حجاب: تفاوت میان نسخه‌ها

افزون بر جنبه‌های [[آموزشی]] نهادهای اجتماعی، این نهادها ابزارهای کنترل اجتماعی [[نیرومندی]] نیز به شمار می‌روند؛ از این رو [[قرآن کریم]]، [[مؤمنان]] را به [[نظارت]] مستمر اعضای خانواده به منظور تأمین [[حسن عاقبت]] آنان فراخوانده است {{متن قرآن|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا قُوا أَنْفُسَكُمْ وَأَهْلِيكُمْ نَارًا وَقُودُهَا النَّاسُ وَالْحِجَارَةُ عَلَيْهَا مَلَائِكَةٌ غِلَاظٌ شِدَادٌ لَا يَعْصُونَ اللَّهَ مَا أَمَرَهُمْ وَيَفْعَلُونَ مَا يُؤْمَرُونَ}} <ref>«ای مؤمنان! خود و خانواده خویش را از آتشی بازدارید که هیزم آن آدمیان و سنگ‌هاست؛ فرشتگان درشتخوی سختگیری بر آن نگاهبانند که از آنچه خداوند به آنان فرمان دهد سر نمی‌پیچند و آنچه فرمان یابند بجای می‌آورند» سوره تحریم، آیه 6.</ref>؛ چنان که [[مفسران]] نیز با توجه به برخی از [[منابع روایی]]، منظور از نظارت را [[آموزش]]<ref>جصاص، احمد بن علی، احکام القرآن، ج۵، ص۳۶۴.</ref> همراه با [[امر به معروف و نهی از منکر]] <ref>قمی، علی بن ابراهیم، تفسیر القمی، ج۲، ص۳۷۷؛ کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج۵، ص۶۲؛‌تهذیب الاحکام، ج۶، ص۱۷۹.</ref> دانسته‌اند<ref>سمرقندی، نصر بن محمد، بحرالعلوم (تفسیر سمرقندی)، ص۴۶۹؛ طوسی، محمد بن حسن، التبیان، ج۱۰، ص۵۰.</ref>؛ به [[باور]] گروهی از [[پژوهشگران]]، [[خانواده]] در دنیای معاصر به علت [[ضعف]] [[حمایت]] نهادهایی چون بستگان، [[رسانه‌های جمعی]]، [[قانون]] و سیاست‌های کلان دولتی، کار کرد نظارتی خود را از دست داده است؛ حمایت‌های مزبور می‌توانند [[تشویق]]، ارائه محتوا و یا شیوه‌های درست [[تربیتی]] را شامل شوند؛ به [[عقیده]] این گروه از صاحب‌نظران، کارکردهای [[عاطفی]] {{متن قرآن|وَمِنْ آيَاتِهِ أَنْ خَلَقَ لَكُمْ مِنْ أَنْفُسِكُمْ أَزْوَاجًا لِتَسْكُنُوا إِلَيْهَا وَجَعَلَ بَيْنَكُمْ مَوَدَّةً وَرَحْمَةً إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَاتٍ لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ}} <ref>«و از نشانه‌های او این است که از خودتان همسرانی برایتان آفرید تا کنار آنان آرامش یابید و میان شما دلبستگی پایدار و مهر پدید آورد؛ بی‌گمان در این، نشانه‌هایی است برای گروهی که می‌اندیشند» سوره روم، آیه ۲۱.</ref> و جنسی {{متن قرآن|إِلَّا عَلَى أَزْوَاجِهِمْ أَوْ مَا مَلَكَتْ أَيْمَانُهُمْ فَإِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُومِينَ}}<ref> «جز با همسران خویش یا کنیزهاشان که اینان نکوهیده نیستند» سوره مؤمنون، آیه ۶.</ref>خانواده که خود از عوامل کنترل غیرمستقیم به شمار می‌روند نیز کم‌رنگ شده‌اند<ref>حق شناس، سید جعفر، نظام اسلامی و مسئله حجاب، ص۴۶.</ref>؛ به رغم تأکید [[اسلام]] بر [[تقویت روحیه]] [[غیرت‌ورزی]] در مردان<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج۵، ص۵۳۵- ۳۵۶، آمدی، ص۸۹؛ لیثی واسطی، ص۳۴۷.</ref> و بر اساس بررسی‌های انجام شده در مقاطعی از [[تاریخ]]، این امر مهم مورد [[تضعیف]] قرار گرفته و به رواج بدحجابی انجامیده است<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج۵، ص۵۳۷؛ طبرسی، علی بن حسن، مشکاة الانوار، ص۴۱۷.</ref>. در عین حال [[وظیفه]] نظارتی [[اجتماع]] [[مسلمانان]] به عنوان ابزاری مؤثر، در چارچوب [[تکلیف شرعی]] [[امر به معروف و نهی از منکر]] مشخص می‌شود {{متن قرآن|وَلْتَكُنْ مِنْكُمْ أُمَّةٌ يَدْعُونَ إِلَى الْخَيْرِ وَيَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَأُولَئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ}}<ref> «و باید از میان شما گروهی باشند که (مردم را) به نیکی فرا می‌خوانند و به کار شایسته فرمان می‌دهند و از کار ناشایست باز می‌دارند و اینانند که رستگارند» سوره آل عمران، آیه ۱۰۴</ref>؛ {{متن قرآن|كُنْتُمْ خَيْرَ أُمَّةٍ أُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ تَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَتَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَتُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَلَوْ آمَنَ أَهْلُ الْكِتَابِ لَكَانَ خَيْرًا لَهُمْ مِنْهُمُ الْمُؤْمِنُونَ وَأَكْثَرُهُمُ الْفَاسِقُونَ}} <ref>«شما بهترین گروهی بوده‌اید که (به عنوان سرمشق) برای مردم پدیدار شده‌اید؛ به کار پسندیده فرمان می‌دهید و از (کار) ناپسند باز می‌دارید و به خداوند ایمان دارید و اهل کتاب اگر ایمان می‌آوردند برای آنان بهتر بود؛ برخی از آنها مؤمن امّا بسیاری از آنان نافرمانند» سوره آل عمران، آیه ۱۱۰.</ref>.

حجاب به عنوان یکی از نمادهای اسلامی، افزون بر رویکرد مذهبی آن، امروزه در [[رویارویی]] [[اسلام]] و [[استکبار جهانی]] و جریان‌های مخالف داخلی، از جنبه سیاسی نیز برخوردار شده است؛ از این رو گاه می‌توان [[شعار]] مغایرت حجاب را با [[آزادی]] و [[حقوق زن]] از زبان [[رهبران]] [[سیاسی]] غرب شنید<ref>ر.ک: حق شناس، سید جعفر، نظام اسلامی و مسئله حجاب، ص۲۱۲ – ۲۱۶.</ref>؛ چنان که به [[باور]] [[تاریخ نگاران]]، آغاز این فعالیت‌ها به سال‌های پایانی سده شانزدهم میلادی مربوط می‌شود؛ زمانی که [[استعمارگران]]، راه [[سلطه]] [[فرهنگی]] و [[اشتغال]] [[ملت‌ها]] را به امور شهوت‌زا به عنوان مخدری برای التیام آثار منفی [[استثمار]] و ایجاد جبهه‌ای بومی از سلطه پذیران داخلی در برابر دولت‌های [[مقاوم]]، در پیش گرفتند<ref>ر.ک: مرکز بررسی اسناد تاریخی، ص۷۳، ۸۳ - ۸۴ «مقدمه».</ref>؛ بدین ترتیب دولت‌های [[استعمارگر]] به این نتیجه رسیدند که می‌بایست با وارونه‌سازی [[شخصیت]] [[زن]] و [[تحقیر]] او در [[جوامع اسلامی]] و نیز [[القای شبهات]]، زمینه [[نفرت]] از حجاب را در او به وجود آورند<ref>ر.ک: مرکز بررسی اسناد تاریخی، ص۷۳ - ۷۷ «مقدمه».</ref>.

 

در این میان، نخستین حرکت آزادی [[زنان]] در سال ۱۸۷۰ میلادی از سوی [[حاکم]] روشن [[فکر]] [[مصر]] (اسماعیل پاشا) که با فرانسه رابطه‌ای [[حسنه]] داشت، به وقوع پیوست؛ در الجزایر نیز، در فاصله زمانی (۱۹۳۰ - ۱۹۳۳م.)، نیروهای اشغال‌گر فرانسه با [[هدف]] [[تخریب]] اصالت ملی و [[دینی]] این [[کشور]]، [[مبارزه]] عظیمی را علیه حجاب آغاز کردند؛ همچنین با روی کار آمدن آتاترک (۱۹۲۲م.)، در [[ترکیه]] و پس از [[سفر]] [[امان]] [[الله]] خان ([[پادشاه]] افغانستان) به اروپا در سال ۱۹۲۷ میلادی، بی‌حجابی با هدف [[خدمت]] به [[منافع]] غرب [[ترویج]] گردید<ref>مرکز بررسی اسناد تاریخی، ص۷۹-۸۰ «مقدمه».</ref>. در [[ایران]] نیز، پس از فرایندی از [[فعالیت‌های سیاسی]] و فرهنگی در سال ۱۳۰۶ شمسی بی‌حجابی از دربار آغاز و در سال ۱۳۱۴ شمسی به طور رسمی از سوی [[رضاخان]] اعلام شد<ref>ر.ک: صلاح، مهدی، کشف حجاب (زمینه‌ها، پیامدها و واکنش‌ها)، ص۱۲۹–۱۳۰.</ref>؛ بدین ترتیب، مراکز [[فساد]] و [[فحشا]] در دوره پهلوی، با هدف جداسازی [[جامعه]] از فضای ملتهب سیاسی رواج یافت؛ چنان که به باور گروهی از نویسندگان، زنانی که بیشتر در زمره هنرپیشگان سینما، خوانندگان و رقاصه‌ها بودند، بهترین ابزار برای سیاست‌زدایی، [[گسترش فساد]] و [[مبارزه]] با هرگونه حرکت [[سیاسی]] علیه [[رژیم]]، به شمار می‌رفتند<ref>صلاح، مهدی، کشف حجاب (زمینه‌ها، پیامدها و واکنش‌ها)، ص۲۳۵–۲۳۶.</ref>؛ همچنین با [[پیروزی انقلاب اسلامی]] و [[ترویج]] دوباره [[فرهنگ]] حجاب در [[جامعه]]، فشارهای سیاسی [[دشمنان]] [[نهضت اسلامی]] در چارچوب تصویب قطع‌نامه‌های [[حقوق زن]] در غرب اِعمال شد؛ به طوری که با [[عقد]] [[معاهده]] منع هرگونه [[تبعیض]] علیه [[زنان]] (۱۹۷۹م.)، در مجمع عمومی [[سازمان]] [[ملل]] و معاهده [[حقوق زنان]]، در سال بعد<ref>حکمت‌نیا، محمود، حقوق المرأة بین الواقع المعیش و المواثیق الدولیه، المرأة فی الفکر الاسلامی المعاصر، ص۱۹۴.</ref>. فشارهای سیاسی با [[هدف]] [[براندازی]] یا [[تضعیف]] [[نظام‌های اسلامی]] شدت یافت؛ با توجه به پیشینه سراسر سیاسی [[کشف]] حجاب، در جامعه [[روشن‌فکر]] امروز، این حجاب - و نه کشف حجاب- است که پدیده‌ای سیاسی و به منظور [[خدمت]] به [[اهداف]] [[نظام اسلامی]] تلقی می‌شود؛ به [[باور]] برخی از پژوهشگران اسلامی، هرگاه [[جنگ سیاسی]] اتفاق افتد، نمادهای یک [[جبهه]] برای جبهه دیگر اعلام خطری خواهند بود؛ به همین دلیل، دولتی همچون [[فرانسه]]- که از حامیان [[حقوق بشر]] است - [[پوشش]] [[اسلامی]] زنان در [[مدارس]] را ممنوع می‌کند؛ بدین ترتیب حجاب به عنوان نماد اسلام‌خواهی با پیامدهای گوناگون سیاسی مواجه خواهد بود<ref>قرائة جدیدة لفقه المرأة الحقوقی، ص۱۲۶–۱۲۷.</ref>.<ref>[[فتحیه فتاحی‌زاده|فتاحی‌زاده]] و [[حسین بستان|بستان]]، [[پوشش زن - فتاحی‌زاده و بستان (مقاله)|مقاله «پوشش زن»]]، [[دانشنامه فاطمی ج۶ (کتاب)|دانشنامه فاطمی ج۶]] ص ۲۳۷.</ref>

به [[باور]] گروهی از [[پژوهشگران]]، آشناسازی [[جوانان]] در چارچوب فعالیت‌های [[علمی]]، [[فرهنگی]] و [[هنری]] و یا نشست‌های علمی به تبیین [[فلسفه]] [[ضرورت]] حجاب و مبانی [[فقهی]] آن کمک شایانی می‌کند و می‌تواند آثار [[اجتماعی]] و [[روحی]] حجاب و [[رسالت]] [[انقلاب اسلامی]] را در خصوص زنان ارائه دهد<ref>ر.ک: اسحاقی، سید حسین، هست‌ها و بایدهای فرهنگ عفاف و حجاب، حجاب مسئولیت‌ها و اختیارات دولت اسلامی، ج۲، ص۲۹۵ – ۲۹۸.</ref>؛ بر اساس مفهوم [[آیه]] {{متن قرآن|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذَا قِيلَ لَكُمْ تَفَسَّحُوا فِي الْمَجَالِسِ فَافْسَحُوا يَفْسَحِ اللَّهُ لَكُمْ وَإِذَا قِيلَ انْشُزُوا فَانْشُزُوا يَرْفَعِ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنْكُمْ وَالَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ دَرَجَاتٍ وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ}}<ref>«ای مؤمنان! چون در نشست‌ها  به شما گویند جا باز کنید، باز کنید تا خداوند برایتان (در بهشت) جا باز کند و چون گویند: برخیزید، برخیزید تا خداوند (پایگاه) مؤمنان از شما و فرهیختگان را چند پایه بالا برد و خداوند از آنچه انجام می‌دهید آگاه است» سوره مجادله، آیه ۱۱.</ref>، مبنی بر ارتقای درجات [[معنوی]] [[عالمان]]<ref>طوسی، محمد بن حسن، التبیان، ج۹، ص۵۵۱؛ فضل الله، سید محمد حسین، تفسیر من وحی القرآن، ج۲۲، ص۷۳ -۷۴.</ref> و همچنین در روایات<ref>زمخشری، محمود بن عمر، الکشاف، ج۴، ص۴۹۲-۴۹۳؛ طبرسی، فضل بن حسن، جوامع الجامع، ج۴، ص۲۶۰–۲۶۱.</ref>، رابطه علی و معلولی بین [[علم]] و ایمان وجود دارد؛ از این رو [[عالمان راستین]]، [[خداترس]] بوده {{متن قرآن|وَمِنَ النَّاسِ وَالدَّوَابِّ وَالْأَنْعَامِ مُخْتَلِفٌ أَلْوَانُهُ كَذَلِكَ إِنَّمَا يَخْشَى اللَّهَ مِنْ عِبَادِهِ الْعُلَمَاءُ إِنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ غَفُورٌ}} <ref>«و همچنین از مردم و جنبندگان و چهارپایان که با رنگ‌های گونه گونند؛ از بندگان خداوند تنها دانشمندان از او می‌هراسند، بی‌گمان خداوند پیروزمندی آمرزنده است» سوره فاطر، آیه ۲۸.</ref> و در انجام [[پرستش]] [[الهی]] عزمی [[راسخ]] دارند {{متن قرآن|قُلْ آمِنُوا بِهِ أَوْ لَا تُؤْمِنُوا إِنَّ الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ مِنْ قَبْلِهِ إِذَا يُتْلَى عَلَيْهِمْ يَخِرُّونَ لِلْأَذْقَانِ سُجَّدًا}} <ref>«بگو: چه بدان (آیات) ایمان آورید چه ایمان نیاورید؛ بی‌گمان چون بر کسانی که پیش از این (به آنان) دانش داده‌اند خوانده شود به سجده با روی بر زمین می‌افتند» سوره اسراء، آیه ۱۰۷.</ref>؛ بر همین اساس برخی از [[مفسران]] در ذیل [[آیه]]{{متن قرآن|إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَتَوَاصَوْا بِالْحَقِّ وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ}}<ref>«جز آنان که ایمان آورده‌اند و کارهای شایسته کرده‌اند و یکدیگر را به راستی پند داده‌اند و همدیگر را به شکیبایی اندرز داده‌اند» سوره عصر، آیه ۳.</ref>، [[کوشش]] [[فکری]] مستمر و [[الهام]] گرفته از [[ایمان]] برای تشخیص [[حق]] را به معنای توصیه به حق، و کوشش و [[پایداری]] برای تحقق آن را توصیه به [[صبر]] دانسته‌اند. در [[اجتماعی]] که [[پیوستگی]] افراد در آن با ایمان و [[عمل صالح]] و توصیه به حق و صبر همراه باشد، شرایط [[رشد]] استعدادهای [[انسانی]] و مادی و مصونیت از آسیب فراهم می‌شود<ref>طالقانی، سید محمود، پرتوی از قرآن، ج۴، ص۲۴۸.</ref>؛ به همین دلیل [[معصومان]]{{عم}} به [[پیروی]] از [[قرآن کریم]] {{متن قرآن|حُرِّمَتْ عَلَيْكُمْ أُمَّهَاتُكُمْ وَبَنَاتُكُمْ وَأَخَوَاتُكُمْ وَعَمَّاتُكُمْ وَخَالَاتُكُمْ وَبَنَاتُ الْأَخِ وَبَنَاتُ الْأُخْتِ وَأُمَّهَاتُكُمُ اللَّاتِي أَرْضَعْنَكُمْ وَأَخَوَاتُكُمْ مِنَ الرَّضَاعَةِ وَأُمَّهَاتُ نِسَائِكُمْ وَرَبَائِبُكُمُ اللَّاتِي فِي حُجُورِكُمْ مِنْ نِسَائِكُمُ اللَّاتِي دَخَلْتُمْ بِهِنَّ فَإِنْ لَمْ تَكُونُوا دَخَلْتُمْ بِهِنَّ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ وَحَلَائِلُ أَبْنَائِكُمُ الَّذِينَ مِنْ أَصْلَابِكُمْ وَأَنْ تَجْمَعُوا بَيْنَ الْأُخْتَيْنِ إِلَّا مَا قَدْ سَلَفَ إِنَّ اللَّهَ كَانَ غَفُورًا رَحِيمًا}} <ref>«بر شما حرام است (ازدواج با) مادرانتان و دخترانتان و خواهرانتان و عمه‌هایتان و خاله‌هایتان و دختران برادر و دختران خواهر و مادران شیرده‌تان و خواهران شیرخورده‌تان و مادرزن‌هایتان و ختران زنانتان (از شوهر پیشین) که (اینک) در سرپرستی شمایند، (اگر) از همسرانی (باشند) که با آنان همخوابگی کرده‌اید، که اگر با آنها همخوابگی نکرده‌اید بر شما گناهی نیست؛ و همسران آن پسرانتان که از پشت شمایند؛ و (نیز) جمع میان دو خواهر، مگر آنکه از پیش (در زمان جاهلیت) روی داده است، که خداوند آمرزنده‌ای بخشاینده است» سوره نساء، آیه 23.</ref>، بر ارتقای سطح [[آموزشی]] [[زنان]] پیرامون محرمیت و حجاب تأکید نموده و فراگیری برخی از [[سوره‌ها]] را در این باره ضروری دانسته‌اند<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج۵، ص۵۱۶؛ صدوق، محمد بن علی، من لا یحضره الفقیه، ج۳، ص۴۴۲.</ref>؛ همچنین به نظر می‌رسد که آشناسازی زنان با [[راز]] تفاوت‌های [[عاطفی]] آنها با مردان، ضروری به نظر می‌رسد؛ چنان که با توجه به مفهوم [[آیه]] ۳۲ [[سوره نساء]] در برخی از تفسیرهای موجود، [[خداوند]]، تفاوت‌های [[تکوینی]] و [[تشریعی]] را [[مطابق حق]] و [[عدالت]] قرار داده<ref>مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج۳، ص۳۶۳.</ref> و [[هدف]] از این تفاوت‌ها، تضمین تداوم [[حیات انسانی]] {{متن قرآن|نِسَاؤُكُمْ حَرْثٌ لَكُمْ فَأْتُوا حَرْثَكُمْ أَنَّى شِئْتُمْ وَقَدِّمُوا لِأَنْفُسِكُمْ وَاتَّقُوا اللَّهَ وَاعْلَمُوا أَنَّكُمْ مُلَاقُوهُ وَبَشِّرِ الْمُؤْمِنِينَ}} <ref>«همسرانتان کشتگاه شمایند، هر جا (و هر گاه) که خواهید به کشتگاه خود درآیید؛ و برای خویش (توشه نیک) پیش فرستید، و از خداوند پروا کنید و بدانید که (روزی) به لقای وی خواهید رسید و (آن روز را) به مؤمنان بشارت ده!» سوره بقره، آیه 223.</ref> و ایجاد انس و [[الفت]] {{متن قرآن|وَمِنْ آيَاتِهِ أَنْ خَلَقَ لَكُمْ مِنْ أَنْفُسِكُمْ أَزْوَاجًا لِتَسْكُنُوا إِلَيْهَا وَجَعَلَ بَيْنَكُمْ مَوَدَّةً وَرَحْمَةً إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَاتٍ لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ}} <ref>«و از نشانه‌های او این است که از خودتان همسرانی برایتان آفرید تا کنار آنان آرامش یابید و میان شما دلبستگی پایدار و مهر پدید آورد؛ بی‌گمان در این، نشانه‌هایی است برای گروهی که می‌اندیشند» سوره روم، آیه ۲۱.</ref> در [[خانواده]] بیان شده است؛ از این رو، تفاوت نه به معنای [[برتری]] یکی بر دیگری و نه مستلزم [[تبعیض]] علیه زنان و [[دختران]] است و نباید [[زن]] با ویژگی‌های مردانه و به عنوان موجودی تحقیرشده تصویر شود؛ همچنین چگونگی برخورد با [[زنان]]، [[تشویق]] آنها بر رعایت حجاب و یا اِعمال محدودیت‌ها از سوی [[همسر]] و نهادهای [[اجتماعی]] به آموزش‌های جداگانه‌ای نیازمند است که مورد توجه [[اسلام]] قرار گرفته و از آنجا که زنان از [[عواطف]] افزون‌تری برخوردارند <ref>کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج۶، ص۵؛ محدث نوری، میرزاحسین، مستدرک الوسائل، ج۱۵، ص۱۱۵.</ref>، می‌بایست در برخورد با آنها از روش‌های مسالمت‌آمیزتری استفاده شود؛ چنان که [[قرآن کریم]] به [[رفتار شایسته]] با زنان توصیه نموده و از آسیب به آنان بازداشته است {{متن قرآن|وَإِذَا طَلَّقْتُمُ النِّسَاءَ فَبَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَأَمْسِكُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ أَوْ سَرِّحُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ وَلَا تُمْسِكُوهُنَّ ضِرَارًا لِتَعْتَدُوا وَمَنْ يَفْعَلْ ذَلِكَ فَقَدْ ظَلَمَ نَفْسَهُ وَلَا تَتَّخِذُوا آيَاتِ اللَّهِ هُزُوًا وَاذْكُرُوا نِعْمَتَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَمَا أَنْزَلَ عَلَيْكُمْ مِنَ الْكِتَابِ وَالْحِكْمَةِ يَعِظُكُمْ بِهِ وَاتَّقُوا اللَّهَ وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ}}<ref> «و چون زنان را طلاق دادید و به سرآمد عدّه خود نزدیک شدند، یا با شایستگی آنها را نگه دارید و یا به نیکی رها کنید و آنان را برای زیان رساندن نگه ندارید که (به آنها) ستم کنید و هر کس چنین کند، به خود ستم کرده است و آیات خداوند را به ریشخند نگیرید و نعمت خداوند را بر خویش به یاد آورید و (نیز) آنچه را از کتاب و حکمت برایتان فرستاده است که بدان اندرزتان می‌دهد؛ و از خداوند پروا کنید و بدانید که خداوند به هر چیزی داناست» سوره بقره، آیه ۲۳۱.</ref>؛ همچنین از آنجا که زنان در برابر [[پاداش]] اجتماعی و [[تحسین]] دیگران، بازتاب‌های بهتری از خود بروز می‌دهند <ref> خدا رحیمی، سیامک و دیگران، روان‌شناسی زنان، ص۱۲۹.</ref>، [[سیاست‌ها]] می‌بایست معطوف به تشویق حجاب و [[حمایت]] [[عاطفی]] از زنان باحجاب باشد.<ref>[[فتحیه فتاحی‌زاده|فتاحی‌زاده]] و [[حسین بستان|بستان]]، [[پوشش زن - فتاحی‌زاده و بستان (مقاله)|مقاله «پوشش زن»]]، [[دانشنامه فاطمی ج۶ (کتاب)|دانشنامه فاطمی ج۶]] ص ۲۴۰.</ref>

[[الگوسازی]] [[اسلامی]] یکی از شیوه‌های اصلی جامعه پذیری است؛ زیرا اسلام با هرگونه جامعه پذیری موافق نیست؛ چنان که معرفی الگوهای مناسب در [[پوشش]] به منظور [[آزادی]] عمل بیشتر [[زن]] [[مسلمان]]، به ویژه رعایت [[وضعیت مطلوب]] برای [[پوشش]] [[اسلامی]]، از راهکارهای دیگر تقویت حجاب به شمار می‌رود<ref>اسحاقی، سید حسین، هست‌ها و بایدهای فرهنگ عفاف و حجاب، حجاب مسئولیت‌ها و اختیارات دولت اسلامی، ج۲، ص۳۰۰.</ref>. با توجه به [[الگوپذیری]] [[انسان]]، افراد، پیوسته در این اندیشه‌اند که ارزش‌هایی را که به آن [[باور]] دارند، در چهره افرادی دیگر نگریسته و از آن [[الگو]] بگیرند؛ همچنان که عبرت‌ها نیز می‌توانند وی را از انحراف‌های بسیاری بازدارند؛ از این رو [[قرآن کریم]] با ارائه نمونه‌های مثبت و منفی از [[زنان]] [[جامعه]]، آنها را به [[پیروی]] از زنان [[پاک]] و اجتناب از [[سرنوشت]] زنان [[ناپاک]] [[ترغیب]] می‌کند؛ چنان که در [[آیه]] ۱۰ [[سوره تحریم]] {{متن قرآن|ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا لِلَّذِينَ كَفَرُوا امْرَأَتَ نُوحٍ وَامْرَأَتَ لُوطٍ}}<ref>«خداوند برای کافران، زن نوح و زن لوط را مثل زد که زیر سرپرستی دو بنده شایسته از بندگان ما بودند و به آن دو، خیانت ورزیدند اما آن دو (پیامبر) در برابر (عذاب) خداوند برای آنان سودی نداشتند و (به آنان) گفته شد که با (دیگر) واردشوندگان به آتش (دوزخ) درآیید» سوره تحریم، آیه ۱۰.</ref> سرنوشت دو تن از [[همسران]] [[پیامبران]] به تصویر کشیده شده است که با [[خیانت]] به ایشان، گرفتار [[غضب الهی]] شدند<ref>مقاتل بن سلیمان، تفسیر مقاتل بن سلیمان، ج۴، ص۳۷۹-۳۸۰؛ قمی، علی بن ابراهیم، تفسیر القمی، ج۲، ص۳۷۷-۳۷۸؛ جصاص، احمد بن علی، احکام القرآن، ج۵، ص۳۶۵.</ref>؛ قرآن کریم در مقابل این دو زن، در آیه ۱۱ سوره تحریم: {{متن قرآن|وَضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا لِلَّذِينَ آمَنُوا امْرَأَتَ فِرْعَوْنَ}}<ref>«و خداوند برای مؤمنان، همسر فرعون را مثل زد هنگامی که گفت: پروردگارا! نزد خود در بهشت برای من خانه‌ای بساز و مرا از فرعون و کردارش رهایی بخش و مرا از این قوم ستمگر آسوده گردان» سوره تحریم، آیه ۱۱.</ref> از [[همسر فرعون]] به زنی که به رغم [[اصرار]] شوهر، بر مبانی [[اعتقادی]] خویش [[استوار]] ماند، و در آیه {{متن قرآن|وَمَرْيَمَ ابْنَتَ عِمْرَانَ الَّتِي أَحْصَنَتْ فَرْجَهَا}}<ref>«و (نیز) مریم دختر عمران را که پاکدامن بود و ما از روح خویش در آن دمیدیم؛ و سخنان و کتاب‌های پروردگارش را باور داشت و از فرمانبرداران بود» سوره تحریم، آیه ۱۲.</ref> از [[پاک‌دامنی]] و [[عفاف]] [[مریم]] یاد کرده و آنان را الگوی مردان و [[زنان]] [[مؤمن]] می‌داند؛ [[آیات]] دیگر نیز با توصیف آن حضرت به پاک‌دامنی {{متن قرآن|وَإِذْ قَالَتِ الْمَلَائِكَةُ يَا مَرْيَمُ إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَاكِ وَطَهَّرَكِ وَاصْطَفَاكِ عَلَى نِسَاءِ الْعَالَمِينَ}} <ref>«و آنگاه فرشتگان گفتند: ای مریم! خداوند تو را برگزید و پاکیزه داشت و بر زنان جهان برتری داد» سوره آل عمران، آیه ۴۲.</ref>، وی را نشانه‌ای [[الهی]] {{متن قرآن|وَجَعَلْنَا ابْنَ مَرْيَمَ وَأُمَّهُ آيَةً وَآوَيْنَاهُمَا إِلَى رَبْوَةٍ ذَاتِ قَرَارٍ وَمَعِينٍ}} <ref>«و پسر مریم و مادرش را نشانه‌ای گرداندیم و آن دو را در پناه پشته‌ای هموار و دارای آبی روان جای دادیم» سوره مؤمنون، آیه ۵۰.</ref> می‌دانند؛ همچنین در [[قرآن کریم]]، به [[عصمت]] و [[تطهیر]] [[فاطمه]]{{س}} به عنوان یکی از [[اهل بیت]]{{عم}}، از هرگونه [[آلودگی]] اشاره شده {{متن قرآن|وَقَرْنَ فِي بُيُوتِكُنَّ وَلَا تَبَرَّجْنَ تَبَرُّجَ الْجَاهِلِيَّةِ الْأُولَى وَأَقِمْنَ الصَّلَاةَ وَآتِينَ الزَّكَاةَ وَأَطِعْنَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ إِنَّمَا يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَيُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيرًا}} <ref>«و در خانه‌هایتان آرام گیرید و چون خویش‌آرایی دوره جاهلیت نخستین خویش‌آرایی مکنید و نماز بپا دارید و زکات بپردازید و از خداوند و فرستاده او فرمانبرداری کنید؛ جز این نیست که خداوند می‌خواهد از شما اهل بیت هر پلیدی را بزداید و شما را به شایستگی پاک گرداند» سوره احزاب، آیه ۳۳؛ فرات کوفی، فرات بن ابراهیم، تفسیر فرات الکوفی، ص۳۳۲؛ طبری، محمد بن جریر، جامع البیان، ج۶، ص۲۲؛ ابن ابی حاتم، تفسیر القرآن العظیم، ج۹، ص۳۱۳۱.</ref> و آن حضرت{{س}} به عنوان سرمشقی برای [[خداترسی]] معرفی گردیده‌اند{{متن قرآن|يُوفُونَ بِالنَّذْرِ وَيَخَافُونَ يَوْمًا كَانَ شَرُّهُ مُسْتَطِيرًا}} <ref>«به پیمان خود وفا می‌کنند و از روزی می‌هراسند که شرّ آن همه‌گیر است» سوره انسان، آیه ۷؛ قمی، علی بن ابراهیم، تفسیر القمی، ج۲، ص۳۹۸.</ref>؛ بی‌تردید حضور نجیبانه آن حضرت{{س}} با پوششی کامل و اراده‌ای [[استوار]]، به هنگام [[دفاع از حق]] [[همسر]] خویش، در بازپس‌گیری [[فدک]]<ref>طبری امامی، محمد بن جریر، دلائل الامامة، ص۱۱۱؛ طبرسی، احمد بن علی، الاحتجاج، ج۱، ص۱۳۱ – ۱۳۲.</ref>، خود [[شاهد]] گویایی بر [[ارزش]] حجاب و جایگاه این بانوی بزرگوار به عنوان الگوی حضور عفیفانه [[زنان]] در [[جامعه]] است؛ بر همین اساس [[پرهیز]] از الگوگرایی اجباری و تحمیلی یا [[کورکورانه]] و بدون [[درک]] [[واقعی]] از الگوی مورد نظر، امری است که صاحب‌نظران آن را [[نهی]] کرده‌اند) <ref>مجیدی بیدگلی، کبری، بایسته‌های فرهنگی و اجتماعی گسترش فرهنگ حجاب و عفاف، حجاب مسئولیت‌ها و اختیارات دولت اسلامی، ج۲، ص۶۱۴.</ref>.<ref>[[فتحیه فتاحی‌زاده|فتاحی‌زاده]] و [[حسین بستان|بستان]]، [[پوشش زن - فتاحی‌زاده و بستان (مقاله)|مقاله «پوشش زن»]]، [[دانشنامه فاطمی ج۶ (کتاب)|دانشنامه فاطمی ج۶]] ص ۲۴۲.</ref>

بی‌تردید هیچ شیوه و عاملی مؤثرتر از [[خودکنترلی]] فرد در برابر کژروی‌ها و [[انحرافات]] نیست؛ رهیافتی که در پرتو [[استحکام]] [[باورهای دینی]] و [[رشد]] مناسب [[اخلاقی]] به دست می‌آید؛ اهمیت این موضوع تا بدانجاست که وجود بازدارنده درونی در کنار [[آموزگار]] بیرونی را ضروری دانسته‌اند؛ چراکه بدون آن، [[دشمنان]] [[سعادت آدمی]]، بر وی [[چیرگی]] خواهند یافت<ref>برقی، احمد بن محمد، المحاسن، ج۲، ص۶۰۴؛ صدوق، من لا یحضره الفقیه، ج۴، ص۴۰.</ref>؛ افزون بر این می‌بایست با ترسیم [[مجدد]] شاخص‌های رشد [[فرهنگی]] و اجتماعی و نیز، [[اصلاح]] [[نظام]] [[آموزشی]] و [[تربیتی]]، زمینه [[تربیت]] نسلی [[مؤمن]] را فراهم نمود؛ این مسئله تا آنجا ضروری است که به عنوان [[آرمان]] [[منجیان]] [[بشریت]] مطرح گردیده است {{متن قرآن|رَبَّنَا وَابْعَثْ فِيهِمْ رَسُولًا مِنْهُمْ يَتْلُو عَلَيْهِمْ آيَاتِكَ وَيُعَلِّمُهُمُ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ وَيُزَكِّيهِمْ إِنَّكَ أَنْتَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ}}<ref> «پروردگارا! و در میان آنان از خودشان پیامبری را که آیه‌هایت را برای آنها می‌خواند و به آنان کتاب (آسمانی) و فرزانگی می‌آموزد و به آنها پاکیزگی می‌بخشد، برانگیز! بی‌گمان تویی که پیروزمند فرزانه‌ای» سوره بقره، آیه ۱۲۹</ref>؛ {{متن قرآن|لَقَدْ مَنَّ اللَّهُ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ إِذْ بَعَثَ فِيهِمْ رَسُولًا مِنْ أَنْفُسِهِمْ يَتْلُو عَلَيْهِمْ آيَاتِهِ وَيُزَكِّيهِمْ وَيُعَلِّمُهُمُ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ وَإِنْ كَانُوا مِنْ قَبْلُ لَفِي ضَلَالٍ مُبِينٍ}} <ref>«بی‌گمان خداوند بر مؤمنان منّت نهاد که از خودشان فرستاده‌ای در میان آنان برانگیخت که آیات وی را بر آنان می‌خواند و آنها را پاکیزه می‌گرداند و به آنها کتاب و فرزانگی می‌آموزد و به راستی پیش از آن در گمراهی آشکاری بودند» سوره آل عمران، آیه ۱۶۴</ref>؛ {{متن قرآن|هُوَ الَّذِي بَعَثَ فِي الْأُمِّيِّينَ رَسُولًا مِنْهُمْ يَتْلُو عَلَيْهِمْ آيَاتِهِ وَيُزَكِّيهِمْ وَيُعَلِّمُهُمُ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ وَإِنْ كَانُوا مِنْ قَبْلُ لَفِي ضَلَالٍ مُبِينٍ}} <ref>«اوست که در میان نانویسندگان (عرب)، پیامبری از خود آنان برانگیخت که بر ایشان آیاتش را می‌خواند و آنها را پاکیزه می‌گرداند و به آنان کتاب (قرآن) و فرزانگی می‌آموزد و به راستی پیش از آن در گمراهی آشکاری بودند» سوره جمعه، آیه ۲؛ نهج البلاغه، خطبه ۱ (تحقیق و شرح محمد عبده، ج۱، ص۲۳-۲۴).</ref>؛ از این رو [[پژوهشگران]] [[اصلاح]] [[نظام]] [[آموزشی]] و [[تربیتی]]، با ارائه شاخص‌های [[رشد]] [[فرهنگی]] و [[اجتماعی]] در [[نظام اسلامی]] و تقویت حساسیت عمومی به رعایت [[عفاف]]، آن را از راهکارهای اصلی در تقویت کنترل اجتماعی حجاب به شمار آورده‌اند<ref>ر.ک: زیبایی‌نژاد، محمدرضا، نظام اسلامی و مسئله پوشش زنان، حجاب مسئولیت‌ها و اختیارات دولت اسلامی، ج۲، ص۴۹۳- ۴۹۸.</ref>؛ همچنین بایسته است با [[تشویق]] [[جوانان]] و [[نوجوانان]] به حضور در مراکز و محافل مذهبی، ارائه آموزش‌های لازم و ایجاد بسترهای [[فکری]] و [[روانی]] برای [[کارآمدی]] بیشتر [[نهاد خانواده]]، [[احساسات]] و [[عواطف]] آنها [[مدیریت]] شود؛ در این راستا ایجاد تسهیلات برای [[ازدواج]] و [[تشکیل خانواده]] نیز [[ضرورت]] داشته {{متن قرآن|وَأَنْكِحُوا الْأَيَامَى مِنْكُمْ وَالصَّالِحِينَ مِنْ عِبَادِكُمْ وَإِمَائِكُمْ إِنْ يَكُونُوا فُقَرَاءَ يُغْنِهِمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ وَاللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ}} <ref>«و بی‌همسران (آزاد) و بردگان و کنیزان شایسته‌تان را همسر دهید، اگر نادار باشند خداوند از بخشش خویش به آنان بی‌نیازی می‌دهد و خداوند نعمت‌گستری داناست» سوره نور، آیه ۳۲؛ زیبایی‌نژاد، محمدرضا، نظام اسلامی و مسئله پوشش زنان، حجاب مسئولیت‌ها و اختیارات دولت اسلامی، ص۴۹۹.</ref> و [[احیای سنت]] [[امر به معروف]]، متناسب با مسئولیت‌های هر یک از نهادهای [[اجتماعی]] توصیه شده است<ref>تفسیر منسوب به امام عسکری{{ع}}، ص۴۸۰؛ ابن ابی جمهور احسائی، عوالی اللئالی، ج۲، ص۱۰۷.</ref>؛ در این میان [[وضع قوانین]] حکیمانه، به منظور [[رویارویی]] جدی با مظاهر و عوامل اصلی گسترش [[ابتذال]]، ساماندهی مُد و [[لباس]] و نیز، وضع و اجرای مقررات خاص در محیط‌های [[آموزشی]] و [[علمی]]، از جمله راهکارهایی است که برخی از نویسندگان به آن اشاره کرده‌اند<ref>حق شناس، سید جعفر، نظام اسلامی و مسئله حجاب، ص۶۸ – ۶۹.</ref>؛ همچنان که برخی دیگر، به نقش آفرینی [[حاکمیت]] در گستره تحقق بخشیدن به وراثتی دلخواه با [[ترویج]] ازدواج‌های صحیح، توجه به عامل محیط با سالم‌سازی [[جامعه]] و نیز عامل [[تربیت]] تأکید نموده‌اند<ref>مستقیمی، مهدیة السادات، نقش حاکمیت اسلامی در تربیت دینی حوزه حجاب، حجاب مسئولیت‌ها و اختیارات دولت اسلامی، ج۲، ص۶۳۳ – ۶۳۴.</ref>.