قدمگاه: تفاوت میان نسخه‌ها

۸ بایت حذف‌شده ،  ‏۲۶ سپتامبر ۲۰۲۲
جز
جایگزینی متن - 'احداث' به 'احداث'
جز (جایگزینی متن - 'تجدید' به 'تجدید')
جز (جایگزینی متن - 'احداث' به 'احداث')
خط ۸: خط ۸:


=== قدمگاه امام {{ع}} در [[آبادان]] ===
=== قدمگاه امام {{ع}} در [[آبادان]] ===
هنگامی که کاروان حامل امام رضا {{ع}}، به سوی آبادان رهسپار گردید، مردم آبادان به محض اطلاع از این موضوع به پیشواز امام {{ع}} آمدند و استقبال شایانی از [[حضرت امام رضا]] {{ع}} به عمل آورند. البته باید [[اذعان]] داشت که در [[زمان]] وقوع این واقعه، مکان حاضر، صحرایی لم یزرع و خشک بوده و شهر قدیم آبادان در مکان فعلی قدمگاه [[حضرت خضر]] [[نبی]] {{ع}} واقع بوده است. بر اساس آنچه که از متون [[تاریخ]] [[موثق]] بر می‌آید، و نیز از جغرافیای [[تاریخی]] منطقه [[استنتاج]] می‌شود، می‌توان اظهار داشت که محل [[دیدار]] مردم شهر آبادان با امام رضا {{ع}}، در همین محل صورت پذیرفته و در همین محل [[نماز]] گزاردند و به مدت ۲۴ [[ساعت]] به استراحت پرداخته‌اند. پس از عزیمت امام رضا {{ع}} از شهر آبادان و حرکت ایشان به سوی [[سرزمین]] [[طوس]]، [[مردم]] [[آبادان]] جهت زنده نگهداشتن و جاودان ساختن این خاطره شیرین، [[اقدام]] به ساخت بنای یادبودی نمودند که در ادوار مختلف [[تاریخ]]، مرتباً تجدید بنا گردید. بسیاری از سالمندان [[آبادانی]]، هنوز بنای ساده ساخته شده از گل و حصیری را در همین مکان به یاد می‌آورند که مردم برای [[دعا]] و [[نیایش]] به آنجا می‌رفته‎اند. بقایای این بنای قدیمی تا سال ۱۳۵۳ شمسی در همین مکان پا برجا بود تا آنکه در [[رژیم]] پهلوی، به بهانه [[خاک]] برداری جهت [[احداث]] کوی [[ملت]] و ساختمان‌سازی در شهرک مجاور این قدمگاه، تمام آثار آن از بین رفت و پس از [[پیروزی]] [[انقلاب اسلامی]] نیز در سال ۱۳۵۷، زمانی که عده‌ای در [[تدارک]] بازسازی این مکان [[مقدس]] بودند، با شروع [[جنگ]] تحمیلی مجدداً این امر به تأخیر افتاد، ولی از سال ۱۳۷۹، به اهتمام [[ریاست]] وقت اداره [[حج]] و [[اوقاف]] و [[زیارت]] شهرستان آبادان، این مهم به انجام رسید و این بنا بازسازی و از نو بر پا گردید. امروزه توسط هئیت امناء این قدمگاه متبرکه، مرتباً [[مراسم]] دعا و نیایش در مناسبت‎های مختلف در محل [[زیارتگاه]] برگزار می‌گردد، مردم بسیاری از دور و نزدیک برای زیارت و استشمام [[عطر]] خوش [[رضوی]] و گرفتن [[حاجات]] به این مکان آمده و با خدای خویش [[راز و نیاز]] می‌کنند و از [[کرامات]] این زیارتگاه بسیار گفته شده است<ref>به نقل از: تاریخ آبادان در روزگار اسلامی.</ref>.<ref>[[حسین محمدی|محمدی، حسین]]، [[رضانامه (کتاب)|رضانامه]] ص ۵۵۸.</ref>
هنگامی که کاروان حامل امام رضا {{ع}}، به سوی آبادان رهسپار گردید، مردم آبادان به محض اطلاع از این موضوع به پیشواز امام {{ع}} آمدند و استقبال شایانی از [[حضرت امام رضا]] {{ع}} به عمل آورند. البته باید [[اذعان]] داشت که در [[زمان]] وقوع این واقعه، مکان حاضر، صحرایی لم یزرع و خشک بوده و شهر قدیم آبادان در مکان فعلی قدمگاه [[حضرت خضر]] [[نبی]] {{ع}} واقع بوده است. بر اساس آنچه که از متون [[تاریخ]] [[موثق]] بر می‌آید، و نیز از جغرافیای [[تاریخی]] منطقه [[استنتاج]] می‌شود، می‌توان اظهار داشت که محل [[دیدار]] مردم شهر آبادان با امام رضا {{ع}}، در همین محل صورت پذیرفته و در همین محل [[نماز]] گزاردند و به مدت ۲۴ [[ساعت]] به استراحت پرداخته‌اند. پس از عزیمت امام رضا {{ع}} از شهر آبادان و حرکت ایشان به سوی [[سرزمین]] [[طوس]]، [[مردم]] [[آبادان]] جهت زنده نگهداشتن و جاودان ساختن این خاطره شیرین، [[اقدام]] به ساخت بنای یادبودی نمودند که در ادوار مختلف [[تاریخ]]، مرتباً تجدید بنا گردید. بسیاری از سالمندان [[آبادانی]]، هنوز بنای ساده ساخته شده از گل و حصیری را در همین مکان به یاد می‌آورند که مردم برای [[دعا]] و [[نیایش]] به آنجا می‌رفته‎اند. بقایای این بنای قدیمی تا سال ۱۳۵۳ شمسی در همین مکان پا برجا بود تا آنکه در [[رژیم]] پهلوی، به بهانه [[خاک]] برداری جهت احداث کوی [[ملت]] و ساختمان‌سازی در شهرک مجاور این قدمگاه، تمام آثار آن از بین رفت و پس از [[پیروزی]] [[انقلاب اسلامی]] نیز در سال ۱۳۵۷، زمانی که عده‌ای در [[تدارک]] بازسازی این مکان [[مقدس]] بودند، با شروع [[جنگ]] تحمیلی مجدداً این امر به تأخیر افتاد، ولی از سال ۱۳۷۹، به اهتمام [[ریاست]] وقت اداره [[حج]] و [[اوقاف]] و [[زیارت]] شهرستان آبادان، این مهم به انجام رسید و این بنا بازسازی و از نو بر پا گردید. امروزه توسط هئیت امناء این قدمگاه متبرکه، مرتباً [[مراسم]] دعا و نیایش در مناسبت‎های مختلف در محل [[زیارتگاه]] برگزار می‌گردد، مردم بسیاری از دور و نزدیک برای زیارت و استشمام [[عطر]] خوش [[رضوی]] و گرفتن [[حاجات]] به این مکان آمده و با خدای خویش [[راز و نیاز]] می‌کنند و از [[کرامات]] این زیارتگاه بسیار گفته شده است<ref>به نقل از: تاریخ آبادان در روزگار اسلامی.</ref>.<ref>[[حسین محمدی|محمدی، حسین]]، [[رضانامه (کتاب)|رضانامه]] ص ۵۵۸.</ref>


=== قدمگاه [[امام]] {{ع}} در [[اهواز]] ===
=== قدمگاه [[امام]] {{ع}} در [[اهواز]] ===
خط ۵۹: خط ۵۹:


صاحب کتاب [[تحفه الرضویه (کتاب)|تحفه الرضویه]] می‌نویسد: «هنگامی که [[حضرت امام رضا]] {{ع}} از نیشابور خارج شد، در راه به چشمه آبی رسید و در کنار آن چشمه، تخته سنگی بزرگ بود. [[حضرت]] بر روی آن سنگ ایستاد و به [[نماز]] مشغول شد و نقش قدم [[مبارک]] ایشان بر آن سنگ ظاهر گشت که بعدها آن سنگ را [[بریده]] و به دیوار [[نصب]] کردند و بقعه‌ای برای آن ساخته‌اند»<ref>تحفة الرضویه، ص۱۹۰.</ref>.
صاحب کتاب [[تحفه الرضویه (کتاب)|تحفه الرضویه]] می‌نویسد: «هنگامی که [[حضرت امام رضا]] {{ع}} از نیشابور خارج شد، در راه به چشمه آبی رسید و در کنار آن چشمه، تخته سنگی بزرگ بود. [[حضرت]] بر روی آن سنگ ایستاد و به [[نماز]] مشغول شد و نقش قدم [[مبارک]] ایشان بر آن سنگ ظاهر گشت که بعدها آن سنگ را [[بریده]] و به دیوار [[نصب]] کردند و بقعه‌ای برای آن ساخته‌اند»<ref>تحفة الرضویه، ص۱۹۰.</ref>.
باغ قدمگاه در [[زمان]] شاه [[عباس]] صفوی [[احداث]] شد و به [[دستور]] وی درختکاری گردید. ساختمان بقعه قدمگاه و حمام و رباط و جدول کشی باغ، مربوط به شاه [[سلیمان]] صفوی به [[سال ۱۰۹۱ هجری]] قمری است. در داخل بقعه آیه‌هایی از [[سوره]] مبارک [[فتح]] و احادیثی از [[پیامبر]] {{صل}} در مورد [[زیارت امام رضا]] {{ع}} آورد شده است و نهایتاً [[حدیث سلسلة الذهب]] که از [[مفاخر]] نیشابور در تمام دوران است، در این بقعه به چشم می‌خورد. سقف و دیواره‌های داخلی بنا، با نقاشی‌ها و زرکوب‌های [[زیبا]] [[تزیین]] شده و به تازگی بر روی قسمتی از دیوار، که سنگ بنای قدمگاه در آنجا نصب شده، ضریحی قرار داده‌اند و [[مردم]] از پشت [[ضریح]] به [[زیارت]] جای پای امام رضا {{ع}} می‌پردازند. تا ۳۰ سال پیش، در این بقعه، آتشدانی برنجی مربوط به زمان [[صفویه]] بود که در آن ۶ردیف ۳ تایی شمع قرار می‌گرفت<ref>آثار باستانی خراسان، ص۳۵۵-۳۵۶.</ref>.
باغ قدمگاه در [[زمان]] شاه [[عباس]] صفوی احداث شد و به [[دستور]] وی درختکاری گردید. ساختمان بقعه قدمگاه و حمام و رباط و جدول کشی باغ، مربوط به شاه [[سلیمان]] صفوی به [[سال ۱۰۹۱ هجری]] قمری است. در داخل بقعه آیه‌هایی از [[سوره]] مبارک [[فتح]] و احادیثی از [[پیامبر]] {{صل}} در مورد [[زیارت امام رضا]] {{ع}} آورد شده است و نهایتاً [[حدیث سلسلة الذهب]] که از [[مفاخر]] نیشابور در تمام دوران است، در این بقعه به چشم می‌خورد. سقف و دیواره‌های داخلی بنا، با نقاشی‌ها و زرکوب‌های [[زیبا]] [[تزیین]] شده و به تازگی بر روی قسمتی از دیوار، که سنگ بنای قدمگاه در آنجا نصب شده، ضریحی قرار داده‌اند و [[مردم]] از پشت [[ضریح]] به [[زیارت]] جای پای امام رضا {{ع}} می‌پردازند. تا ۳۰ سال پیش، در این بقعه، آتشدانی برنجی مربوط به زمان [[صفویه]] بود که در آن ۶ردیف ۳ تایی شمع قرار می‌گرفت<ref>آثار باستانی خراسان، ص۳۵۵-۳۵۶.</ref>.


در ضلع شرقی بقعه، چشمه‌ای است که همچنان آب دارد و [[مردم]] به خاطر [[وضو]] گرفتن [[امام رضا]] {{ع}} با این آب، برای این چشمه [[احترام]] خاصی قائل هستند<ref>راهنمای میراث فرهنگی استان خراسان، شهرستان نیشابور، ص۸ و ۹.</ref>.<ref>[[حسین محمدی|محمدی، حسین]]، [[رضانامه (کتاب)|رضانامه]] ص ۵۶۰.</ref>
در ضلع شرقی بقعه، چشمه‌ای است که همچنان آب دارد و [[مردم]] به خاطر [[وضو]] گرفتن [[امام رضا]] {{ع}} با این آب، برای این چشمه [[احترام]] خاصی قائل هستند<ref>راهنمای میراث فرهنگی استان خراسان، شهرستان نیشابور، ص۸ و ۹.</ref>.<ref>[[حسین محمدی|محمدی، حسین]]، [[رضانامه (کتاب)|رضانامه]] ص ۵۶۰.</ref>
۲۲۴٬۹۸۹

ویرایش