احد (اسم الهی): تفاوت میان نسخه‌ها

جز
جایگزینی متن - 'متعالی' به 'متعال'
جز (جایگزینی متن - 'لام' به 'لام')
جز (جایگزینی متن - 'متعالی' به 'متعال')
خط ۲۰: خط ۲۰:
#«احد» جامع [[صفات سلبی]] است؛ زیرا معنای احدیّت این است که خداوند، در ذات خود از هر ترکیبی منزّه است،؛ چراکه هر مرکّبی به اجزای خود نیازمند و هریک از اجزای مرکّب غیر از مرکّب است، بنابراین هر مرکّبی، به غیر خود نیازمند بوده، ذاتاً ممکن خواهد بود و چون امکان در [[حق‌تعالی]] راه ندارد، ترکیب نیز محال خواهد بود؛ لذا با [[اثبات]] احدیّت به‌ معنای [[نفی]] ترکیب ذاتی، [[صفات سلبی]] نیز چون مکان داشتن، [[حلول]]، [[تغییر]] و‌... از [[خداوند]] نفی می‌شود، به این جهت گفته می‌شود که «[[احد]]» جامع صفات سلبی‌است.<ref>التفسیرالکبیر، ج۳۲، ص۱۸۰، روح‌المعانی، مج‌۱۶، ج‌۳۰، ص‌۴۸۸.</ref>
#«احد» جامع [[صفات سلبی]] است؛ زیرا معنای احدیّت این است که خداوند، در ذات خود از هر ترکیبی منزّه است،؛ چراکه هر مرکّبی به اجزای خود نیازمند و هریک از اجزای مرکّب غیر از مرکّب است، بنابراین هر مرکّبی، به غیر خود نیازمند بوده، ذاتاً ممکن خواهد بود و چون امکان در [[حق‌تعالی]] راه ندارد، ترکیب نیز محال خواهد بود؛ لذا با [[اثبات]] احدیّت به‌ معنای [[نفی]] ترکیب ذاتی، [[صفات سلبی]] نیز چون مکان داشتن، [[حلول]]، [[تغییر]] و‌... از [[خداوند]] نفی می‌شود، به این جهت گفته می‌شود که «[[احد]]» جامع صفات سلبی‌است.<ref>التفسیرالکبیر، ج۳۲، ص۱۸۰، روح‌المعانی، مج‌۱۶، ج‌۳۰، ص‌۴۸۸.</ref>
# خداوند در داشتن [[صفات ذات]]، یگانه است، به این معنا که صفاتی چون وجود، [[علم]]، [[قدرت]] و [[حیات]] فقط برای او ضروری‌ است و برای غیر [[خدا]] [[واجب]] و ضروری نیست.<ref>روح‌المعانی، مج‌۱۶، ج‌۳۰، ص‌۴۸۸، مجمع‌البیان، ج‌۱۰، ص۸۵۹.</ref>
# خداوند در داشتن [[صفات ذات]]، یگانه است، به این معنا که صفاتی چون وجود، [[علم]]، [[قدرت]] و [[حیات]] فقط برای او ضروری‌ است و برای غیر [[خدا]] [[واجب]] و ضروری نیست.<ref>روح‌المعانی، مج‌۱۶، ج‌۳۰، ص‌۴۸۸، مجمع‌البیان، ج‌۱۰، ص۸۵۹.</ref>
# خداوند در [[افعال]]، یگانه است؛ زیرا دیگران کارهای خود را بر اساس [[جلب منفعت]] و دفع [[مفسده]] انجام می‌دهند، در‌حالی‌ که خدای متعالی کارهای خویش را فقط برای [[نیکی]] به [[آفریدگان]] انجام می‌دهد.<ref>تاج‌العروس، ج‌۹، ص‌۲۷۵، مجمع‌البیان، ج‌۱۰، ص‌۸۶۰، نورالثقلین، ج‌۵، ص‌۷۰۹.</ref>
# خداوند در [[افعال]]، یگانه است؛ زیرا دیگران کارهای خود را بر اساس [[جلب منفعت]] و دفع [[مفسده]] انجام می‌دهند، در‌حالی‌ که خدای متعال کارهای خویش را فقط برای [[نیکی]] به [[آفریدگان]] انجام می‌دهد.<ref>تاج‌العروس، ج‌۹، ص‌۲۷۵، مجمع‌البیان، ج‌۱۰، ص‌۸۶۰، نورالثقلین، ج‌۵، ص‌۷۰۹.</ref>
# خدای متعالی «احد» است، بدین معنا که در به وجود آوردن و اظهار اشیا [[یکتا]] و یگانه است.<ref>کشف الاسرار، ج‌۱۰، ص‌۶۶۲.</ref>
# خدای متعال «احد» است، بدین معنا که در به وجود آوردن و اظهار اشیا [[یکتا]] و یگانه است.<ref>کشف الاسرار، ج‌۱۰، ص‌۶۶۲.</ref>
#«احد» به‌معنای اوّل است؛ زیرا خداوند آغاز هر چیزی و پیشی گیرنده بر همه است.<ref>کشف الاسرار، ج‌۱۰، ص‌۶۶۲.</ref>
#«احد» به‌معنای اوّل است؛ زیرا خداوند آغاز هر چیزی و پیشی گیرنده بر همه است.<ref>کشف الاسرار، ج‌۱۰، ص‌۶۶۲.</ref>
# خدا در [[الوهیت]] و [[ربوبیت]]، یکتا و یگانه است.<ref>روح المعانی، مج‌۱۶، ج‌۳۰، ص‌۴۸۸.</ref>
# خدا در [[الوهیت]] و [[ربوبیت]]، یکتا و یگانه است.<ref>روح المعانی، مج‌۱۶، ج‌۳۰، ص‌۴۸۸.</ref>
۲۲۴٬۸۳۱

ویرایش