پرش به محتوا

ندای آسمانی در حدیث: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
برچسب: پیوندهای ابهام‌زدایی
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۷: خط ۷:


== مقدمه ==
== مقدمه ==
[[صدایی از آسمان]] که گاه از آن به «[[صیحه]]» تعبیر می‌شود، یکی از نشانه‌های مهم [[ظهور امام مهدی]]{{ع}} شمرده می‌شود. بنا بر برخی [[احادیث]]، این علامت نیز حتمی است. موضوع [[ندای آسمانی]]، به [[منابع شیعه]] اختصاص ندارد؛ بلکه در [[احادیث اهل سنت]] هم فراوان آمده است<ref>[[محمد م‍ح‍م‍دی‌ ری‌ش‍ه‍ری‌|م‍ح‍م‍دی‌ ری‌ش‍ه‍ری‌، محمد]]، [[دانشنامه امام مهدی (کتاب)|دانشنامه امام مهدی]]، ج۷، ص۴۴۱ - ۴۴۳.</ref>
صدایی از آسمان که گاه از آن به «[[صیحه]]» تعبیر می‌شود، یکی از نشانه‌های مهم [[ظهور امام مهدی]]{{ع}} شمرده می‌شود. بنا بر برخی [[احادیث]]، این علامت نیز حتمی است. موضوع [[ندای آسمانی]]، به منابع [[شیعه]] اختصاص ندارد؛ بلکه در احادیث [[اهل سنت]] هم فراوان آمده است<ref>[[محمد م‍ح‍م‍دی‌ ری‌ش‍ه‍ری‌|م‍ح‍م‍دی‌ ری‌ش‍ه‍ری‌، محمد]]، [[دانشنامه امام مهدی (کتاب)|دانشنامه امام مهدی]]، ج۷، ص۴۴۱ - ۴۴۳.</ref>


== احادیث ندای آسمانی ==
== احادیث ندای آسمانی ==
خط ۱۹: خط ۱۹:


== این ندا از جانب کیست؟ ==
== این ندا از جانب کیست؟ ==
ندایی که [[هنگام ظهور]] به گوش می‌رسد از دو ناحیه است: اوّل از [[جبرئیل]] که [[مردم]] را به [[مهدی]]{{ع}} می‌خواند و دوم از [[شیطان]] که در مردم تردید ایجاد می‌کند. برخی از این [[احادیث]] می‌گویند که [[ندای جبرئیل]] از [[آسمان]] و [[ندای ابلیس]] از سوی [[زمین]] بلند می‌شود. از [[امام صادق]]{{ع}} پرسیده شد: چگونه مردم با دیدن عجایبی مانند [[خسف بیدا]] و [[ندای آسمانی]] باز هم با [[قائم]] [[مبارزه]] می‌کنند؟ [[امام]] فرمود: چون شیطان، آنان را رها نمی‌کند و او هم ندایی دارد<ref>کمال الدین، ص۵۷۹ (باب علائم، روایت هشتم).</ref>. این [[سخن امام]]، دلیل خوبی بر وجود دو فریاد از سوی دو [[قطب]] مخالف [[الهی]] و [[شیطانی]] است. در احادیث دیگری از امام پرسیده‌اند که: مردم می‌گویند دو ندا چگونه تشخیص داده می‌شود؟ که این [[پرسش]] نیز نشانگر ذهنیت عامۀ مردم دربارۀ تعدّد نداست؛ امّا حال باید دید که این [[دعوت]] چیست؟ و مضمون دو ندا چه خواهد بود؟ از احادیث بسیاری استفاده می‌شود که ندای جبرئیل به منظور [[معرفی مهدی]]{{ع}} به مردم [[جهان]] است. مضمون برخی از احادیث این گونه است: منادی از آسمان، نام قائم{{ع}} را می‌گوید و [[اهل]] شرق و غرب آن را می‌شنوند... [[جبرئیل]] نام [[صاحب الأمر]] و نام پدرش را می‌گوید<ref>الغیبة، نعمانی، ص۲۷۳ باب ۴ ح۲۹.</ref>. در جای دیگری از امام پرسیده شد: ندای آسمانی چیست؟ فرمود: «ندا کننده‌ای است که به نام و [[نسب]] قائم ندا می‌دهد»<ref>الغیبة، نعمانی، ص۲۷۳ باب ۱۴ ح۶۴.</ref>. امّا [[روایات]] دیگری هست که مضمون ندای آسمانی را [[حقّانیت]] [[ولایت امیرمؤمنان]] علی{{ع}} می‌داند و اینکه شیطان خواهد گفت: [[حق]] با [[عثمان]] یا مردی از [[بنی امیه]] است<ref>الغیبة، نعمانی، باب ۱۴ ح۱۵ و باب ۴ ح۲۹، کمال الدین، ص۶۷۸ باب علائم ح۴.</ref>. یا [[شیطان]] می‌گوید: فلانی [[مظلوم]] کشته شده است<ref>الإرشاد، ج۲ ص۳۷۱؛ الغیبة، طوسی، ص۴۳۵.</ref>. البته این دو گروه از [[احادیث]]، با هم [[تعارض]] و تنافی ندارند و قابل جمع هستند. یعنی [[ندا به نام امام مهدی]]{{ع}} و [[امام علی]]{{ع}}، فریاد و [[دعوت]] به [[حق]] است و می‌تواند با یکدیگر همراه شود. ندای مخالف نیز دعوت به [[باطل]] می‌کند و از [[حزب]] عثمانیه و [[سفیانی]] [[حمایت]] می‌کند<ref>[[محمد م‍ح‍م‍دی‌ ری‌ش‍ه‍ری‌|م‍ح‍م‍دی‌ ری‌ش‍ه‍ری‌، محمد]]، [[دانشنامه امام مهدی (کتاب)|دانشنامه امام مهدی]]، ج۷، ص۴۴۱ - ۴۴۳.</ref>.
ندایی که [[هنگام ظهور]] به گوش می‌رسد از دو ناحیه است: اوّل از [[جبرئیل]] که [[مردم]] را به [[مهدی]]{{ع}} می‌خواند و دوم از [[شیطان]] که در مردم تردید ایجاد می‌کند. برخی از این [[احادیث]] می‌گویند که [[ندای جبرئیل]] از [[آسمان]] و [[ندای ابلیس]] از سوی [[زمین]] بلند می‌شود. از [[امام صادق]]{{ع}} پرسیده شد: چگونه مردم با دیدن عجایبی مانند [[خسف بیدا]] و [[ندای آسمانی]] باز هم با [[قائم]] [[مبارزه]] می‌کنند؟ [[امام]] فرمود: چون شیطان، آنان را رها نمی‌کند و او هم ندایی دارد<ref>کمال الدین، ص۵۷۹ (باب علائم، روایت هشتم).</ref>. این [[سخن امام]]، دلیل خوبی بر وجود دو فریاد از سوی دو [[قطب]] مخالف [[الهی]] و [[شیطانی]] است. در احادیث دیگری از امام پرسیده‌اند که: مردم می‌گویند دو ندا چگونه تشخیص داده می‌شود؟ که این [[پرسش]] نیز نشانگر ذهنیت عامۀ مردم دربارۀ تعدّد نداست؛ امّا حال باید دید که این [[دعوت]] چیست؟ و مضمون دو ندا چه خواهد بود؟ از احادیث بسیاری استفاده می‌شود که ندای جبرئیل به منظور [[معرفی مهدی]]{{ع}} به مردم [[جهان]] است. مضمون برخی از احادیث این گونه است: منادی از آسمان، نام قائم{{ع}} را می‌گوید و [[اهل]] شرق و غرب آن را می‌شنوند... [[جبرئیل]] نام [[صاحب الأمر]] و نام پدرش را می‌گوید<ref>الغیبة، نعمانی، ص۲۷۳ باب ۴ ح۲۹.</ref>. در جای دیگری از امام پرسیده شد: ندای آسمانی چیست؟ فرمود: «ندا کننده‌ای است که به نام و [[نسب]] قائم ندا می‌دهد»<ref>الغیبة، نعمانی، ص۲۷۳ باب ۱۴ ح۶۴.</ref>. امّا [[روایات]] دیگری هست که مضمون ندای آسمانی را [[حقّانیت]] [[ولایت امیرمؤمنان]] علی{{ع}} می‌داند و اینکه شیطان خواهد گفت: [[حق]] با [[عثمان]] یا مردی از [[بنی امیه]] است<ref>الغیبة، نعمانی، باب ۱۴ ح۱۵ و باب ۴ ح۲۹، کمال الدین، ص۶۷۸ باب علائم ح۴.</ref>. یا [[شیطان]] می‌گوید: فلانی [[مظلوم]] کشته شده است<ref>الإرشاد، ج۲ ص۳۷۱؛ الغیبة، طوسی، ص۴۳۵.</ref>. البته این دو گروه از [[احادیث]]، با هم [[تعارض]] و تنافی ندارند و قابل جمع هستند. یعنی ندا به نام امام مهدی{{ع}} و [[امام علی]]{{ع}}، فریاد و [[دعوت]] به [[حق]] است و می‌تواند با یکدیگر همراه شود. ندای مخالف نیز دعوت به [[باطل]] می‌کند و از [[حزب]] عثمانیه و [[سفیانی]] [[حمایت]] می‌کند<ref>[[محمد م‍ح‍م‍دی‌ ری‌ش‍ه‍ری‌|م‍ح‍م‍دی‌ ری‌ش‍ه‍ری‌، محمد]]، [[دانشنامه امام مهدی (کتاب)|دانشنامه امام مهدی]]، ج۷، ص۴۴۱ - ۴۴۳.</ref>.


== منابع ==
== منابع ==
۱۲۹٬۵۷۲

ویرایش