جز
جایگزینی متن - 'ابن شهر آشوب' به 'ابنشهرآشوب'
HeydariBot (بحث | مشارکتها) |
جز (جایگزینی متن - 'ابن شهر آشوب' به 'ابنشهرآشوب') |
||
| خط ۲۷: | خط ۲۷: | ||
== فدایی [[امام حسین]] {{ع}} == | == فدایی [[امام حسین]] {{ع}} == | ||
[[ | [[ابنشهرآشوب]] از [[ابن عباس]] [[روایت]] کرده است: در [[خدمت]] [[نبی]] مکرم {{صل}} بودم و فرزندش ابراهیم بر زانوی چپ و [[حسین بن علی]] {{ع}} بر زانوی راست او نشسته بودند و آن [[حضرت]] گاهی این را میبوسید و گاه آن را. | ||
ناگاه [[جبرئیل]] از جانب [[پروردگار]] [[جهان]] بر آن حضرت نازل شد. چون حالت [[وحی]] از حضرت برطرف گشت فرمود: جبرئیل نزد من آمد و گفت: ای محمد، [[پروردگار]] تو بر تو [[سلام]] میرساند و میگوید: من این دو را با هم برای تو نمیگذارم. یکی را فدای دیگری کن. | ناگاه [[جبرئیل]] از جانب [[پروردگار]] [[جهان]] بر آن حضرت نازل شد. چون حالت [[وحی]] از حضرت برطرف گشت فرمود: جبرئیل نزد من آمد و گفت: ای محمد، [[پروردگار]] تو بر تو [[سلام]] میرساند و میگوید: من این دو را با هم برای تو نمیگذارم. یکی را فدای دیگری کن. | ||
[[پیغمبر]] {{صل}} نگاهی به [[ابراهیم]] کرد و بگریست و گفت: [[مادر]] او کنیزکی است و اگر [[رحلت]] کند کسی غیر از من بر او محزون نگردد. و مادر حسین [[فاطمه]] است و پدرش علی [[پسرعم]] من است که گوشت و [[خون]] من است. | [[پیغمبر]] {{صل}} نگاهی به [[ابراهیم]] کرد و بگریست و گفت: [[مادر]] او کنیزکی است و اگر [[رحلت]] کند کسی غیر از من بر او محزون نگردد. و مادر حسین [[فاطمه]] است و پدرش علی [[پسرعم]] من است که گوشت و [[خون]] من است. | ||
اگر حسین از [[دنیا]] برود، دخترم و پسرعمم و خود من بر او محزون میشویم، و من [[حزن]] خویش را بر حزن آنها برگزیدم. ای [[جبرئیل]]! ابراهیم درگذرد که او را فدای حسین کردم. [[غم]] از دست دادن ابراهیم برای [[پیامبر]] {{صل}} بسیار دشوار بود، ولی پیامبر {{صل}} به خاطر [[خدا]] به چنین مصیبتی [[رضایت]] داد. | اگر حسین از [[دنیا]] برود، دخترم و پسرعمم و خود من بر او محزون میشویم، و من [[حزن]] خویش را بر حزن آنها برگزیدم. ای [[جبرئیل]]! ابراهیم درگذرد که او را فدای حسین کردم. [[غم]] از دست دادن ابراهیم برای [[پیامبر]] {{صل}} بسیار دشوار بود، ولی پیامبر {{صل}} به خاطر [[خدا]] به چنین مصیبتی [[رضایت]] داد. | ||
[[ابن عباس]] گفت: ابراهیم پس از سه [[روز]] رحلت کرد و پیغمبر {{صل}} هرگاه حسین {{ع}} را میدید به سوی او میآمد، او را میبوسید و به سینه میچسبانید و ثنایای او را میمکید و میگفت: | [[ابن عباس]] گفت: ابراهیم پس از سه [[روز]] رحلت کرد و پیغمبر {{صل}} هرگاه حسین {{ع}} را میدید به سوی او میآمد، او را میبوسید و به سینه میچسبانید و ثنایای او را میمکید و میگفت: | ||
{{متن حدیث|فَدَيْتُ مَنْ فَدَيْتُهُ بِابْنِي إِبْرَاهِيمَ}}؛ فدای آنکه فرزند خود ابراهیم را فدای او کردم<ref>مناقب | {{متن حدیث|فَدَيْتُ مَنْ فَدَيْتُهُ بِابْنِي إِبْرَاهِيمَ}}؛ فدای آنکه فرزند خود ابراهیم را فدای او کردم<ref>مناقب ابنشهرآشوب، ج۴، ص۸۱؛ بحارالأنوار، ج۲۲، ص۱۵۳.</ref>.<ref>[[حبیبالله فرحزاد|فرحزاد، حبیبالله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۱۲۷.</ref> | ||
== [[وفات]] و [[دفن]] == | == [[وفات]] و [[دفن]] == | ||