قاسم بن الحسن: تفاوت میان نسخه‌ها

برای حضرت قاسم همین [[فضیلت]] کفایت می‌‌کند که او در [[روز عاشورا]] با اجازه عموی گرامی‌اش با اینکه [[نوجوان]] و در حد یک [[رزمنده]] در [[سپاه]] نبود [[جان]] خود را در طبق [[اخلاص]] گذاشت و خود را فدای [[امام]] و [[حجت خدا]] نمود و در آن حد عمل او بالنده است که در [[زیارت ناحیه مقدسه]] بر او [[سلام]] و [[درود]] فرستاده است: سلام بر قاسم بن حسن بن [[علی]] {{ع}} که [[شمشیر]] بر سرش وارد شد و زره‌اش را به [[غارت]] بردند، هنگامی که عمویش [[حسین]] را صدا زد. [[حضرت حسین]] مانند باز شکاری خود را به او رسانید، دید که [[قاسم]] در حال جان دادن است و پاها را بر [[زمین]] می‌‌ساید فرمود: از [[رحمت خدا]] دور باد مردمی که تو را کشتند و در [[قیامت]] جد وپدرت دشمنشان باد ـ سپس فرمود: ـ بر عمویت چه سخت است که او را بخوانی و نتواند تو را [[اجابت]] کند یا اجابت کند در حالی که فایده نداشته باشد، به [[خدا]] قسم امروز روزی است که [[دشمنان]] عمویت بسیار و یارانش اندکند، خدا مرا با شما [[محشور]] گرداند در روزی که شما را با هم محشور می‌‌گرداند، و مرا در جایگاه شما قرار دهد و خدا [[عمر بن سعد بن نفیل ازدی]] قاتلت را [[لعنت]] کند و او را در [[آتش جهنم]] وارد نماید و [[عذاب]] دردناکی برایش مهیا سازد<ref>{{متن حدیث|اَلسَّلاَمُ عَلَى اَلْقَاسِمِ بْنِ اَلْحَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ اَلْمَضْرُوبِ هَامَتُهُ اَلْمَسْلُوبِ لَأْمَتُهُ حِينَ نَادَى اَلْحُسَيْنَ عَمَّهُ فَجَلَّى عَلَيْهِ عَمُّهُ كَالصَّقْرِ وَ هُوَ يَفْحَصُ بِرِجْلِهِ اَلتُّرَابَ وَ اَلْحُسَيْنُ يَقُولُ بُعْداً لِقَوْمٍ قَتَلُوكَ وَ مَنْ خَصْمُهُمْ يَوْمَ اَلْقِيَامَةِ جَدُّكَ وَ أَبُوكَ ثُمَّ قَالَ عَزَّ وَ اَللَّهِ عَلَى عَمِّكَ أَنْ تَدْعُوَهُ فَلاَ يُجِيبَكَ أَوْ يُجِيبَكَ وَ أَنْتَ قَتِيلٌ جَدِيلٌ فَلاَ يَنْفَعَكَ هَذَا وَ اَللَّهِ يَوْمٌ كَثُرَ وَاتِرُهُ وَ قَلَّ نَاصِرُهُ جَعَلَنِيَ اَللَّهُ مَعَكُمَا يَوْمَ جَمَعَكُمَا وَ بَوَّأَنِي مُبَوَّأَكُمَا وَ لَعَنَ اَللَّهُ قَاتِلَكَ عَمْرَو بْنَ سَعْدِ بْنِ نُفَيْلٍ اَلْأَزْدِيَّ وَ أَصْلاَهُ جَحِيماً وَ أَعَدَّ لَهُ عَذَاباً أَلِيماً}}؛ زیارت ناحیه مقدسه، بحارالأنوار، ج۴۵، ص۶۷.</ref>.<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام حسین - ناظم‌زاده (کتاب)|اصحاب امام حسین]]، ص۲۴۶-۲۴۷؛ [[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]]، ص ۳۷۸.</ref>