سر امام حسین: تفاوت میان نسخه‌ها

در کتاب [[أنساب الأشراف (کتاب)|أنساب الأشراف]] نقل است: یزید، سر حسین {{ع}} را برای زنانش فرستاد و [[عاتکه]] دخترش - که بعدها، [[مادر]] [[یزید بن عبدالملک]] شد - آن را گرفت و شست و روغن مالید و خوش‌بویش کرد. یزید به او گفت: این، چه کاری است؟ گفت: سر پسرعمویم را آشفته و پریشان برایم فرستادی. آن را مرتّب و خوش‌بو کردم<ref>{{متن حدیث|بَعَثَ يَزِيدُ بِرَأْسِ الحُسَيْنِ {{ع}} إِلَى نِسَائِهِ، فَأَخَذَتْهُ عَاتِكَةُ ابْنَتُهُ - وَ هِيَ اُمُّ يَزِيدَ بْنِ عَبْدِ المَلِكِ - فَغَسَلَتْهُ وَ دَهَنَتْهُ وَ طَيَّبَتْهُ. فَقَالَ لَهَا يَزِيدُ: مَا هَذَا؟ قَالَتْ: بَعَثْتَ إِلَيَّ بِرَأْسِ ابْنِ عَمِّي شَعَثاً، فَلَمَمْتُهُ وَطَيَّبْتُهُ}} (أنساب الأشراف، ج۳، ص۴۱۶).</ref>.<ref>[[محمد محمدی ری‌شهری|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امام حسین (کتاب)|گزیده دانشنامه امام حسین]] ص۶۵۲.</ref>

همان‌گونه که ملاحظه شد، گزارش‌های مربوط به محلّ دفن سر مقدّس سید الشهدا {{ع}}، به پنج دسته تقسیم می‌شوند: [[تأمّل]] در گزارش‌های یاد شده<ref>برای مطالعه ارزیابی‌ای تاریخی از مجموع این گزارش‌ها و نیز گزارش‌های متفرّد دیگر، ر. ک: نگاهی نو به جریان عاشورا، ص۳۵۵ (مقاله «رأس الحسین و مقام‌های آن»، به قلم مصطفی صادقی).</ref>، نشان می‌دهد که احتمال اول ([[دفن]] شدن سر [[مقدّس]] [[امام]] {{ع}} در کنار [[قبر]] [[امیر مؤمنان]] {{ع}})، با [[عنایت]] به این که در منابع معتبر و از [[اهل بیت]] {{عم}} نقل شده - با توجّه به اصل {{عربی|أهل البيت أدرى بما في البيت}}؛ «[[اهل]] [[خانه]]، به آنچه در خانه است، داناترند» - ظاهراً ارجح است، مگر این که ثابت شود علمای [[امامیّه]]، آن [[روایات]] را دیده و بر اساس دلیل معتبری که در دست داشته‌اند، از آنها اِعراض کرده‌اند، که [[اثبات]] این موضوع، مشکل به نظر می‌رسد.<ref>[[محمد محمدی ری‌شهری|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امام حسین (کتاب)|گزیده دانشنامه امام حسین]] ص۶۵۷.</ref>