، در این [[آیه مبارکه]]، که با صفت پر برکت، از آن یاد شده است؛ چه محلی است؟ | |||
با استفاده، از شرح [[زندگی]] [[حضرت داوود]]{{ع}} و [[جانشین]] او، میتوان به نام اصلی این [[سرزمین]] دست یافت.<ref>[[محمد حسن عرب|عرب، محمد حسن]]، [[دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید (کتاب)|دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید]]، ص ۷۶.</ref> | |||
== منابع == | == منابع == | ||