جز
جایگزینی متن - 'ضمیر' به 'ضمیر'
HeydariBot (بحث | مشارکتها) |
جز (جایگزینی متن - 'ضمیر' به 'ضمیر') |
||
| خط ۱۷: | خط ۱۷: | ||
==== [[اخلاق]] [[فاسد]] ==== | ==== [[اخلاق]] [[فاسد]] ==== | ||
دین در هرقلب و | دین در هرقلب و ضمیر، جای نمیگیرد. شرط پذیرش و [[انقیاد]] در پیشگاه دین، داشتن [[روح]] [[پاک]] و [[تزکیه]] شده و برخوردار از [[کمالات]] [[اخلاقی]] و [[انسانی]] است. هر قدر فرد بیشتر پایبند اخلاق باشد، به همان [[میزان]] از [[آمادگی]] بیشتری برای [[پذیرش دین]] و [[اطاعت]] از [[فرمان الهی]] برخوردار است. با مطالعه [[آموزههای دینی]]، به ویژه کلمات گهربار [[امام علی]] {{ع}}، به خوبی معلوم میشود که [[اخلاق]] فاسدی همچون [[کبر]]، [[حسد]]، [[غیبت]]، [[جبن]]، [[حقد]] و... از عوامل [[دینستیزی]] و [[دینگریزی]] است. | ||
ریشهکن کردن این صفات، کار آسانی نیست و به همین جهت است که افراد به [[راحتی]] به [[دینداری]] تن نمیدهند و چه بسا با آن [[مخالفت]] نیز میکنند. امام علی {{ع}}، از جمله، درباره حسد میفرماید: {{متن حدیث|الْحَسَدُ يَأْكُلُ الْإِيمَانَ كَمَا تَأْكُلُ النَّارُ الْحَطَبَ}}<ref>آمدی، عبدالواحد، غررالحکم، شرح خوانساری، ص۳۱۹.</ref>؛ «حسد [[ایمان]] را میخورد (میسوزاند) آنگونه که [[آتش]] هیزم را».<ref>[[محمد علی حاجی دهآبادی|حاجی دهآبادی، محمد علی]]، [[آسیبشناسی تربیت دینی (مقاله)| مقاله «آسیبشناسی تربیت دینی»]]، [[دانشنامه امام علی ج۴ (کتاب)|دانشنامه امام علی]]، ج۴، ص ۴۴۲.</ref> | ریشهکن کردن این صفات، کار آسانی نیست و به همین جهت است که افراد به [[راحتی]] به [[دینداری]] تن نمیدهند و چه بسا با آن [[مخالفت]] نیز میکنند. امام علی {{ع}}، از جمله، درباره حسد میفرماید: {{متن حدیث|الْحَسَدُ يَأْكُلُ الْإِيمَانَ كَمَا تَأْكُلُ النَّارُ الْحَطَبَ}}<ref>آمدی، عبدالواحد، غررالحکم، شرح خوانساری، ص۳۱۹.</ref>؛ «حسد [[ایمان]] را میخورد (میسوزاند) آنگونه که [[آتش]] هیزم را».<ref>[[محمد علی حاجی دهآبادی|حاجی دهآبادی، محمد علی]]، [[آسیبشناسی تربیت دینی (مقاله)| مقاله «آسیبشناسی تربیت دینی»]]، [[دانشنامه امام علی ج۴ (کتاب)|دانشنامه امام علی]]، ج۴، ص ۴۴۲.</ref> | ||