←منابع
(صفحهای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} ==مقدمه== «تأمین اجتماعی»، یکی از مهمترین مصادیق حقوق شهروندی است. واژه تأمین اجتماعی اولین بار در سال ۱۹۳۵ در کشورهای صنعتی مطرح و با تعریفها و ساختارهای متفاوت روا...» ایجاد کرد) برچسب: پیوندهای ابهامزدایی |
(←منابع) برچسب: پیوندهای ابهامزدایی |
||
| خط ۲۶: | خط ۲۶: | ||
بر اساس این نظریه، هر قانونی که شکل میگیرد از یک سو اجتماعی است و از سوی دیگر، باید جنبه فردی آن محفوظ باشد و [[قوانین]] هر چند که متغیر باشند، اصل و قاعده تأمین اجتماعی باید در آن ملحوظ و خواستههای فردی به طور ثابت و [[لایتغیر]] در آن دیده شود. | بر اساس این نظریه، هر قانونی که شکل میگیرد از یک سو اجتماعی است و از سوی دیگر، باید جنبه فردی آن محفوظ باشد و [[قوانین]] هر چند که متغیر باشند، اصل و قاعده تأمین اجتماعی باید در آن ملحوظ و خواستههای فردی به طور ثابت و [[لایتغیر]] در آن دیده شود. | ||
گر چه برخی این نظریه را هم مانند بسیاری از دیدگاههای نظری و آرمانی دیگر، نوعی تخیلات آرمانگرایانه توصیف کردهاند، اما به هر حال در رابطه با مشکل اصلی راهحلهای عملی را برای کنترل [[بحران]] حاکمیت ارائه نمیدهد<ref>درآمدی بر فقه سیاسی، ص۲۳۳.</ref>.<ref>[[عباس علی عمید زنجانی|عمید زنجانی، عباس علی]]، [[دانشنامه فقه سیاسی ج۱ (کتاب)|دانشنامه فقه سیاسی]]، ص ۴۷۲.</ref> | گر چه برخی این نظریه را هم مانند بسیاری از دیدگاههای نظری و آرمانی دیگر، نوعی تخیلات آرمانگرایانه توصیف کردهاند، اما به هر حال در رابطه با مشکل اصلی راهحلهای عملی را برای کنترل [[بحران]] حاکمیت ارائه نمیدهد<ref>درآمدی بر فقه سیاسی، ص۲۳۳.</ref>.<ref>[[عباس علی عمید زنجانی|عمید زنجانی، عباس علی]]، [[دانشنامه فقه سیاسی ج۱ (کتاب)|دانشنامه فقه سیاسی]]، ص ۴۷۲.</ref> | ||
==[[حق تأمین اجتماعی]]== | |||
[[تأمین اجتماعی]]، بر اساس اصل [[مسئولیت]] متقابل همگانی (تکافل عام) از پایههای اصلی [[عدالت اجتماعی]] است که در آن، افراد [[مردم]] [[مسئول]] [[حمایت]] از یکدیگرند و [[توانگران]] موظف به تأمین [[زندگی]] [[تنگدستان]] و [[درماندگان]] هستند. | |||
این [[تکلیف]] [[اجتماعی]] در [[دین اسلام]] به این ترتیب مورد توجه قرار گرفته که [[مسلمانان]] همه به منزله یک تن واحدند؛ همچنانکه از قول [[پیامبر گرامی اسلام]] در این زمینه آمده است: «مثل [[مؤمنان]] در [[دوستی]] و رحم و [[عطوفت]] نسبت به یکدیگر مثل یک تن است که اگر عضوی به شکوَه درآید، بقیه اعضا نیز به [[همراهی]] او به تب و تاب میافتد». | |||
بر اساس ماده (۲۲) اعلامیه جهانی [[حقوق بشر]]: «هر کس به عنوان عضو [[جامعه]] حق تأمین اجتماعی دارد و بجاست که به وسیله مساعی ملی و [[همکاری]] بینالمللی [[حقوق اقتصادی]]، اجتماعی و [[فرهنگی]] خود را که لازمه حیثیت و ارتقای آزادانه [[شخصیت]] اوست با رعایت [[تشکیلات]] و منابع هر [[کشور]] به دست آورد». بند(۱) ماده (۲۵) همین اعلامیه، با تصریح بیشتر اعلام میدارد: «هرکس [[حق]] دارد از سطح زندگی [[شایسته]] برای تأمین [[سلامتی]] و [[رفاه]] خود و خانوادهاش از حیث [[خوراک]]، [[پوشاک]]، [[مسکن]] مراقبتهای [[پزشکی]] و دیگر [[خدمات اجتماعی]] لازم برخوردار باشد. همچنین، در مواقع [[بیکاری]]، [[بیماری]]، [[نقص]] اعضا، بیوگی، [[پیری]] یا در تمام موارد دیگری که به علل خارج از [[اراده انسان]]، از وسایل امرار معاش [[محروم]] گردد، از شرایط آبرومندانه زندگی برخوردار شود». ماده (۹) [[میثاق]] بینالمللی حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی در این [[ارتباط]] مقرر میدارد: «کشورهای طرف این میثاق [[حق برخورداری از تأمین اجتماعی]]، از جمله بیمه اجتماعی را برای کلیه افراد به رسمیت میشناسند»<ref>حقوق بشر و آزادیهای اساسی، ص۴۸۸ – ۴۸۹.</ref>. | |||
[[طبیعت انسان]] آنچنان نیست که از [[قدرت]] کار و [[خلاقیت]] در همه شرایط و برای همیشه در [[طول حیات]] خویش برخوردار باشد. | |||
فردی که به دلایلی کاری برای خود معین نکرده و بیکار است و یا به دلیل [[پیری]] و فرسودگی و از کار افتادگی، [[قادر]] به تأمین [[زندگی]] خویش نیست و همچنین آنها که احتیاج به [[سرپرست]] دارند و فاقد سرپرستند و یا در راهماندگان که با وجود داشتن امکانات [[مالی]] در شرایط عسرت قرار گرفتهاند و نیز کسانی که دچار حوادث و سوانح شده و [[بیمار]] و نیازمند به خدمات بهداشتی و درمانی و مراقبتهای [[پزشکی]] هستند از چه راهی باید تأمین شوند؟ | |||
آیا در [[جامعه اسلامی]] هر کس تا زمانی که قادر به کار است، [[حق حیات]] دارد و در شرایط ضروری باید افراد به حال خود رها شوند؟ یا باید گذاشت تا به حال دریوزگی وهمچون طفیلی در [[خفت]] به سر برند؟ | |||
در دوران [[خلافت علی]]{{ع}}، هنگامی که حضرت، پیرمرد از کارافتاده [[نابینایی]] را میبیند که از [[مردم]] [[تقاضای کمک]] میکنند. از حالش جویا میشود و میگویند [[نصرانی]] است، آثار [[خشم]] در چهرهاش آشکار میشود و فریاد بر میآورد. او تا [[جوان]] بود به کارش کشیدید اکنون که پیر شده و [[ناتوان]] گشته وی رابه حال خود رها نموده و از [[احسان]] و کمک [[محروم]] مینمایید؟! آنگاه این دستور را صادر میفرماید: {{متن حدیث|أَنْفِقُوا عَلَيْهِ مِنْ بَيْتِ الْمَالِ}} (برای وی از [[بیتالمال]] [[مستمری]] قرار دهید)<ref>وسائل الشیعه، ج۱۱، ص۴۹.</ref>. | |||
[[دولت اسلامی]] [[مکلف]] است، بر اساس [[قوانین]] از محل [[درآمدهای عمومی]] و درآمدهای حاصل از مشارکت مردم خدمات و حمایتهای مالی را در مواردی که ذکر شد برای یک یک افراد [[کشور]] تأمین کند و از طریق بیمه وغیره؛ زندگی [[آینده]] افراد را تضمین کند.<ref>[[عباس علی عمید زنجانی|عمید زنجانی، عباس علی]]، [[دانشنامه فقه سیاسی ج۱ (کتاب)|دانشنامه فقه سیاسی]]، ص ۷۰۱.</ref> | |||
== منابع == | == منابع == | ||