تفسیر بلاغی: تفاوت میان نسخه‌ها

[[تفسیر جوامع الجامع (کتاب)|تفسیر جوامع الجامع]] [[طبرسی]] از دیگر تفاسیر جامع بلاغی است که از شیوه زمخشری متأثر اما با رویکرد [[شیعی]] تألیف شده است. <ref>نک: جوامع الجامع، ج ۱، ص۱۷ - ۱۸، «مقدمه».</ref> [[البحر المحیط فی التفسیر (کتاب)| البحر المحیط فی التفسیر]] [[ابوحیان اندلسی]] نیز حاوی برداشت‌های بلاغی فراوانی از قرآن است. ابوحیان در تفسیرش به آرای زمخشری و ابن [[عطیه]] نیز توجه داشته و با تکیه بر [[مذهب]] [[کلامی]] و نحوی خود در مواردی به رد و نقض آرای آن دو به ویژه آرای زمخشری پرداخته است. [[ثعالبی]] نیز در [[تفسیر الثعالبی (کتاب)| تفسیر الثعالبی]] به تلفیق و جمع‌آوری دو تفسیر [[تفسیر الکشاف (کتاب)|تفسیر الکشاف]] و [[المحرر الوجیز فی تفسیر الکتاب العزیز (کتاب)| المحرر الوجیز فی تفسیر الکتاب العزیز]]، اثر [[ابن عطیه اندلسی]] پرداخته و نکاتی نیز از خود بر آنها افزوده است.

مطالعه زبانی و ادبی [[قرآن]] در عصر حاضر با اقبال بیشتری روبه رو شده و آثار متعددی در این حوزه پدید آمده‌اند که ضمن آنها به استمرار جریان [[تفسیر]] بلاغی نیز برمی خوریم؛ [[محمد عبده]] و [[رشید رضا]] در [[تفسیر القرآن الحکیم (کتاب)|تفسیر القرآن الحکیم]] به ساختارشناسی جملات در قرآن توجه نشان داده و می‌‌کوشند [[آیات]] را در قالب ساختاری زبانی و نه صرفاً ترکیبی متشکل از چند واژه مستقل بفهمند و تفسیر کنند.