←دیدگاه اهل سنت
| خط ۱۰۳: | خط ۱۰۳: | ||
== دیدگاه اهل سنت == | == دیدگاه اهل سنت == | ||
=== منشأ انتساب [[نسیان]] به [[پیامبر خاتم{{صل}} | === منشأ انتساب [[نسیان]] به [[پیامبر خاتم]]{{صل}} === | ||
اکثریت اهل سنت صرفا به عصمت پیامبران از نسیان در مرحله دریافت وحی و ابلاغ آن به مردم باور دارند از این رو این گروه عقیدهای به عصمت آن حضرت نه تنها از فراموشی که از اشتباه، خطا و ... در امور شخصی زندگی آن حضرت که مرتبط با وحی نیست ندارند. با این حال برخی پیروان اهل سنت اعم از متکلمان، مفسران و محدثان ایشان، حتی در عصمت پیامبران از نسیان در دریافت وحی از خدای تعالی و ابلاغ آن به مردم نیز خدشه نموده و آن را نیز لازم نمیدانند. دلیل این مساله نیز برگرفته از [[روایات]] جعلی یا همان [[اسرائیلیات]] است که در برخی [[منابع اهل سنت]] به وفور نقل شده است. به عنوان نمونه در [[صحیح مسلم]] روایات متعددی درباره [[فراموشی]] [[قرآن]] از سوی پیامبر خاتم{{صل}} نقل شده است که از باب نمونه به این مورد اشاره میکنیم: «[[عایشه]] میگوید: [[پیامبر]] صدای قرائت شخصی را از [[مسجد]] شنید و فرمود: [[خدا]] او را [[رحمت]] کند که مرا به یاد آیهای از قرآن انداخت که آن را فراموش کرده بودم»<ref>{{متن حدیث|عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ: کَانَ النَّبِیُّ صَلَّی اللهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ یَسْتَمِعُ قِرَاءَةَ رَجُلٍ فِی الْمَسْجِدِ، فَقَالَ: «رَحِمَهُ اللهُ لَقَدْ أَذْکَرَنِی آیَةً کُنْتُ أُنْسِیتُهَا}}، صحیح مسلم، مسلم بن الحجاج القشیری، تحقیق: محمد فؤاد عبد الباقی، دار احیاء التراث العربی، بیروت، بیتا، ج ۱، ص۵۴۳، ح ۷۸۸.</ref>؛ همچنین در [[صحیح بخاری]] نیز روایات جعلی متعدد دیگری از ابوهریره وارد شده که متضمن فراموشی [[نماز]] توسط پیامبر است. <ref>ر.ک: صحیح بخاری، محمد بن اسماعیل بخاری، تحقیق: مصطفی دیب البغا، دار ابن کثیر، بیروت، ۱۴۰۷هـ ق / ۱۹۸۷م، چاپ سوم، ج ۵، ص۲۲۴۹، کتاب الأدب، باب ۴۵، ح ۵۷۰۴.</ref> | اکثریت اهل سنت صرفا به عصمت پیامبران از نسیان در مرحله دریافت وحی و ابلاغ آن به مردم باور دارند از این رو این گروه عقیدهای به عصمت آن حضرت نه تنها از فراموشی که از اشتباه، خطا و ... در امور شخصی زندگی آن حضرت که مرتبط با وحی نیست ندارند. با این حال برخی پیروان اهل سنت اعم از متکلمان، مفسران و محدثان ایشان، حتی در عصمت پیامبران از نسیان در دریافت وحی از خدای تعالی و ابلاغ آن به مردم نیز خدشه نموده و آن را نیز لازم نمیدانند. دلیل این مساله نیز برگرفته از [[روایات]] جعلی یا همان [[اسرائیلیات]] است که در برخی [[منابع اهل سنت]] به وفور نقل شده است. به عنوان نمونه در [[صحیح مسلم]] روایات متعددی درباره [[فراموشی]] [[قرآن]] از سوی پیامبر خاتم{{صل}} نقل شده است که از باب نمونه به این مورد اشاره میکنیم: «[[عایشه]] میگوید: [[پیامبر]] صدای قرائت شخصی را از [[مسجد]] شنید و فرمود: [[خدا]] او را [[رحمت]] کند که مرا به یاد آیهای از قرآن انداخت که آن را فراموش کرده بودم»<ref>{{متن حدیث|عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ: کَانَ النَّبِیُّ صَلَّی اللهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ یَسْتَمِعُ قِرَاءَةَ رَجُلٍ فِی الْمَسْجِدِ، فَقَالَ: «رَحِمَهُ اللهُ لَقَدْ أَذْکَرَنِی آیَةً کُنْتُ أُنْسِیتُهَا}}، صحیح مسلم، مسلم بن الحجاج القشیری، تحقیق: محمد فؤاد عبد الباقی، دار احیاء التراث العربی، بیروت، بیتا، ج ۱، ص۵۴۳، ح ۷۸۸.</ref>؛ همچنین در [[صحیح بخاری]] نیز روایات جعلی متعدد دیگری از ابوهریره وارد شده که متضمن فراموشی [[نماز]] توسط پیامبر است. <ref>ر.ک: صحیح بخاری، محمد بن اسماعیل بخاری، تحقیق: مصطفی دیب البغا، دار ابن کثیر، بیروت، ۱۴۰۷هـ ق / ۱۹۸۷م، چاپ سوم، ج ۵، ص۲۲۴۹، کتاب الأدب، باب ۴۵، ح ۵۷۰۴.</ref> | ||