ابو هاشم جعفری: تفاوت میان نسخهها
جز (جایگزینی متن - 'جلیل القدر' به 'جلیلالقدر') |
(←مقدمه) برچسب: پیوندهای ابهامزدایی |
||
| خط ۸: | خط ۸: | ||
== مقدمه == | == مقدمه == | ||
اسم او «[[ابو هاشم داوود بن قاسم بن اسحاق بن عبد الله بن جعفر بن ابی طالب]]» معروف به «جعفری» است. [[سید بن طاووس]] نوشته است که او از جمله [[نمایندگان]] و نوّاب معروفی است که [[شیعیان]] قائل به [[امامت حضرت عسکری]]{{ع}} در [[نیابت]] آنها اختلافی ندارند و نیز مؤلف کتاب «[[الزام الناصب]]» نیز او را از نائبان بیواسطه [[حضرت ولی عصر]]{{ع}} دانسته است<ref>آخرین امید، داوود الهامى، ص۱۲۱. </ref>. [[شیخ حر عاملی]] درباره او میگوید: «وی از اهالی [[بغداد]] بوده، [[ثقه]] و [[جلیلالقدر]] و دارای شخصیتی ارزنده و مورد [[احترام]] [[ائمه]]{{عم}} میباشد. [[امام جواد]]، [[امام هادی]] و [[امام عسکری]]{{عم}} را [[درک]] کرده و در [[خدمت]] آنها بوده است و گفته شده که [[حضرت رضا]]{{ع}} را نیز درک کرده است<ref>وسایل الشیعه، ج ۲۰، ص۱۹۰. </ref>. | |||
در کتاب [[فهرست شیخ طوسی]] آمده است که: او [[امام رضا]]، امام جواد، امام هادی و امام عسکری{{عم}} و [[وجود مقدس امام زمان]]{{ع}} را [[زیارت]] کرده و از آنها [[روایت]] نموده است<ref>جامع الرواة، ج ۱، ص۳۰۷؛ رجال شیخ طوسى، ص۴۱۴. </ref>. وی در سال ۲۶۱ از [[دنیا]] رفت و ظاهرا در بغداد به [[خاک]] سپرده شد<ref>معارف و معاریف، ج ۱، ص۴۸۷. </ref><ref>[[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۶۸.</ref>. | |||
== منابع == | == منابع == | ||
نسخهٔ ۶ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۷:۵۳
این مدخل زیرشاخهٔ بحث امام مهدی است. امام مهدی از چند منظر متفاوت، بررسی میشود: امام مهدی در قرآن - امام مهدی در حدیث - امام مهدی در کلام اسلامی - پرسشهای مرتبطمقدمه
اسم او «ابو هاشم داوود بن قاسم بن اسحاق بن عبد الله بن جعفر بن ابی طالب» معروف به «جعفری» است. سید بن طاووس نوشته است که او از جمله نمایندگان و نوّاب معروفی است که شیعیان قائل به امامت حضرت عسکری(ع) در نیابت آنها اختلافی ندارند و نیز مؤلف کتاب «الزام الناصب» نیز او را از نائبان بیواسطه حضرت ولی عصر(ع) دانسته است[۱]. شیخ حر عاملی درباره او میگوید: «وی از اهالی بغداد بوده، ثقه و جلیلالقدر و دارای شخصیتی ارزنده و مورد احترام ائمه(ع) میباشد. امام جواد، امام هادی و امام عسکری(ع) را درک کرده و در خدمت آنها بوده است و گفته شده که حضرت رضا(ع) را نیز درک کرده است[۲].
در کتاب فهرست شیخ طوسی آمده است که: او امام رضا، امام جواد، امام هادی و امام عسکری(ع) و وجود مقدس امام زمان(ع) را زیارت کرده و از آنها روایت نموده است[۳]. وی در سال ۲۶۱ از دنیا رفت و ظاهرا در بغداد به خاک سپرده شد[۴][۵].
