دعوت عباسی: تفاوت میان نسخه‌ها

دعوت عباسیان دو مرحله مهم را گذرانده است:

=== مرحله اول ===

ویژگی دعوت در این مرحله، مخفی بودن کامل آن و [[پرهیز]] از شیوه‌های سخت و [[خشن]] است؛ زیرا [[حکومت اموی]] در این [[زمان]] منسجم بود.

[[تبلیغات]] در [[عراق]] را سه [[داعی]] [[سازمان]] دهی کردند: مَیسره [[عبدی]] که وابسته [[علی بن عبدالله بن عباس]] بود، [[بکیر بن ماهان]] که از مهم‌ترین داعیان عراق به حساب می‌آمد و [[ابوسلمه خلال]] که تبلیغات را در طول پنج سال پیش از دست‌یابی [[بنی‌عباس]] به [[قدرت]]، رهبری کرد.

=== مرحله دوم ===

دعوت [[عباسیان]] بعد از [[مرگ]] امام [[محمد بن علی]] به علت ایجاد حرکت‌های مستقل [[شیعی]] در [[خراسان]]، دچار [[تزلزل]] شد. [[ابراهیم امام]] ترسید که زمام کار از دستش خارج شود و این حرکت‌ها دعوت او را خراب کند؛ از این‌رو کوشید تا [[عرب]] خراسان را دوباره به [[اطاعت]] در آورد. وی با استفاده از [[نفوذ]] شخصی خود توانست بزرگ آنان، [[سلیمان بن کثیر]] زاعی، را به سوی خود متمایل کند؛ زیرا وی این توان را داشت که میان خراسانی‌ها و [[ریاست]] در حمیمه، [[همبستگی]] ایجاد کند.