زمین در قرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

۴٬۰۸۴ بایت اضافه‌شده ،  ‏۲۶ سپتامبر ۲۰۲۲
برچسب: پیوندهای ابهام‌زدایی
برچسب: پیوندهای ابهام‌زدایی
خط ۳۳۴: خط ۳۳۴:
حال که دانستیم قابیل به طرف [[یمن]] فرار کرده است پس «به احتمال زیاد این حادثه در [[مکه]] رخ داده است؛ همان جایی که [[آدم]] و [[حوا]] [[زندگی]] می‌کردند»<ref>اطلس قرآن، ص۱۷.</ref>.
حال که دانستیم قابیل به طرف [[یمن]] فرار کرده است پس «به احتمال زیاد این حادثه در [[مکه]] رخ داده است؛ همان جایی که [[آدم]] و [[حوا]] [[زندگی]] می‌کردند»<ref>اطلس قرآن، ص۱۷.</ref>.
چنانچه می‌دانیم از [[قرآن]] و دیگر [[کتب مقدس]] و [[روایات]] صریحاً مطالبی در این باره به ما نرسیده است. روی این اساس، یادآوری نقطه‌ای دیگر از اهمیت قضیه نخواهد کاست. «در [[کوه]] قاسیون مشرف بر قسمت شمالی [[دمشق]] غاری قرار دارد که مغار الدم ([[غار]] [[خون]]) می‌نامند زیرا معتقدند قتل هابیل در آنجا رخ داده است»<ref>اطلس قرآن، ص۱۸.</ref>.<ref>[[محرم فرزانه|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص ۱۸۷.</ref>
چنانچه می‌دانیم از [[قرآن]] و دیگر [[کتب مقدس]] و [[روایات]] صریحاً مطالبی در این باره به ما نرسیده است. روی این اساس، یادآوری نقطه‌ای دیگر از اهمیت قضیه نخواهد کاست. «در [[کوه]] قاسیون مشرف بر قسمت شمالی [[دمشق]] غاری قرار دارد که مغار الدم ([[غار]] [[خون]]) می‌نامند زیرا معتقدند قتل هابیل در آنجا رخ داده است»<ref>اطلس قرآن، ص۱۸.</ref>.<ref>[[محرم فرزانه|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص ۱۸۷.</ref>
==[[ارض]]==
{{متن قرآن|قَالَ اهْبِطُوا بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ وَلَكُمْ فِي الْأَرْضِ مُسْتَقَرٌّ وَمَتَاعٌ إِلَى حِينٍ}}<ref>«فرمود: فرود آیید! برخی دشمن برخی دیگر و در زمین تا روزگاری آرامشگاه و برخورداری خواهید داشت» سوره اعراف، آیه ۲۴.</ref>.
نخستین [[زن]] و نخستین مرد [[فریب]] [[شیطان]] را خوردند از میوه ممنوعه میل کردند و از [[بهشت عدن]] رانده شدند.
===واژه‌شناسی [[هبوط]]===
[[مفردات الفاظ القرآن]] ذیل کلمه هبط می‌آورد: «هبوط پائین قرار گرفتن به طور قهری مثل - هبوط سنگ.
ابن معجم در ادامه می‌گوید:هبط در جائیکه هشدار بر نقض است یاد شده [است]. هبوط همواره در [[ذهن]] [[بشر]] بیانگر پدید آمدن [[پلیدی]] در نتیجه [[گناه]] توسط آدم و حواست.<ref>[[محرم فرزانه|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص ۱۸۹.</ref>
===محل هبوط===
«از [[ابن عباس]] [[روایت]] شده که آدم و حوا و [[ابلیس]] و... در مکانی به نام «دجنه» میان [[مکه]] و [[طائف]] فرود آمدند. همچنین گفته شده است که [[آدم]] در [[صنعا]] و [[حوا]] در [[مروه]] (دو [[کوه]] معروف در مکه) فرود آمدند. در [[روایت]] دیگری از [[ابن عباس]] منقول است که آدم در جایی در [[هندوستان]] فرود آمد. در حالی که حوا در [[جده]] [[هبوط]] کرد و آدم آن قدر به دنبال حوا گشت تا او را در مزدلفه یافت»<ref>اطلس قرآن، ص۱۹.</ref>.
پس [[ارض]] در [[آیه]] مورد بحث تمامی [[زمین]] را در بر نمی‌گیرد بلکه به دو نقطه اشارت دارد.<ref>[[محرم فرزانه|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص ۱۹۰.</ref>
===محل هبوط در هندوستان===
«آدم در هندوستان فرود آمد، روی کوهی به نام «بوذ» در [[سریلانکا]](سرندیب ارسلان) واقع در جنوب [[شبه قاره]] [[هند]]»<ref>اطلس قرآن، ص۱۶.</ref>.
ابن خرداد به؛ در مسالک و ممالک سرندیب را چنین معرفی می‌کند: «دیب در زبان [[هندی]] به معنی جریده است و سرن را نمی‌دانم معنایش چیست؟ جزیره‌ای [[عظیم]] در دریای هر کند در منتهی الیه هند که مساحتش هفتاد فرسخ باشد. در سرندیب کوهی است که [[حضرت آدم]]{{ع}} بر آن هبوط کرد که به آن الرهون گویند که جای پای حضرت آدم در آن است؛ سر به [[فلک]] کشیده است و دریانوردان آن را از مساحت‌های خیلی دور می‌بینند»<ref>مسالک و ممالک، ص۶۸.</ref>.<ref>[[محرم فرزانه|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص ۱۹۰.</ref>
===محل هبوط در جده===
حوا در جده فرود آمد. جده شهری بندری است بر کرانه [[دریای سرخ]] در سمت [[غرب]] مکه با آن ۸۰ کیلومتر فاصله دارد. جده پس از ریاض یعنی پایتخت [[عربستان سعودی]] بزرگ‌ترین [[شهر]] این [[کشور]] است.<ref>[[محرم فرزانه|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص ۱۹۱.</ref>


== منابع ==
== منابع ==
۸۰٬۱۵۳

ویرایش