منتظَر: تفاوت میان نسخه‌ها

منتظَر یکی از لقب‌های معروف [[حضرت مهدی]] {{ع}} است<ref>نجم الثاقب، باب دوم.</ref>. به کسی گویند که عده‌ای در [[انتظار]] او باشند. بر این اساس [[امام عصر]] {{ع}} را از آن جهت [[منتظر]] می‌نامند که [[شیعیان]] در [[انتظار]] او به سر می‌برند، تا پس از [[اذن]] [[ظهور]] پیدا کردن آن حضرت از طرف [[خداوند متعال]]، به [[یاری]] او بشتابند و او را در فراهم ساختن زمینه تشکیل [[حکومت]] [[عدل الهی]]، برچیدن بساط‍‌ [[ظلم]] و نابسامانی از سر تا سر عالم، [[برقراری صلح]] و [[امنیت]] واقعی که آرزوی همیشگی [[انسان]] در طول [[تاریخ]] بوده است، [[یاری]] کنند. آن‌گاه در بستری که به [[برکت]] [[حاکمیت]] [[عدالت]] و [[صلح]] و صفا فراهم شده است، به کسب [[فضایل]] [[اخلاقی]] و [[کمالات انسانی]] که [[سعادت]] ابدی او در گرو آراستگی به آن‌هاست، بپردازند.

# از [[امام جواد]] {{ع}} پرسیدند: "ای [[فرزند]] [[رسول خدا]]! [[امام مهدی|مهدی]]، به چه [[دلیل]] [[منتظر]] نامیده شده است؟ فرمود: به این علت که برای او غیبتی است که روزهایش زیاد می‌‏شود و مدتش بسیار طول می‏‌کشد؛ پس مخلصان، [[انتظار]] ظهورش را می‏‌کشند و اهل [[تردید]] او را نکار خواهند کرد ...."<ref>{{متن حدیث|لِأَنَ‏ لَهُ‏ غَيْبَةً يَكْثُرُ أَيَّامُهَا وَ يَطُولُ‏ أَمَدُهَا فَيَنْتَظِرُ خُرُوجَهُ‏ الْمُخْلِصُونَ‏ وَ يُنْكِرُهُ‏ الْمُرْتَابُونَ‏}}، [[شیخ صدوق]]، [[کمال الدین و تمام النعمة (کتاب)|کمال الدین و تمام النعمة]]، ج۲، ص ۳۷۸، ح ۳.</ref>.

# [[زرارة بن اعین]] نیز می‌گوید: از [[امام صادق]] {{ع}} شنیدم که می‌فرمود: "به درستی که برای [[قائم]] پیش از آنکه [[قیام]] کند، غیبتی است. عرض کردم: قربانت شوم! برای چه؟ فرمود: می‌ترسد- و به شکم خود اشاره کرد- سپس فرمود: او است منتظری که [[مردم]] در تولدش [[شک]] کنند..." <ref>{{متن حدیث|إِنَّ لِلْقَائِمِ غَیْبَهً قَبْلَ أَنْ یَقُومَ وَ هُوَ الْمَطْلُوبُ تُرَاثُهُ قُلْتُ وَ لِمَ ذَلِکَ قَالَ یَخَافُ وَ أَوْمَأَ بِیَدِهِ إِلَی...... وَ لِمَ قَالَ یَخَافُ وَ أَوْمَأَ بِیَدِهِ إِلَی بَطْنِهِ ثُمَّ قَالَ یَا زُرَارَهُ وَ هُوَ الْمُنْتَظَرُ وَ هُوَ الَّذِی یَشُکُّ النَّاسُ فِی ولادته...}}، کمال الدین و تمام النعمة، ج ۲، ص ۳۴۲، ح ۲۴.</ref>.