محمد بن حسن صفار: تفاوت میان نسخه‌ها

[[ابوجعفر محمد بن حسن بن فروخ صفار قمی اعرج]]، ملقب به [[مموله]] از [[اصحاب امام حسن عسکری]]{{ع}} بود.<ref>رجال الطوسی، ص۴۳۶.</ref> برخی او را در زمره راویانی که از [[ائمه]]{{ع}} [[روایت]] نکرده‌اند، آورده‌اند.<ref>رجال ابن داود، ص۳۰۷.</ref> ابوجعفر از [[موالیان]] [[عیسی بن موسی بن طلحه]] و از بزرگان [[امامیه]] در [[قم]]، و فردی [[موثق]] و [[عظیم]] القدر بود.<ref>رجال النجاشی، ج۲، ص۲۵۲.</ref> وی از افرادی چون [[احمد بن محمد بن عیسی]]، [[سهل بن زیاد]] و [[عبدالله بن حسن علوی]] روایت کرد و راویانی چون [[محمد بن یعقوب کلینی]]، [[محمد بن حسن بن ولید]] و [[محمد بن یحیی]] از او روایت نمودند.<ref>جامع الرواة، ج۲، ص۹۶.</ref> ابوجعفر به سال ۲۹۰ هـ در قم [[وفات]] یافت.<ref>رجال النجاشی، ج۲، ص۲۵۲.</ref> مهم‌ترین کتاب وی که امروزه نیز موجود است، [[بصائر الدرجات]] می‌‌باشد. دیگر آثار او عبارت‌اند از: الصلاة الوضوء الجنائز الصیام الحج النکاح الطلاق العتق و التدبیر و المکاتبه التجارات المکاسب الحدود الصید و الذبائح الدیات الفرائض المواریث الدعاء المزار الرّد علی الغلاة الأشربه المروّه الزهد الخمس الزکاة الشهادات الملاحم التقیه المؤمن الایمان و النذور و الکفارات المناقب المثالب الجهاد فضل القرآن و ما روی فی اولاد الائمه{{ع}}. وی مسائلی نیز دارد که از [[امام حسن عسکری]]{{ع}}می باشند. تمام کتب و [[روایات]] ابوجعفر را ابوولید روایت کرده است<ref>الفهرست (طوسی)، ص۱۴۴.</ref>.<ref>جمعی از پژوهشگران، [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی (کتاب)|فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی]] ج۱، ص۷۱۰ - ۷۱۱.</ref>