عصمت از نسیان: تفاوت میان نسخه‌ها

از جمله [[روایات]] سخیف و جعلی که در پاره‌ای از [[منابع اهل سنت]] نقل شده<ref>ر.ک: سیوطی، الدر المنثور، 1404ق، ج4، ص194و366-368؛ حلبی، السیرة الحلبیه، بیروت، ج1، ص325-326؛ طبری، جامع البیان، 1412ق، ج17، ص131-134؛ ابن‌حجر عسقلانی، فتح الباری، 1379ق، ج8، ص439-440 و...</ref> و گویا دستمایه تردید در [[عصمت پیامبر]] از [[فراموشی]] نیز قرار گرفته، روایتی است که به [[افسانه غرانیق]] [[شهرت]] دارد. بر اساس این [[روایت]]، [[پیامبر]] حدود دو ماه پس از [[هجرت]] [[مسلمانان]] به [[حبشه]] در جمع [[مشرکان]] بود که [[سوره نجم]] بر وی نازل شد. آن حضرت نیز به [[امر الهی]] این [[سوره]] را بر [[مردم]] [[تلاوت]] کرد اما هنگامی که به [[آیه]] نوزدهم و بیستم رسید، تحت‌تأثیر [[شیطان]] قرار گرفت و [[آیات]] نازل شده [[الهی]] را فراموش نمود لذا عباراتی را بر آن سوره افزود که مضمونشان [[تأیید]] بت‌های بزرگ مشرکان و [[امید]] [[شفاعت]] توسط آنها بود: «تِلْکَ الْغَرانیقُ الْعُلی وَإنّ شَفاعَتَهُنَّ لَتُرْتَجی؛ آنها(بت‌های [[لات]] و [[عُزّی]] و [[منات]]) پرندگان زیبای بلند مقامی‌اند و از آنها امید شفاعت می‌رود». با این وجود شب‌ هنگام که [[جبرئیل]] نزد پیامبر{{صل}} آمده و از آن حضرت خواست تا سوره نجم را قرائت کند. پیامبر آن سوره را با همان آیات مذکور قرائت نمود. هنگامی که جبرئیل عبارات «تِلْکَ الْغَرانیقُ الْعُلی وَ اِنّ شَفاعَتَهُنَّ لَتُرْتَجی» را [[انکار]] کرد، پیامبر فرمود: «آیا چیزی به [[خدا]] نسبت دادم که نفرموده است؟» پس از این [[خداوند]] آیات 73 تا 75 [[سوره اسراء]] را به پیامبر [[وحی]] کرد که [[ترجمه]] آن چنین است: «و نزدیک بود که تو را از آنچه به سوی تو وحی کرده‌ایم [[گمراه]] کنند تا غیر از آن را بر ما ببندی و سپس تو را به [[دوستی]] خود گیرند؛ و اگر تو را [[استوار]] نمی‌داشتیم، قطعاً نزدیک بود کمی به سوی آنان متمایل شوی؛ در آن صورت، حتما تو را (عذابی) دو برابر (در) [[زندگی]] و دو برابر (پس از) [[مرگ]] می‌چشانیدیم، آنگاه در برابر ما برای خود [[یاوری]] نمی‌یافتی».<ref>عاملی، سید جعفر مرتضی، الصحیح من سیرة النبی الأعظم، 1415ق، ج3، ص137-138.</ref>.

== جمع بندی ==