←ایمان ثابت و ایمان عاریتی
| خط ۲۹: | خط ۲۹: | ||
از مجموع [[آیات]]، [[روایات]] و نیز دیدگاههای [[دانشمندان شیعه]] بر میآید که [[ایمان]] سه پایه دارد: [[باور]] [[قلبی]]، [[اقرار زبانی]] و [[عمل به ارکان]] بدنی<ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)|فرهنگ شیعه]]، ص۷۲-۷۳.</ref>. | از مجموع [[آیات]]، [[روایات]] و نیز دیدگاههای [[دانشمندان شیعه]] بر میآید که [[ایمان]] سه پایه دارد: [[باور]] [[قلبی]]، [[اقرار زبانی]] و [[عمل به ارکان]] بدنی<ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)|فرهنگ شیعه]]، ص۷۲-۷۳.</ref>. | ||
== | == ایمان ثابت و ایمان عاریتی == | ||
با توجه به [[کلام امیرمؤمنان]] [[علی]]{{ع}}، ایمان از حیث دوام و بقا، به ثابت و عاریتی تقسیم میشود: نوعی از ایمان، [[ایمانی]] است مستقرّ که در عمق [[دلها]] [[ثابت]] و برقرار است و نوع دیگر ایمانی که به صورت عاریه تا [[زمان]] معیّنی میان دلها و سینهها در نوسان است<ref>نهج البلاغه، خطبه ۱۸۹.</ref>. ایمان ثابت، ایمانی است که به حد [[ملکات]] [[نفسانی]] رسیده و در اعماق [[جان]] ریشه دوانده، اما ایمان عاریتی به این درجه از ثبوت نرسیده است و هرلحظه ممکن است از [[دل]] برون رود<ref>دانشنامه نهج البلاغه، ج۱، ص۱۵۸.</ref>. | با توجه به [[کلام امیرمؤمنان]] [[علی]]{{ع}}، ایمان از حیث دوام و بقا، به ثابت و عاریتی تقسیم میشود: نوعی از ایمان، [[ایمانی]] است مستقرّ که در عمق [[دلها]] [[ثابت]] و برقرار است و نوع دیگر ایمانی که به صورت عاریه تا [[زمان]] معیّنی میان دلها و سینهها در نوسان است<ref>نهج البلاغه، خطبه ۱۸۹.</ref>. ایمان ثابت، ایمانی است که به حد [[ملکات]] [[نفسانی]] رسیده و در اعماق [[جان]] ریشه دوانده، اما ایمان عاریتی به این درجه از ثبوت نرسیده است و هرلحظه ممکن است از [[دل]] برون رود<ref>دانشنامه نهج البلاغه، ج۱، ص۱۵۸.</ref>. | ||