|
|
| خط ۲۶: |
خط ۲۶: |
| ===[[سبأ]]=== | | ===[[سبأ]]=== |
| مقدسی گوید: سبأ ناحیتی است که در پیرامونش چند دهکده منبردار است و قصبهای آباد دارد. ادریسی مینویسد: [[شهر]] سبأ اکنون ویران است... و فاصله آن تا ظفار سه مرحله است<ref>جغرافیای نزول قرآن، ص۱۵۶؛ و ر.ک: اطلاعات قرآنی، ص۳۱۱.</ref>.<ref>[[محرم فرزانه|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص ۳۲۹.</ref> | | مقدسی گوید: سبأ ناحیتی است که در پیرامونش چند دهکده منبردار است و قصبهای آباد دارد. ادریسی مینویسد: [[شهر]] سبأ اکنون ویران است... و فاصله آن تا ظفار سه مرحله است<ref>جغرافیای نزول قرآن، ص۱۵۶؛ و ر.ک: اطلاعات قرآنی، ص۳۱۱.</ref>.<ref>[[محرم فرزانه|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص ۳۲۹.</ref> |
|
| |
| ===[[سد مأرب]]===
| |
| نشانه راست و چپ مورد نظر این [[آیه]]، دو طرف [[اراضی]] پایاب سد مأرب است که آبیاری میشد. «سد مأرب در فاصله دو [[کوه]] بلق بود که طبق اصول هندسی، در دو طرف آن دریچههایی برای استفاده از آب [[سد]] قرار دادند»<ref>محلاتی، تاریخ انبیاء، ص۵۰۰.</ref>.
| |
| بلده [[طیبه]] با سبأ [[ارتباط]] دارد «پایتخت سبأ مأرب» بوده است چنانچه مؤلف [[تاریخ انبیاء]] مینویسد: «در [[قرآن]] یک [[سوره]] به نام سبأ هست و نشان میدهد که [[قدرت]] و شهرتی داشتهاند که مظاهر آن سبب [[تحول]] [[تاریخ]] شده و سد [[عظیم]] «مأرب» از آثار تاریخی آنها است»<ref>عمادزاده، تاریخ انبیاء، ص۶۱۰.</ref>.
| |
| «در [[قاموس کتاب مقدس]]، سبأ مملکتی در [[آفریقا]] معرفی شده و نام دولت و قبیلهای که در جنوب [[عربستان]] واقع بود «شبا» با شین معجمه ذکر گردیده است... مأرب پایتخت این [[قوم]] بوده و اکنون ویرانه آن بر فراز تپهای باقی است»<ref>اعلام قرآن، ص۳۶۹.</ref>.
| |
| در خاتمه این نکته را ناگفته نگذاریم که:
| |
| مأرب شهری در جنوب غربی شبه جزیره عربستان میباشد که پایتخت [[قوم سبأ]] بوده و ویرانههایش بر فراز تپهای در شمال شرقی [[شهر صنعاء]] و در [[کشور یمن]] قرار دارد.<ref>[[محرم فرزانه|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص ۳۳۰.</ref>
| |
|
| |
|
| ==جستارهای وابسته== | | ==جستارهای وابسته== |
