زمین در قرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

برچسب: پیوندهای ابهام‌زدایی
خط ۲۸۲: خط ۲۸۲:
'''ارض و زمینی را که، [[مسلمین]] قبلاً، در آن پا نگذاشته بودند؛ کجاست؟'''
'''ارض و زمینی را که، [[مسلمین]] قبلاً، در آن پا نگذاشته بودند؛ کجاست؟'''
در این که، منظور از {{متن قرآن|أَرْضَهُمْ}} و {{متن قرآن|أَرْضًا لَمْ تَطَئُوهَا}} کدام [[سرزمین]] است؛ در میان [[مفسران]] [[گفتگو]] است: «.... هیچ یک از احتمالات [آنان] با ظاهر آیه سازگار نیست،؛ چراکه آیه، به قرینه فعل ماضی، که در آن آمده {{متن قرآن|أَوْرَثَكُمْ}} [[شاهد]] بر این است که این [[زمین]] در همین ماجرای [[جنگ]] [[بنی قریظه]] به [[تصرف]] مسلمین در آمد، به علاوه بر زمین [[مکه]] [که بعضی از [[مفسرین]] احتمال داده‌اند]... سرزمینی نبود که [[مسلمانان]]، در آن گام ننهاده باشند، در حالی که [[قرآن]] می‌گوید: (زمینی را، در اختیارتان گذارد که در آن گام ننهاده بودید).
در این که، منظور از {{متن قرآن|أَرْضَهُمْ}} و {{متن قرآن|أَرْضًا لَمْ تَطَئُوهَا}} کدام [[سرزمین]] است؛ در میان [[مفسران]] [[گفتگو]] است: «.... هیچ یک از احتمالات [آنان] با ظاهر آیه سازگار نیست،؛ چراکه آیه، به قرینه فعل ماضی، که در آن آمده {{متن قرآن|أَوْرَثَكُمْ}} [[شاهد]] بر این است که این [[زمین]] در همین ماجرای [[جنگ]] [[بنی قریظه]] به [[تصرف]] مسلمین در آمد، به علاوه بر زمین [[مکه]] [که بعضی از [[مفسرین]] احتمال داده‌اند]... سرزمینی نبود که [[مسلمانان]]، در آن گام ننهاده باشند، در حالی که [[قرآن]] می‌گوید: (زمینی را، در اختیارتان گذارد که در آن گام ننهاده بودید).
ظاهراً، این جمله، اشاره به باغات و [[اراضی]] مخصوصی است؛ که در [[اختیار]] [[بنی قریظه]] بود و احدی [[حق]] ورود به آن را نداشت؛ چراکه [[یهودی]] در [[حفظ]] و انحصار [[اموال]] خود، سخت می‌کوشیدند و اگر از ماضی بودن این فتح و [[پیروزی]] صرف نظر کنیم؛ تناسب بیشتری، با [[سرزمین]] [[خیبر]] دارد، که به فاصله نه چندان زیادی از [[طایفه]] [[یهود]] گرفته شد و در اختیار [[مسلمین]] قرار گرفت [[[سال هفتم هجری]]]»<ref>ناصر مکارم شیرازی، تفسیر نمونه ج۱۷، ص۲۷۱.</ref>.
ظاهراً، این جمله، اشاره به باغات و [[اراضی]] مخصوصی است؛ که در [[اختیار]] [[بنی قریظه]] بود و احدی [[حق]] ورود به آن را نداشت؛ چراکه [[یهودی]] در [[حفظ]] و انحصار [[اموال]] خود، سخت می‌کوشیدند و اگر از ماضی بودن این فتح و [[پیروزی]] صرف نظر کنیم؛ تناسب بیشتری، با [[سرزمین]] [[خیبر]] دارد، که به فاصله نه چندان زیادی از [[طایفه]] [[یهود]] گرفته شد و در اختیار [[مسلمین]] قرار گرفت [[سال هفتم هجری]]»<ref>ناصر مکارم شیرازی، تفسیر نمونه ج۱۷، ص۲۷۱.</ref>.


برخی از بزرگان نیز در مورد [[ارض]] مذکور، در [[آیه]]، در [[تفسیر]] [[شریف]] [[المیزان]]<ref>تفسیر المیزان، ص۱۴۸، ج۳۲</ref> می‌نویسد: «منظور از این سرزمین خیبر و یا آن اراضی است، که [[خداوند]]، بدون [[جنگ]]، [با بنی قریظه] نصیب [[مسلمانان]] کرد و اما این که بعضی گفته‌اند؛ مقصود هر زمینی است، که تا [[روز قیامت]]، به دست مسلمانان فتح شود؛ و یا خصوص [[زمین]] [[مکه]] و یا زمین [[روم]] و [[فارس]] است، [[تفسیری]] است که [[سیاق]] دو آیه مورد بحث، با آن نمی‌سازد».
برخی از بزرگان نیز در مورد [[ارض]] مذکور، در [[آیه]]، در [[تفسیر]] [[شریف]] [[المیزان]]<ref>تفسیر المیزان، ص۱۴۸، ج۳۲</ref> می‌نویسد: «منظور از این سرزمین خیبر و یا آن اراضی است، که [[خداوند]]، بدون [[جنگ]]، [با بنی قریظه] نصیب [[مسلمانان]] کرد و اما این که بعضی گفته‌اند؛ مقصود هر زمینی است، که تا [[روز قیامت]]، به دست مسلمانان فتح شود؛ و یا خصوص [[زمین]] [[مکه]] و یا زمین [[روم]] و [[فارس]] است، [[تفسیری]] است که [[سیاق]] دو آیه مورد بحث، با آن نمی‌سازد».
۸۰٬۱۲۹

ویرایش