جز
جایگزینی متن - 'ابن شهر آشوب' به 'ابنشهرآشوب'
جز (جایگزینی متن - 'داود' به 'داوود') |
جز (جایگزینی متن - 'ابن شهر آشوب' به 'ابنشهرآشوب') |
||
| خط ۳۰: | خط ۳۰: | ||
[[شیخ عباس قمی]] نوشته است: {{عربی|"كان لغوياً أديباً كاتباً شاعراً شيعياً راوياً للحديث، نادم الأمراء و الكبراء}}<ref>الکُنی والألقاب، ج۱، ص۲۱۲.</ref>. | [[شیخ عباس قمی]] نوشته است: {{عربی|"كان لغوياً أديباً كاتباً شاعراً شيعياً راوياً للحديث، نادم الأمراء و الكبراء}}<ref>الکُنی والألقاب، ج۱، ص۲۱۲.</ref>. | ||
علاوه بر این، او [[شاعری]] توانا بوده و اشعار [[زیبایی]] در رثای [[اهل بیت]]{{عم}} سروده است و قصیدهای با نام «الألفیة و المحبرة» در [[مدح]] [[امیرمؤمنان]]{{ع}} دارد؛ لذا [[ | علاوه بر این، او [[شاعری]] توانا بوده و اشعار [[زیبایی]] در رثای [[اهل بیت]]{{عم}} سروده است و قصیدهای با نام «الألفیة و المحبرة» در [[مدح]] [[امیرمؤمنان]]{{ع}} دارد؛ لذا [[ابنشهرآشوب]] او را از شعرای مجاهر<ref>ابنشهرآشوب، «ابراهیم بن العباس الصولی» را نیز در ضمن شعرای مجاهر نام برده است. ر.ک: رجال تفسیری، ج۱، ص۳۴۸، ضمن ش۴۴.</ref> [[اهل بیت]]{{عم}} برشمرده و نوشته است: {{عربی|"وله النونية المسماة بالألفية والمحبرة وهي ثمانمائة ونیف وثلاثون بيتاً، وقد عرضت على أبي حاتم السجستاني فقال: يا أهل البصرة غلبكم والله شاعر أصفهان بهذه القصيدة في أحكامها وكثرة قوايفها}}<ref>معالم العلماء، ص۲۳، ش۱۱۰ و ۱۸۲؛ نیز ر.ک: معجم الأدباء، ج۴، ص۷۶.</ref>. | ||
از [[راوی]] با عناوین دیگری نیز یاد میشود؛ از جمله: «إبن الأسود الکاتب»، «إبن علویه»، «أبو الأسود الکاتب الإصفهانی» و «أبوجعفر احمد بن علویة الأصبهانی»<ref>ر.ک: اعیان الشیعة، ج۲، ص۲۶۰، ۲۶۹ و ۲۸۸؛ تهذیب الأحکام، ج۳، ص۸۶، ح۲۴۴؛ الوافی بالوفیات، ج۷، ص۱۶۶.</ref>.<ref>[[عبدالله جوادی آملی|جوادی آملی، عبدالله]]، [[رجال تفسیری ج۲ (کتاب)|رجال تفسیری]]، ج۲ ص ۴۰۲-۴۰۴.</ref> | از [[راوی]] با عناوین دیگری نیز یاد میشود؛ از جمله: «إبن الأسود الکاتب»، «إبن علویه»، «أبو الأسود الکاتب الإصفهانی» و «أبوجعفر احمد بن علویة الأصبهانی»<ref>ر.ک: اعیان الشیعة، ج۲، ص۲۶۰، ۲۶۹ و ۲۸۸؛ تهذیب الأحکام، ج۳، ص۸۶، ح۲۴۴؛ الوافی بالوفیات، ج۷، ص۱۶۶.</ref>.<ref>[[عبدالله جوادی آملی|جوادی آملی، عبدالله]]، [[رجال تفسیری ج۲ (کتاب)|رجال تفسیری]]، ج۲ ص ۴۰۲-۴۰۴.</ref> | ||
| خط ۵۱: | خط ۵۱: | ||
[[علامه مامقانی]] نوشته است: {{عربی|"فلم أقف على توثيق صريح في الرجل. ولا شبهة في كونه إمامياً. ويمكن الإكتفاء في عدّه حسناً بعدّ ابن داوود له في القسم الأول، لولا معارضته بعدّ صاحب الحاوي له في الضعفاء، فتأمل}}<ref>تنقیح المقال، ج۶، ص۳۲۵، ش۱۱۵۵.</ref>. | [[علامه مامقانی]] نوشته است: {{عربی|"فلم أقف على توثيق صريح في الرجل. ولا شبهة في كونه إمامياً. ويمكن الإكتفاء في عدّه حسناً بعدّ ابن داوود له في القسم الأول، لولا معارضته بعدّ صاحب الحاوي له في الضعفاء، فتأمل}}<ref>تنقیح المقال، ج۶، ص۳۲۵، ش۱۱۵۵.</ref>. | ||
[[محیی الدین مامقانی]] نیز نوشته است: {{عربی|"عدّ | [[محیی الدین مامقانی]] نیز نوشته است: {{عربی|"عدّ ابنشهرآشوب المترجم في المجاهرين بولائه فی شعره فی أهل البیت{{عم}}، و قصیدته العظیمة في فضائل أمير المؤمنين{{ع}}، و القرائن العدیدة الدالة علی تشیّعه و ولائه و تفانیه في سبیل المذهب لا تدع طریقاً للشك في حسنه، فهو عندي حسن بلا ريب و رواياته أعدها حسنة}}<ref>تنقیح المقال، ج۶، ص۳۲۶، ش۱۱۵۵.</ref>. | ||
قرار گرفتن نام [[راوی]] در [[سند روایت]] کتاب کامل الزیارات<ref>کامل الزیارات، ص۳۴۵، ح۵۸۳.</ref> و [[روایت]] [[راویان]] جلیل القدری مانند [[محمد بن الحسن بن الولید]]<ref>شیخ طوسی دربارهاش نوشته است: {{عربی|جلیلالقدر، عارف بالرجال، موثوق به}}؛ الفهرست، ص۲۳۷، ش۷۰۹. إبن غضائری نوشته است: {{عربی|ثقة ثقة}}؛ الرجال (إبن غضائری)، ص۱۶، ش۱۸۳. نجاشی نوشته است: {{عربی|شیخ القمیین و فقیههم و متقدمهم و وجههم... ثقة ثقة، عین، مسکون إلیه}}؛ رجال النجاشی، ص۳۸۳، ش۱۰۱۴.</ref> و [[حسین بن محمد بن عامر اشعری]]<ref>از مشایخ معروف کلینی که نجاشی دربارهاش نوشته است: {{عربی|شیخ من وجوه أصحابنا، ثقة}}؛ رجال النجاشی، ص۲۱۸، ش۵۷۰.</ref> از وی<ref>ر.ک: من لایحضره الفقیه، ج۴، ص۵۱۴؛ کامل الزیارات، ص۳۴۵، ح۵۸۳.</ref>، از نشانههای [[وثاقت]] و یا دستکم [[حسن حال]] اوست.<ref>[[عبدالله جوادی آملی|جوادی آملی، عبدالله]]، [[رجال تفسیری ج۲ (کتاب)|رجال تفسیری]]، ج۲ ص ۴۰۶-۴۰۷.</ref> | قرار گرفتن نام [[راوی]] در [[سند روایت]] کتاب کامل الزیارات<ref>کامل الزیارات، ص۳۴۵، ح۵۸۳.</ref> و [[روایت]] [[راویان]] جلیل القدری مانند [[محمد بن الحسن بن الولید]]<ref>شیخ طوسی دربارهاش نوشته است: {{عربی|جلیلالقدر، عارف بالرجال، موثوق به}}؛ الفهرست، ص۲۳۷، ش۷۰۹. إبن غضائری نوشته است: {{عربی|ثقة ثقة}}؛ الرجال (إبن غضائری)، ص۱۶، ش۱۸۳. نجاشی نوشته است: {{عربی|شیخ القمیین و فقیههم و متقدمهم و وجههم... ثقة ثقة، عین، مسکون إلیه}}؛ رجال النجاشی، ص۳۸۳، ش۱۰۱۴.</ref> و [[حسین بن محمد بن عامر اشعری]]<ref>از مشایخ معروف کلینی که نجاشی دربارهاش نوشته است: {{عربی|شیخ من وجوه أصحابنا، ثقة}}؛ رجال النجاشی، ص۲۱۸، ش۵۷۰.</ref> از وی<ref>ر.ک: من لایحضره الفقیه، ج۴، ص۵۱۴؛ کامل الزیارات، ص۳۴۵، ح۵۸۳.</ref>، از نشانههای [[وثاقت]] و یا دستکم [[حسن حال]] اوست.<ref>[[عبدالله جوادی آملی|جوادی آملی، عبدالله]]، [[رجال تفسیری ج۲ (کتاب)|رجال تفسیری]]، ج۲ ص ۴۰۶-۴۰۷.</ref> | ||