ابن عساکر: تفاوت میان نسخه‌ها

۴ بایت حذف‌شده ،  ‏۵ ژانویهٔ ۲۰۲۳
جز
جایگزینی متن - 'سال' به 'سال'
جز (جایگزینی متن - 'داود' به 'داوود')
جز (جایگزینی متن - 'سال' به 'سال')
خط ۶: خط ۶:
}}
}}
== آشنایی اجمالی ==
== آشنایی اجمالی ==
[[ابوالقاسم علی بن حسن بن هبه‌الله دمشقی]] مشهور به [[ابن عساکر]] از بزرگ‌ترین و مشهورترین [[محدثان]] و [[مورخان]] [[اهل سنت]] که در [[ماه محرم]] [[سال]] ۴۹۹ه در [[دمشق]] به [[دنیا]] آمد و علاوه بر [[تعلیم]] و [[تربیت شاگردان]] فراوان، تصنیفات و نوشته‌های بسیاری از خود بر جای گذاشت که مشهورترین آنها [[تاریخ دمشق (کتاب)|تاریخ دمشق]] است. بر پایه گزارش فرزندش [[قاسم بن علی بن حسن بن هبه‌الله دمشقی|ابومحمد قاسم]]، [[ابن عساکر]] [[علوم]] مقدماتی را نزد پدرش، [[برادر]] بزرگ‌ترش [[صائن بن حسن بن هبه‌الله دمشقی|صائن]] و [[ابومحمد اکفانی]] در دمشق فرا گرفت؛ سپس برای تکمیل [[دانش]] خویش راهی بلاد گوناگون گردید و نزد بیش از ۱۳۰۰ استاد مرد و بالغ بر هشتاد، [[زن]] [[حدیث]] و علوم دیگر را آموخت که پیش از آن از بسیاری از آنان [[اجازه روایت]] گرفته بود. در سال ۵۲۰ راهی [[عراق]] شد در ۵۲۱ به قصد انجام [[مناسک حج]] به [[مکه]] رفت و در مکه و [[مدینه]] [[حدیث]] شنید؛ پس از بازگشت به عراق مدت پنج سال اقامت کرد؛ سپس به شهرهای گوناگونی از کشورهای عراق، [[ایران]]، جزیره، [[شام]] و [[حجاز]] از جمله [[اصفهان]]، [[مرو]]، هرات، [[نیشابور]]، [[سرخس]]، [[کوفه]]، [[بغداد]] و... [[سفر]] کرده و سالیانی دراز کوله باری از دانش فراهم آورد. <ref>معجم الادباء، ج ۱۳، ص۷۵ ـ ۷۸.</ref>
[[ابوالقاسم علی بن حسن بن هبه‌الله دمشقی]] مشهور به [[ابن عساکر]] از بزرگ‌ترین و مشهورترین [[محدثان]] و [[مورخان]] [[اهل سنت]] که در [[ماه محرم]] سال ۴۹۹ه در [[دمشق]] به [[دنیا]] آمد و علاوه بر [[تعلیم]] و [[تربیت شاگردان]] فراوان، تصنیفات و نوشته‌های بسیاری از خود بر جای گذاشت که مشهورترین آنها [[تاریخ دمشق (کتاب)|تاریخ دمشق]] است. بر پایه گزارش فرزندش [[قاسم بن علی بن حسن بن هبه‌الله دمشقی|ابومحمد قاسم]]، [[ابن عساکر]] [[علوم]] مقدماتی را نزد پدرش، [[برادر]] بزرگ‌ترش [[صائن بن حسن بن هبه‌الله دمشقی|صائن]] و [[ابومحمد اکفانی]] در دمشق فرا گرفت؛ سپس برای تکمیل [[دانش]] خویش راهی بلاد گوناگون گردید و نزد بیش از ۱۳۰۰ استاد مرد و بالغ بر هشتاد، [[زن]] [[حدیث]] و علوم دیگر را آموخت که پیش از آن از بسیاری از آنان [[اجازه روایت]] گرفته بود. در سال ۵۲۰ راهی [[عراق]] شد در ۵۲۱ به قصد انجام [[مناسک حج]] به [[مکه]] رفت و در مکه و [[مدینه]] [[حدیث]] شنید؛ پس از بازگشت به عراق مدت پنج سال اقامت کرد؛ سپس به شهرهای گوناگونی از کشورهای عراق، [[ایران]]، جزیره، [[شام]] و [[حجاز]] از جمله [[اصفهان]]، [[مرو]]، هرات، [[نیشابور]]، [[سرخس]]، [[کوفه]]، [[بغداد]] و... [[سفر]] کرده و سالیانی دراز کوله باری از دانش فراهم آورد. <ref>معجم الادباء، ج ۱۳، ص۷۵ ـ ۷۸.</ref>


از میان استادان فراوان وی می‌‌توان به افرادی همچون [[ابوالقاسم نسیب]]، [[قوام بن زید]]، [[سبیع بن قیراط]]، [[ابوطاهر حنائی]]، [[عبدالکریم بن حمزه]] و [[طاهر بن سهل اسفراینی]] اشاره کرد. <ref>سیر اعلام النبلاء، ج ۲۰، ص۵۵۵.</ref>
از میان استادان فراوان وی می‌‌توان به افرادی همچون [[ابوالقاسم نسیب]]، [[قوام بن زید]]، [[سبیع بن قیراط]]، [[ابوطاهر حنائی]]، [[عبدالکریم بن حمزه]] و [[طاهر بن سهل اسفراینی]] اشاره کرد. <ref>سیر اعلام النبلاء، ج ۲۰، ص۵۵۵.</ref>
۲۲۴٬۸۴۸

ویرایش