ابومویهبه: تفاوت میان نسخه‌ها

از وی روایت دیگری نقل شده است: رسول خدا {{صل}} مرا از [[خواب]] بیدار کرد و فرمود: ای ابومویهبه! من به [[استغفار]] برای [[اهل]] [[بقیع]] [[مأمور]] شده‌ام. آنگاه به سوی بقیع حرکت کردیم تا اینکه در بقیع توقفی کرد و فرمود: {{متن حدیث| اَلسَّلاَمُ عَلَيْكُمْ أَهْلَ اَلْقُبُورِ وَ لِيَهُنْكُمْ مَا أَصْبَحْتُمْ فِيهِ مِمَّا فِيهِ اَلنَّاسُ أَقْبَلَتِ اَلْفِتَنُ كَقِطَعِ اَللَّيْلِ اَلْمُظْلِمِ يَتْبَعُ آخِرُهَا أَوَّلَهَا }}؛ سپس به من گفت: ای ابومویهبه! کلید خزاین [[دنیا]] و [[آخرت]] و [[بهشت]] به من داده شد. سپس میان خزاین [[دنیا]] و [[دیدار]] پروردگارم مخیر شدم. گفتم: [[پدر]] و مادرم به فدایت، کلید خزاین دنیا و [[آخرت]] رو [[بهشت]] را بگیر. [[حضرت]] فرمود: ای ابومویهبه! نه به [[خدا]] [[سوگند]]، من دیدار پروردگارم را برگزیدم و برای [[اهل]] [[بقیع]] [[طلب]] [[مغفرت]] کردم. [[رسول خدا]] {{صل}} پس از بازگشت از [[حجة الوداع]] در بستر [[بیماری]] افتاد<ref>ابن هشام، ص۲۹۱-۲۹۲؛ ابن قتیبه، ص۱۴۸؛ ابن سعد، ج۲، ص۱۵۷-۱۵۸؛ ابن شبه، ج۱، ص۸۷-۸۶؛ بلاذری، ج۲، ص۲۱۴؛ دارمی، ج۱، ص۳۶؛ حاکم، ج۳، ص۵۸؛ طبری، ج۲، ص۳۱۰.</ref>، زمانی که [[پیامبر]] در بستر بیماری بود، به نوبت به [[خانه]] [[زنان]] خود می‌رفت. چون حضرت [[قادر]] به حرکت نبود، او را در پارچه ای قرار می‌دادند که هرکس یک گوشه پارچه را می‌گرفت تا حضرت را حمل کنند. از این روی، أبو مویه به یکی از چهار نفری بود که یک گوشه آن را برای حمل حضرت می‌گرفت<ref>بلاذری، ج۲، ص۲۱۶؛ شامی، ج۱۲، ص۲۳۷.</ref>. پس از چند روزی، حضرت با دنیا [[وداع]] کرد. [[عبدالله بن عمرو بن عاص]] و [[عبید بن جبیر]] از او [[روایت حدیث]] کرده‌اند <ref>احمد بن حنبل، ج۳، ص۴۸۸؛ ابن ابی حاتم، ج۱، ص۳۴۳؛ ابن عبدالبر، ج۴، ص۳۲۸.</ref><ref>[[حسین مرادی‌نسب|مرادی‌نسب، حسین]]، [[دانشنامه سیره نبوی ج۱ (کتاب)|مقاله «ابومویهبه»، دانشنامه سیره نبوی]] ج۱، ص:۵۴۰.</ref>