زلزله: تفاوت میان نسخه‌ها

زلزله (نمایش مبدأ)

نسخهٔ ‏۱ مارس ۲۰۲۳، ساعت ۱۷:۰۱

۲۴ بایت حذف‌شده ، ‏۱ مارس ۲۰۲۳

بدون خلاصۀ ویرایش

دیداریویکی‌متن

Bahmani

مدیران

۱۳۱٬۵۲۸

ویرایش

@@ خط ۶: / خط ۶: @@
 }}
-وقوع [[زلزله]] در برخی نقاط مثل [[شام]]، به عنوان یکی از [[نشانه‌های غیر حتمی ظهور]] بیان شده است.
+وقوع زلزله در برخی نقاط مثل [[شام]]، به عنوان یکی از [[نشانه‌های غیر حتمی ظهور]] بیان شده است.
 == مقدمه ==
 زلزله را [[دانشمندان]] تأثیری طبیعی از حرکت گازها و گدازه‌های درونی [[زمین]] می‌‌دانند اما در [[منطق]] [[دینی]] زلزله نشانه‌ای از طرف خداست و بلایی است که [[خداوند]] به واسطه [[گناهان]] نازل می‌‌کند. یکی از نشانه‌های [[آخرالزمان]] وقوع مکرر زلزله‌های مخرب است<ref>[[عباس حیدرزاده|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)|فرهنگنامه آخرالزمان]]، ص ۳۳۰.</ref>.
-== [[زلزله]] و [[روایات]] دربارۀ نشانه [[ظهور]] بودن آن ==
+== زلزله و [[روایات]] دربارۀ نشانه [[ظهور]] بودن آن ==
-چندین [[روایت]] دربارۀ وقوع [[زلزله]] قبل از ظهور [[نقل]] شده است:
+چندین [[روایت]] دربارۀ وقوع زلزله قبل از ظهور [[نقل]] شده است:
-# [[امام باقر]] {{ع}} از [[امیرمؤمنان]] {{ع}} [[نقل]] کرده که ایشان فرمودند: «وقتی در [[شام]] دو گروه [[نظامی]] [[اختلاف]] کنند، نشانه‌ای از نشانه‌های [[الهی]] آشکار می‌شود، پرسیدند: ‌ای [[امیرمؤمنان]] آن نشانه چیست؟ فرمود: زمین‌لرزه‌ای در [[شام]] رخ می‌دهد که صد هزار نفر در اثر آن هلاک می‌گردند و اینرا [[خداوند]] رحمتی برای [[مؤمنان]] و عذابی برای [[کافران]] قرار می‌دهد. وقتی آن هنگام فرارسد، نظاره‌گر سوارانی دارای اسب‌های سفید و درفش‌های زرد رنگ، باشید که از [[مغرب]] روی می‌آورند تا وارد [[شام]] می‌شوند و در آن لحظات است که فریاد و بی‌تابی بزرگ و [[مرگ سرخ]] فرامی‌رسد. وقتی آن وضع پیش آمد پس بنگرید فرورفتن آبادی‌ای از روستاهای [[دمشق]] را که به آن حرشا (خریشا مرمرستا نسخه بدل) می‌گویند، در این هنگام [[فرزند]] [[هند]] جگرخوار [[سفیانی]] از بیابان [[خروج]] کرده و بر [[منبر]] [[دمشق]] قرار می‌گیرد، در این بحبوحه در [[انتظار ظهور]] [[حضرت مهدی]] {{ع}} باشید»<ref>{{متن حدیث|إِذَا اخْتَلَفَ رُمْحَانِ بِالشَّامِ لَمْ تَنْجَلِ‏ إِلَّا عَنْ آيَةٍ مِنْ آيَاتِ اللَّهِ قِيلَ وَ مَا هِيَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ قَالَ رَجْفَةٌ تَكُونُ بِالشَّامِ يَهْلِكُ فِيهَا أَكْثَرُ مِنْ مِائَةِ أَلْفٍ يَجْعَلُهُ اللَّهُ رَحْمَةً لِلْمُؤْمِنِينَ وَ عَذَاباً عَلَى الْكَافِرِينَ فَإِذَا كَانَ كَذَلِكَ فَانْظُرُوا إِلَى أَصْحَابِ الْبَرَاذِينِ الشُّهْبِ الْمَحْذُوفَةِ وَ الرَّايَاتِ الصُّفْرِ تُقْبِلُ مِنَ الْمَغْرِبِ حَتَّى تَحُلَّ بِالشَّامِ وَ ذَلِكَ عِنْدَ الْجَزَعِ الْأَكْبَرِ وَ الْمَوْتِ الْأَحْمَرِ فَإِذَا كَانَ ذَلِكَ فَانْظُرُوا خَسْفَ قَرْيَةٍ مِنْ قُرَى دِمَشْقَ يُقَالُ لَهَا حرشا [حَرَسْتَا] فَإِذَا كَانَ ذَلِكَ خَرَجَ ابْنُ آكِلَةِ الْأَكْبَادِ مِنَ الْوَادِي حَتَّى يَسْتَوِيَ عَلَى مِنْبَرِ دِمَشْقَ فَإِذَا كَانَ ذَلِكَ فَانْتَظِرُوا خُرُوجَ الْمَهْدِي‏}}، [[علامه مجلسی|مجلسی، محمد باقر]]، بحارالانوار، ج ۵۲، ص ۲۵۳.</ref>.<ref>ر.ک: [[محمد جواد خراسانی|خراسانی، محمد جواد]]، [[مهدی منتظر (کتاب)|مهدی منتظر]]، ص۱۸۶؛ [[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۳۷۸؛ [[علی کورانی|کورانی، علی]]، [[عصر ظهور (کتاب)|عصر ظهور]].</ref> احتمال می‌رود [[زلزله]] مذکور در [[روایات]] غیر از فرورفتن [[دمشق]] و اطراف آن باشد و ممکن است بین آن دو فرورفتن، مدتی طولانی یا کوتاه فاصله باشد. اما اینکه چرا آن [[زلزله]] برای [[مؤمنان]] [[رحمت]] و برای [[کافران]] [[عذاب]] خواهد بود؟ ممکن است علت آن این باشد که به خانه‌های [[کافران]] و پیروانشان زیان وارد می‌شود، نه بر [[مؤمنان]] [[مستضعف]]، و یا اینکه به سبب آن [[زلزله]] و یا پس از آن تغییراتی [[سیاسی]] به نفع [[مؤمنان]]، صورت می‌گیرد.
+# [[امام باقر]] {{ع}} از [[امیرمؤمنان]] {{ع}} [[نقل]] کرده که ایشان فرمودند: «وقتی در [[شام]] دو گروه [[نظامی]] [[اختلاف]] کنند، نشانه‌ای از نشانه‌های [[الهی]] آشکار می‌شود، پرسیدند: ‌ای [[امیرمؤمنان]] آن نشانه چیست؟ فرمود: زمین‌لرزه‌ای در [[شام]] رخ می‌دهد که صد هزار نفر در اثر آن هلاک می‌گردند و اینرا [[خداوند]] رحمتی برای [[مؤمنان]] و عذابی برای [[کافران]] قرار می‌دهد. وقتی آن هنگام فرارسد، نظاره‌گر سوارانی دارای اسب‌های سفید و درفش‌های زرد رنگ، باشید که از [[مغرب]] روی می‌آورند تا وارد [[شام]] می‌شوند و در آن لحظات است که فریاد و بی‌تابی بزرگ و [[مرگ سرخ]] فرامی‌رسد. وقتی آن وضع پیش آمد پس بنگرید فرورفتن آبادی‌ای از روستاهای [[دمشق]] را که به آن حرشا (خریشا مرمرستا نسخه بدل) می‌گویند، در این هنگام [[فرزند]] [[هند]] جگرخوار [[سفیانی]] از بیابان [[خروج]] کرده و بر [[منبر]] [[دمشق]] قرار می‌گیرد، در این بحبوحه در [[انتظار ظهور]] [[حضرت مهدی]] {{ع}} باشید»<ref>{{متن حدیث|إِذَا اخْتَلَفَ رُمْحَانِ بِالشَّامِ لَمْ تَنْجَلِ‏ إِلَّا عَنْ آيَةٍ مِنْ آيَاتِ اللَّهِ قِيلَ وَ مَا هِيَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ قَالَ رَجْفَةٌ تَكُونُ بِالشَّامِ يَهْلِكُ فِيهَا أَكْثَرُ مِنْ مِائَةِ أَلْفٍ يَجْعَلُهُ اللَّهُ رَحْمَةً لِلْمُؤْمِنِينَ وَ عَذَاباً عَلَى الْكَافِرِينَ فَإِذَا كَانَ كَذَلِكَ فَانْظُرُوا إِلَى أَصْحَابِ الْبَرَاذِينِ الشُّهْبِ الْمَحْذُوفَةِ وَ الرَّايَاتِ الصُّفْرِ تُقْبِلُ مِنَ الْمَغْرِبِ حَتَّى تَحُلَّ بِالشَّامِ وَ ذَلِكَ عِنْدَ الْجَزَعِ الْأَكْبَرِ وَ الْمَوْتِ الْأَحْمَرِ فَإِذَا كَانَ ذَلِكَ فَانْظُرُوا خَسْفَ قَرْيَةٍ مِنْ قُرَى دِمَشْقَ يُقَالُ لَهَا حرشا [حَرَسْتَا] فَإِذَا كَانَ ذَلِكَ خَرَجَ ابْنُ آكِلَةِ الْأَكْبَادِ مِنَ الْوَادِي حَتَّى يَسْتَوِيَ عَلَى مِنْبَرِ دِمَشْقَ فَإِذَا كَانَ ذَلِكَ فَانْتَظِرُوا خُرُوجَ الْمَهْدِي‏}}، [[علامه مجلسی|مجلسی، محمد باقر]]، بحارالانوار، ج ۵۲، ص ۲۵۳.</ref>.<ref>ر.ک: [[محمد جواد خراسانی|خراسانی، محمد جواد]]، [[مهدی منتظر (کتاب)|مهدی منتظر]]، ص۱۸۶؛ [[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۳۷۸؛ [[علی کورانی|کورانی، علی]]، [[عصر ظهور (کتاب)|عصر ظهور]].</ref> احتمال می‌رود زلزله مذکور در [[روایات]] غیر از فرورفتن [[دمشق]] و اطراف آن باشد و ممکن است بین آن دو فرورفتن، مدتی طولانی یا کوتاه فاصله باشد. اما اینکه چرا آن زلزله برای [[مؤمنان]] [[رحمت]] و برای [[کافران]] [[عذاب]] خواهد بود؟ ممکن است علت آن این باشد که به خانه‌های [[کافران]] و پیروانشان زیان وارد می‌شود، نه بر [[مؤمنان]] [[مستضعف]]، و یا اینکه به سبب آن زلزله و یا پس از آن تغییراتی [[سیاسی]] به نفع [[مؤمنان]]، صورت می‌گیرد.
 # [[رسول خدا]] {{صل}} فرمود: شما را به آمدن [[مهدی]] {{ع}} [[بشارت]] می‌دهم، او زمانی در [[امت]] خواهد آمد که [[اختلاف]] در میان [[مسلمانان]] افتاده باشد و زلزله فراوان شده باشد، همانا او [[زمین]] را از [[عدل و داد]] پر می‌‌کند آن‌گونه که از [[ظلم]] و [[بیداد]] پر شده است...<ref>ملاحم، ص ۱۶۵. </ref>.
 # [[امام حسن]] {{ع}} فرمود:... (پس از [[کشتار]] و بلاهایی چون [[باد]] و ندای دهشت زای آسمانی در [[بصره]]) زلزله‌هایی در [[اهواز]] رخ خواهد داد که خانه‌هایشان تبدیل به گورهایشان شود<ref>ملاحم، ص ۱۲۶.</ref>.