←معناشناسی
| خط ۷: | خط ۷: | ||
== معناشناسی == | == معناشناسی == | ||
احقاف جمع حِقف در اصل معنایی خود به معنای برآمدگی و انحنا است<ref>ترتیبالعین، ص۱۹۰، "حقف"؛ غریب القرآن، ص۳۸۸. گر چه "حقف" در لغت به معنای برآمدگی و انحنا است اما به هر نوع برآمدگی زمین، حقف گفته نمیشود؛ جامعالبیان، مج۱۳، ج۲۶، ص۳۲ و مج۱۵، ج۳۰، ص۲۲۳. هر چند برخی مفسّران نخستین، این واژه را بر کوهها نیز اطلاق کردهاند. تفسیر قرطبی، ج۱۶، ص۱۳۵؛ تفسیرابن کثیر، ج۴، ص۱۷۳.</ref> و در اصطلاح [[عرب]]، به رمل معوّج گفته میشود<ref>ر.ک: جوهری، الصحاح، ج۴، ص۱۳۴۶-۱۳۴۷؛ ابن فارس، معجم مقاییس اللغه، ج۲، ص۹۰.</ref>. این واژه همچنین به معنای خط طولانی از ریگ روان بر چپ و راست، آمده است<ref>راغب اصفهانی، مفردات الفاظ قرآن، مترجم: سید غلامرضا خسروی حسینی، ج۱، ص۵۲۵.</ref> | احقاف جمع حِقف در اصل معنایی خود به معنای برآمدگی و انحنا است<ref>ترتیبالعین، ص۱۹۰، "حقف"؛ غریب القرآن، ص۳۸۸. گر چه "حقف" در لغت به معنای برآمدگی و انحنا است اما به هر نوع برآمدگی زمین، حقف گفته نمیشود؛ جامعالبیان، مج۱۳، ج۲۶، ص۳۲ و مج۱۵، ج۳۰، ص۲۲۳. هر چند برخی مفسّران نخستین، این واژه را بر کوهها نیز اطلاق کردهاند. تفسیر قرطبی، ج۱۶، ص۱۳۵؛ تفسیرابن کثیر، ج۴، ص۱۷۳.</ref> و در اصطلاح [[عرب]]، به رمل معوّج گفته میشود<ref>ر.ک: جوهری، الصحاح، ج۴، ص۱۳۴۶-۱۳۴۷؛ ابن فارس، معجم مقاییس اللغه، ج۲، ص۹۰.</ref>. این واژه همچنین به معنای خط طولانی از ریگ روان بر چپ و راست، آمده است<ref>راغب اصفهانی، مفردات الفاظ قرآن، مترجم: سید غلامرضا خسروی حسینی، ج۱، ص۵۲۵.</ref> و بیشتر به شنهایی گفته میشود که بر اثر وزش باد در بیابان به صورت منحنی و تپه به صورت انبوه بر روی هم انباشته میشوند و به خمیدگی پشت شتر و دیگر حیوانات و خمیدگی [[هلال]] ماه نیز اطلاق شده است. آنچه مسلم است اینکه احقاف اسم مکان و نام وادیی است میان عمّان و حضرموت یا ریگزاری است مشرف بر دریا از سمت [[یمن]] که [[قوم عاد]] در آن سکونت داشته و [[حضرت هود]] به سوی آنان [[مبعوث]] گردیده است<ref>[[محمد علی کوشا |کوشا، محمد علی]]، [[احقاف - کوشا (مقاله)|مقاله «احقاف»]]، [[دانشنامه معاصر قرآن کریم (کتاب)|دانشنامه معاصر قرآن کریم]].</ref>. | ||
== احقاف در قرآن == | == احقاف در قرآن == | ||