امت در فقه سیاسی: تفاوت میان نسخه‌ها

امت در فقه سیاسی (نمایش مبدأ)

نسخهٔ ‏۱۲ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۳۴

۴ بایت حذف‌شده ، ‏۱۲ فوریهٔ ۲۰۲۳

جز

جایگزینی متن - 'واحدی' به 'واحدی'

دیداریویکی‌متن

Wasity

دیوان‌سالاران، مدیران

۲۲۴٬۸۴۸

ویرایش

@@ خط ۳۱: / خط ۳۱: @@
 قلمروی [[حیات]]، که [[زندگی]] [[انسان]] گوشه‌ای از آن است نیز از این [[قانون]] مستثنا نیست و اصل حیات در این قلمرو وسیع از عنصر آب سرچشمه گرفته است<ref>انبیاء، ۳.</ref>.
 انسان نیز که بارزترین نمونه پدیده حیات است، در هستی مرتبط با کل [[جهان]] و هم‌ریشه با تمامی نمودهای حیات است<ref>مؤمنون، ۱۲.</ref>. افراد انسان نیز دارای نهاد واحد و [[سرشت]] همگون و [[فطرت]] مشترک هستند و همه [[انسان‌ها]] از یک پدر و مادر به وجود آمده‌اند<ref>نساء، ۱.</ref>.
-بر اساس این [[بینش]]، [[اسلام]] [[جامعه بشری]] را مجموعه [[واحدی]] می‌داند که در فطرت و [[تفکر]] و [[هدف]] همگون هستند و تمامی [[اختلاف‌ها]] و تفرقه‌ها و عوامل جدایی را عرضی و ناشی از خصلت‌های منفی و به دور از [[مقام]] و [[منزلت]] بشری می‌شمارد {{متن قرآن|هَذِهِ أُمَّتُكُمْ أُمَّةً وَاحِدَةً وَأَنَا رَبُّكُمْ فَاعْبُدُونِ}}<ref>«این امّت شماست، امّتی یگانه و من پروردگار شمایم بنابراین مرا بپرستید» سوره انبیاء، آیه ۹۲.</ref>.
+بر اساس این [[بینش]]، [[اسلام]] [[جامعه بشری]] را مجموعه واحدی می‌داند که در فطرت و [[تفکر]] و [[هدف]] همگون هستند و تمامی [[اختلاف‌ها]] و تفرقه‌ها و عوامل جدایی را عرضی و ناشی از خصلت‌های منفی و به دور از [[مقام]] و [[منزلت]] بشری می‌شمارد {{متن قرآن|هَذِهِ أُمَّتُكُمْ أُمَّةً وَاحِدَةً وَأَنَا رَبُّكُمْ فَاعْبُدُونِ}}<ref>«این امّت شماست، امّتی یگانه و من پروردگار شمایم بنابراین مرا بپرستید» سوره انبیاء، آیه ۹۲.</ref>.
 همین [[اختلاف]] نشأت‌گرفته از خصلت‌های بد در [[زندگی اجتماعی]]، موجب شد که [[خداوند]] برای بازگرداندن [[جوامع بشری]] به [[امت واحده]] که حالت نخستین آن بود، [[انبیا]] را برانگیزاند تا در پرتو [[تعالیم آسمانی]] آنان [[بشریت]] از هگذر [[وحدت]] بزرگ (امت واحده)، [[راه تکامل]] را سریع‌تر بپیماید و در این مسیر پرمخاطره [[هدایت]] شود.