ادب زیارت: تفاوت میان نسخه‌ها

۴٬۹۶۷ بایت اضافه‌شده ،  ‏۲۹ نوامبر ۲۰۱۸
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۴۵: خط ۴۵:
{{پایان}}
{{پایان}}
{{پایان}}
{{پایان}}
== ادب نسبت به [[قبر مطهر]]==
*زائری که توفیق تشرف به حرم ها می‌یابد، باید خود را در حریم خانه [[امام]] یا امامزاده احساس کند و هر نوع ادب لازم را رعایت کند. سید بن طاووس توصیه می‌کند [[زائر]]، مثلًا در حرم [[پیامبر خاتم|حضرت رسول]]{{صل}}، در بدو ورود، دو رکعت نماز تحیت مسجد بخواند، سپس رو به طرف روضه نبوی و حجره شریف [[پیامبر خاتم|پیامبر]]{{صل}} کند، سلام دهد، دست به آن بکشد و استلام کند، ببوسد<ref>بحار الانوار، ج ۹۷، ص ۱۶۱.</ref> سپس می‌افزاید: دست ها را بر دیوار حجره مطهر حضرت بگذارد و بگوید: {{عربی|اندازه=155%|«أَتیتُکَ یا رَسُولُ اللهِ مُهاجِراً إِلَیکَ»}} و خود را مهاجری معرفی کند که به حضور[[پیامبر خاتم| پیامبر خدا]]{{صل}} ره سپرده و برای ادای این وظیفه به [[زیارت]] آمده و اگر در حال حیات توفیق دیدار نداشته، پس از وفات آمده و می‌داند که احترام آن حضرت در حال ممات، مثل حرمت او در حال حیات است و از آن حضرت بخواهد که نزد خدا شاهد این [[زیارت]] باشد، دست ها را به صورت خود کشد و این [[زیارت]] را نوعی بیعت به حساب آورد و دعا کند که تا آخر عمر بر همین عهد و پیمان استوار بماند<ref>بحار الانوار، ج ۹۷، ص۱۶۲.</ref> سپس رو به قبر [[پیامبر خاتم|پیامبر]]{{صل}} [[زیارت]] بخواند (متن [[زیارت]] را نقل کرده اند: {{عربی|اندازه=155%|«السَّلامُ عَلَیْکَ یَا نَبِیّ الله وَرَسُولَه»}} بعد از آن، رو به قبله دعاهایی بخواند که نقل شده، سپس سراغ منبر [[پیامبر خاتم|حضرت رسول]]{{صل}} برود، آن را لمس کند، تبرک بجوید و دست هایش را به صورت و چشمانش بکشد. این آداب، نشان دلدادگی و محبت است، [[زیارت]] هم قلمرو عشق و وادی دل است و [[زائر]]، اینگونه جذبه درونی خود را ابراز می‌کند<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ زیارت (کتاب)|فرهنگ زیارت]]، ص:۳۴۸، ۳۴۹.</ref>.
*شهید ثانی می گوید: [[زائر]] در حال [[زیارت]]، رو به مَزور بایستد، با حالت دعا تضرّع کند، سمت راست و سپس سمت چپ صورت را بر قبر بگذارد، دعا کند و از خدا حاجت بطلبد و به صاحب قبر توسل جوید تا خدا حاجتش را برآورد و او را مشمول شفاعت گرداند و در دعا اصرار و مبالغه کند، آنگاه به طرف بالای سر برود و رو به قبله دعا بخواند<ref>بحار الانوار، ج ۹۷، ص۱۳۴.</ref> کیفیت ایستادن کنار قبر و نحوه [[زیارت]]، باید گویای ادب [[زائر]] باشد. در حالات [[امام رضا|حضرت رضا]]{{ع}} آمده است که وقتی می خواست از قبر [[پیامبر خاتم|حضرت رسول]]{{صل}} وداع کند، و برای اعمال عمره به مکه رود، کنار قبر [[پیامبر خاتم|حضرت رسول]]{{صل}} آمد، در طرف بالای سر ایستاد، مشغول نماز شد، سپس شانه چپ را به قبر چسباند و نزدیک یکی از ستون ها چند رکعت نماز خواند<ref>بحار الانوار، ج ۹۷، ص۱۴۹.</ref> شبیه این رفتار، در حدیثی از [[امام صادق]]{{ع}} نقل شده که چنین توصیه فرمود<ref>بحار الانوار، ج ۹۷، ص۱۵۰.</ref>  علامه مجلسی در مورد برخی از این نقل ها می افزاید: گرچه پشت به [[پیامبر خاتم|حضرت رسول]]{{صل}} کردن هنگام دعا، به ظاهر نوعی خلاف ادب به شمار می رود، ولی وقتی توجه به خدا باشد و قصد زائر، پشت گرمی به [[پیامبر خاتم|حضرت رسول]]{{صل}} باشد، اشکالی ندارد. کنار قبر ایستادن و تکیه بر قبر کردن و دعای رو به قبله، از [[امام سجاد]]{{ع}} و سیره او هم نقل شده است<ref>بحار الانوار، ج ۹۷، ص۱۵۳.</ref> <ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ زیارت (کتاب)|فرهنگ زیارت]]، ص:۳۴۸، ۳۴۹.</ref>.


==منابع==
==منابع==
۲۲۴٬۸۴۸

ویرایش