ابن رفاعة بن رافع: تفاوت میان نسخه‌ها

[[طبری]] می‌نویسد: هنگامی که [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} از [[ربذه]] به [[بصره]]، برای [[سرکوب]] [[سپاه]] [[ناکثین]] ([[جنگ جمل]])، عزیمت نمود، [[فرزند]] [[رفاعة بن رافع]] ایستاد و عرضه داشت: ای [[امیرمؤمنان]]! چه قصدی دارید و با ما کجا خواهید رفت؟ [[حضرت]] در پاسخ او فرمود: ما قصد و نیتمان [[اصلاح]] است، اگر [[اصلاح]] و [[آرامش]] را از ما بپذیرند و به خواست ما جواب دهند، ما هم می‌پذیریم و [[جنگی]] نداریم<ref>{{متن حدیث|أما الذی ترید و ننوی فالإصلاح، إن قبلوا متا و أجابونا إلیه}}</ref>

[[ابن رفاعه]] پرسید: اگر حاضر به [[اصلاح]] نشدند و شما را [[اجابت]] نکردند چه می‌کنید؟ [[حضرت]] فرمود: آنها را به عذر خودشان را می‌گذاریم و حقوقشان را می‌دهیم و در برابر مخالفتشان [[صبر]] می‌کنیم<ref>{{متن حدیث|ندعهم بعذرهم و نُعطیهم الحق و نصبر}}</ref>

[[ابن رفاعه]] پرسید: اگر ما را رها نکردند و مزاحم بودند؟ [[حضرت]] فرمود: از آنها می‌خواهیم مزاحم ما نباشند <ref>{{متن حدیث|امتنعنا منهم}}</ref>؛ در این جا [[ابن رفاعه]] از این همه [[حق]] و [[عدالت علی]] {{ع}} در برخورد با دشمنانش به وجد آمد و [[انصاف]] داد و گفت: بسیار [[منطق]] خوب و عادلانه‌ای است. لذا [[امام]] {{ع}} را در [[نبرد]] با [[طلحه]] و [[زبیر]] [[یاری]] کرد<ref>تاریخ طبری، ج۴، ص۴۷۹.</ref><ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۱ (کتاب)|اصحاب امام علی]]، ج۱، ص۵۳-۵۴.</ref>