بواط: تفاوت میان نسخه‌ها

نسخهٔ کنونی تا ‏۲۳ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۴۱

موضوع مرتبط ندارد - مدخل مرتبط ندارد - پرسش مرتبط ندارد

مقدمه

این موضع هم با ضم باء (بُواط) استعمال شده و هم رفع باء (بَواط) اما تلفظ آن با ضم باء اشهر است. و آن دره ای است از دره‌های القبلیه^[۱]. برخی هم، آن را کوهی از کوه‌های جهینه در ناحیه رضوی گفته‌اند و آورده‌اند که رسول خدا(ص) در ربیع الاول سال دوم هجری به قصد تعقیب کاروان قریش به آنجا رفتند اما بدون هیچ برخوردی بازگشتند.^[۲] در منابع دیگر هم این موضع غالباً از نواحی رضوی^[۳] یا ذی خشب^[۴] بر شمرده شده و فاصله آن تا مدینه را سه^[۵] یا چهار^[۶] برد راه بیان کرده‌اند. در برخی منابع متأخرتر، از دو موضع تحت عنوان بواط یاد شده، آمده است: و آن دو دره‌اند یکی از آنها به إضم در حدود ۵۵ کیلومتری غرب مدینه منتهی می‌‌شود و دیگر دره ای است که شعبه ای از آب از ابتدای آن جدا می‌‌گردد و در غرب مدینه به شاخه ای از ینبع می‌‌ریزد. ابتدای این دو درهّ از ارتفاعی موسوم به «ریع بواط» است. این ارتفاع راه مدینه و ینبع را که از جاده اصلی مدینه به ینبع کوتاه‌تر و بسیار نزدیکتر است، در بر می‌‌گیرد. این جاده که از وادی الصفراء می‌‌گذرد، جهت رفت و آمدهای پرحجم و سنگین مناسب نیست، از این رو در غزوه ذو العُشَیره این راه مورد استفاده رسول خدا(ص) و یارانش قرار نگرفت و ایشان با پیمودن راه طولانی‌تر بر وادی الصفراء دست یافتند و به قول ابن هشام به بواط رسیدند.^[۷]

منابع

بلادی، عاتق بن غيث، معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة

پانویس

↑ یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۷۵.
↑ یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۱، ص۵۰۳. جهت مطالعه این غزوه ر. ک. ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۲، ص۵-۶؛ ابن هشام، السیرة النبویه، ج۱، ص۵۹۸؛ واقدی، المغازی، ج۱، ص۱۲.
↑ بکری، معجم ما استعجم، ج۱، ص۲۸۳؛ ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۲، ص۵-۶؛ ابن هشام، السیرة النبویه، ج۱، ص۵۹۸.
↑ واقدی، المغازی، ج۱، ص۱۲.
↑ واقدی، المغازی، ج۱، ص۱۲.
↑ ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۲، ص۵-۶
↑ بلادی، عاتق بن غيث، معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة ص ۵۰.

[1] یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۷۵.

[2] یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۱، ص۵۰۳. جهت مطالعه این غزوه ر. ک. ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۲، ص۵-۶؛ ابن هشام، السیرة النبویه، ج۱، ص۵۹۸؛ واقدی، المغازی، ج۱، ص۱۲.

[3] بکری، معجم ما استعجم، ج۱، ص۲۸۳؛ ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۲، ص۵-۶؛ ابن هشام، السیرة النبویه، ج۱، ص۵۹۸.

[4] واقدی، المغازی، ج۱، ص۱۲.

[5] واقدی، المغازی، ج۱، ص۱۲.

[6] ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۲، ص۵-۶

[7] بلادی، عاتق بن غيث، معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة ص ۵۰.

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]

[۵]

[۶]

[۷]

@@ خط ۷: / خط ۷: @@
 ==مقدمه==
-این موضع هم با ضم باء (بُواط) استعمال شده و هم رفع باء (بَواط) اما تلفظ آن با ضم باء اشهر است. و آن دره ای است از دره‌های القبلیه<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۷۵.</ref>. برخی هم، آن را کوهی از کوه‌های [[جهینه]] در ناحیه [[رضوی]] گفته‌اند و آورده‌اند که [[رسول خدا]]{{صل}} در [[ربیع الاول]] [[سال دوم هجری]] به قصد تعقیب کاروان [[قریش]] به آنجا رفتند اما بدون هیچ برخوردی بازگشتند.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۱، ص۵۰۳. جهت مطالعه این غزوه ر. ک. ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۲، ص۵-۶؛ ابن هشام، السیرة النبویه، ج۱، ص۵۹۸؛ واقدی، المغازی، ج۱، ص۱۲.</ref> در منابع دیگر هم این موضع غالباً از نواحی رضوی<ref>بکری، معجم ما استعجم، ج۱، ص۲۸۳؛ ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۲، ص۵-۶؛ ابن هشام، السیرة النبویه، ج۱، ص۵۹۸.</ref> یا ذی خشب<ref>واقدی، المغازی، ج۱، ص۱۲.</ref> بر شمرده شده و فاصله آن تا [[مدینه]] را سه<ref>واقدی، المغازی، ج۱، ص۱۲.</ref> یا چهار<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۲، ص۵-۶</ref> برد راه بیان کرده‌اند. در برخی منابع متأخرتر، از دو موضع تحت عنوان [[بواط]] یاد شده، آمده است: و آن دو دره‌اند یکی از آنها به [[إضم]] در حدود ۵۵ کیلومتری [[غرب]] مدینه منتهی می‌‌شود و دیگر دره ای است که شعبه ای از آب از ابتدای آن جدا می‌‌گردد و در غرب مدینه به شاخه ای از [[ینبع]] می‌‌ریزد. ابتدای این دو درهّ از ارتفاعی موسوم به "[[ریع]] بواط" است. این ارتفاع راه مدینه و ینبع را که از جاده اصلی مدینه به ینبع کوتاه‌تر و بسیار نزدیکتر است، در بر می‌‌گیرد. این جاده که از [[وادی]] [[الصفراء]] می‌‌گذرد، جهت رفت و آمدهای پرحجم و سنگین مناسب نیست، از این رو در [[غزوه]] ذو العُشَیره این راه مورد استفاده رسول خدا{{صل}} و یارانش قرار نگرفت و ایشان با پیمودن راه طولانی‌تر بر وادی الصفراء دست یافتند و به قول [[ابن هشام]] به بواط رسیدند.<ref>[[عاتق بن غيث بلادی|بلادی، عاتق بن غيث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)|معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة]] ص ۵۰.</ref>
+این موضع هم با ضم باء (بُواط) استعمال شده و هم رفع باء (بَواط) اما تلفظ آن با ضم باء اشهر است. و آن دره ای است از دره‌های القبلیه<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۷۵.</ref>. برخی هم، آن را کوهی از کوه‌های [[جهینه]] در ناحیه [[رضوی]] گفته‌اند و آورده‌اند که [[رسول خدا]]{{صل}} در [[ربیع الاول]] [[سال دوم هجری]] به قصد تعقیب کاروان [[قریش]] به آنجا رفتند اما بدون هیچ برخوردی بازگشتند.<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۱، ص۵۰۳. جهت مطالعه این غزوه ر. ک. ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۲، ص۵-۶؛ ابن هشام، السیرة النبویه، ج۱، ص۵۹۸؛ واقدی، المغازی، ج۱، ص۱۲.</ref> در منابع دیگر هم این موضع غالباً از نواحی رضوی<ref>بکری، معجم ما استعجم، ج۱، ص۲۸۳؛ ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۲، ص۵-۶؛ ابن هشام، السیرة النبویه، ج۱، ص۵۹۸.</ref> یا ذی خشب<ref>واقدی، المغازی، ج۱، ص۱۲.</ref> بر شمرده شده و فاصله آن تا [[مدینه]] را سه<ref>واقدی، المغازی، ج۱، ص۱۲.</ref> یا چهار<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۲، ص۵-۶</ref> برد راه بیان کرده‌اند. در برخی منابع متأخرتر، از دو موضع تحت عنوان [[بواط]] یاد شده، آمده است: و آن دو دره‌اند یکی از آنها به [[إضم]] در حدود ۵۵ کیلومتری [[غرب]] مدینه منتهی می‌‌شود و دیگر دره ای است که شعبه ای از آب از ابتدای آن جدا می‌‌گردد و در غرب مدینه به شاخه ای از [[ینبع]] می‌‌ریزد. ابتدای این دو درهّ از ارتفاعی موسوم به «[[ریع]] بواط» است. این ارتفاع راه مدینه و ینبع را که از جاده اصلی مدینه به ینبع کوتاه‌تر و بسیار نزدیکتر است، در بر می‌‌گیرد. این جاده که از [[وادی]] [[الصفراء]] می‌‌گذرد، جهت رفت و آمدهای پرحجم و سنگین مناسب نیست، از این رو در [[غزوه]] ذو العُشَیره این راه مورد استفاده رسول خدا{{صل}} و یارانش قرار نگرفت و ایشان با پیمودن راه طولانی‌تر بر وادی الصفراء دست یافتند و به قول [[ابن هشام]] به بواط رسیدند.<ref>[[عاتق بن غيث بلادی|بلادی، عاتق بن غيث]]، [[معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة (کتاب)|معجم المعالم الجغرافیة فی السیرة النبویة]] ص ۵۰.</ref>
 == منابع ==