حدیث غدیر در حدیث: تفاوت میان نسخه‌ها

جز
جایگزینی متن - 'آیه “اولی الامر”' به 'آیه اولی الامر'
جز (جایگزینی متن - 'وصف' به 'وصف')
جز (جایگزینی متن - 'آیه “اولی الامر”' به 'آیه اولی الامر')
خط ۱۱۶: خط ۱۱۶:


=== گزارش ششم، روایت [[سلیم بن قیس هلالی]] ===
=== گزارش ششم، روایت [[سلیم بن قیس هلالی]] ===
[[ابواسحاق حمونی]] از [[سلیم بن قیس]]<ref>سلیم بن قیس (متوفای ۹۰ق) یکی از تابعین است که حدیث غدیر را در کتاب خود نقل کرده است. وی و کتابش مورد اعتماد محدثان و مورخان اسلامی است و از مصادر و منابع آنان به شمار می‌رود. شخصیت‌های برجسته‌ای از عالمان اهل‌سنت مانند حاکم حسکانی در کتاب “شواهد التنزیل”، شیخ الاسلام حمونی در کتاب “فرائد السمطین”، سید بن شهاب همدانی در کتاب “مودة القربی” و قندوزی حنفی در کتاب “ینابیع المودة” و دیگران از کتاب سلیم نقل حدیث کرده‌اند.</ref> [[نقل]] کرده است که [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} روزی در دوران [[خلافت عثمان]] در [[مسجد پیامبر]] {{صل}} با عده‌ای از [[مسلمانان]] درباره [[ولایت]] خود سخن گفت و با آنان [[احتجاج]] کرد. ایشان آیاتی از [[قرآن کریم]] مانند [[آیه]] “اولی الامر”<ref>{{متن قرآن|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ}} «ای مؤمنان، از خداوند فرمان برید و از پیامبر و زمامدارانی که از شمایند فرمانبرداری کنید» سوره نساء، آیه ۵۹.</ref> و آیه “ولایت”<ref>{{متن قرآن|إِنَّمَا وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَالَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلَاةَ وَيُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَهُمْ رَاكِعُونَ}} «سرور شما تنها خداوند است و پیامبر او و (نیز) آنانند که ایمان آورده‌اند، همان کسان که نماز برپا می‌دارند و در حال رکوع زکات می‌دهند» سوره مائده، آیه ۵۵.</ref> را قرائت کردند. سپس خطاب به حاضران گفتند که آیا می‌دانید وقتی این [[آیات]] نازل شد، [[مردم]] از [[پیامبر]] {{صل}} پرسیدند: “آیا ولایت در این آیه عموم [[مؤمنان]] را شامل می‌شود یا به بعضی از آنان اختصاص دارد؟ [[خداوند]] به پیامبر {{صل}} [[دستور]] داد تا همان‌گونه که [[نماز]]، [[زکات]] و [[حج]] را برای مردم [[تفسیر]] و [[تبیین]] کرده است، مسئله ولایت را نیز با اعلام ولایت من در [[غدیر خم]] تفسیر و تبیین کند.
[[ابواسحاق حمونی]] از [[سلیم بن قیس]]<ref>سلیم بن قیس (متوفای ۹۰ق) یکی از تابعین است که حدیث غدیر را در کتاب خود نقل کرده است. وی و کتابش مورد اعتماد محدثان و مورخان اسلامی است و از مصادر و منابع آنان به شمار می‌رود. شخصیت‌های برجسته‌ای از عالمان اهل‌سنت مانند حاکم حسکانی در کتاب “شواهد التنزیل”، شیخ الاسلام حمونی در کتاب “فرائد السمطین”، سید بن شهاب همدانی در کتاب “مودة القربی” و قندوزی حنفی در کتاب “ینابیع المودة” و دیگران از کتاب سلیم نقل حدیث کرده‌اند.</ref> [[نقل]] کرده است که [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} روزی در دوران [[خلافت عثمان]] در [[مسجد پیامبر]] {{صل}} با عده‌ای از [[مسلمانان]] درباره [[ولایت]] خود سخن گفت و با آنان [[احتجاج]] کرد. ایشان آیاتی از [[قرآن کریم]] مانند [[آیه اولی الامر]]<ref>{{متن قرآن|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ}} «ای مؤمنان، از خداوند فرمان برید و از پیامبر و زمامدارانی که از شمایند فرمانبرداری کنید» سوره نساء، آیه ۵۹.</ref> و آیه “ولایت”<ref>{{متن قرآن|إِنَّمَا وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَالَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلَاةَ وَيُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَهُمْ رَاكِعُونَ}} «سرور شما تنها خداوند است و پیامبر او و (نیز) آنانند که ایمان آورده‌اند، همان کسان که نماز برپا می‌دارند و در حال رکوع زکات می‌دهند» سوره مائده، آیه ۵۵.</ref> را قرائت کردند. سپس خطاب به حاضران گفتند که آیا می‌دانید وقتی این [[آیات]] نازل شد، [[مردم]] از [[پیامبر]] {{صل}} پرسیدند: “آیا ولایت در این آیه عموم [[مؤمنان]] را شامل می‌شود یا به بعضی از آنان اختصاص دارد؟ [[خداوند]] به پیامبر {{صل}} [[دستور]] داد تا همان‌گونه که [[نماز]]، [[زکات]] و [[حج]] را برای مردم [[تفسیر]] و [[تبیین]] کرده است، مسئله ولایت را نیز با اعلام ولایت من در [[غدیر خم]] تفسیر و تبیین کند.


پیامبر {{صل}} برای مردم [[خطبه]] خواند و به آنان گفت: “ای مردم! خداوند مرا به انجام کاری دستور داده است که برایم بسیار دشوار است و [[فکر]] می‌کنم اگر آن را اعلام کنم مرا [[تکذیب]] خواهند کرد، ولی خداوند بر انجام آن تأکید کرده و باید آن را تحقق ببخشم”. سپس به آنان فرمود: “آیا می‌دانید که [[خدا]] مولای من و من مولای مؤمنان هستم، و من بر [[مؤمنان]] از خودشان برترم؟ ” آنان گفتند: “آری، یا [[رسول الله]]!” [[پیامبر]] {{صل}} فرمود: “هر کس که من مولای اویم، [[علی]] {{ع}} مولای او است. خدایا! هر کس او را [[دوست]] می‌دارد دوست بدار و هر کس او را [[دشمن]] می‌دارد دشمن بدار”.
پیامبر {{صل}} برای مردم [[خطبه]] خواند و به آنان گفت: “ای مردم! خداوند مرا به انجام کاری دستور داده است که برایم بسیار دشوار است و [[فکر]] می‌کنم اگر آن را اعلام کنم مرا [[تکذیب]] خواهند کرد، ولی خداوند بر انجام آن تأکید کرده و باید آن را تحقق ببخشم”. سپس به آنان فرمود: “آیا می‌دانید که [[خدا]] مولای من و من مولای مؤمنان هستم، و من بر [[مؤمنان]] از خودشان برترم؟ ” آنان گفتند: “آری، یا [[رسول الله]]!” [[پیامبر]] {{صل}} فرمود: “هر کس که من مولای اویم، [[علی]] {{ع}} مولای او است. خدایا! هر کس او را [[دوست]] می‌دارد دوست بدار و هر کس او را [[دشمن]] می‌دارد دشمن بدار”.
۲۲۴٬۸۹۸

ویرایش