حدیث هدایت: تفاوت میان نسخه‌ها

==مقدمه==

[[طبری]] به نقل از [[ابن عباس]] می‌گوید:

چون [[[آیه]]]: «تو فقط هشداردهنده هستی و هر قومی [[هدایتگری]] دارد»<ref>{{متن قرآن|إِنَّمَا أَنْتَ مُنْذِرٌ وَلِكُلِّ قَوْمٍ هَادٍ}} «تو، تنها بیم‌دهنده‌ای و هر گروهی رهنمونی دارد» سوره رعد، آیه ۷.</ref>، نازل شد، [[پیامبر خدا]]{{صل}} دست به سینه نهاد و فرمود: «من هشداردهنده هستم و هر گروهی هدایتگری دارد» و با دستش به شانه علی{{ع}} اشاره کرد و فرمود: «ای علی! تو آن هدایتگری. پس از من، [[ره‌یافتگان]]، به وسیله تو [[هدایت]] می‌شوند»<ref>جامع البیان عن تأویل آی القرآن، ج۸، ص۱۰۸؛ التفسیر الکبیر أو مفاتیح الغیب، ج۱۹، ص۱۵.</ref>.

[[سیوطی]] به نقل از ابن عباس درباره سخن [[خدای متعال]]: «تو فقط هشداردهنده هستی و هر قومی هدایتگری دارد» می‌گوید: پیامبر خدا{{صل}} فرمود: «هشدار دهنده منم و [[هدایتگر]]، [[علی بن ابی‌طالب]]{{ع}} است»<ref>الدر المنثور، ج۴، ص۶۰۸.</ref>. سیوطی به نقل از [[ابوبرزه اسلمی]] می‌گوید: شنیدم پیامبر خدا{{صل}} می‌فرماید: «تو فقط هشدار دهنده‌ای» و دستش را بر سینه خود نهاد. سپس آن را بر سینه علی{{ع}} نهاد و فرمود: «و هر قومی هدایتگری دارد»<ref>شواهد التنزیل، ج۱، صص ۳۸۸ – ۴۰۸.</ref>.

ابی السعود به نقل از [[ابوبرده]] اسلمی، از پیامبر خدا{{صل}} درباره سخن خدای متعال: «تو فقط هشداردهنده هستی و هر قومی هدایتگری دارد» پرسید. [[پیامبر]]{{صل}} دستش را بر شانه علی{{ع}} نهاد و فرمود: «هدایتگر پس از من، این است»<ref>إرشاد العقل السلیم إلی مزایا القرآن الکریم (تفسیر أبی‌السعود)، أبی‌السعود محمد بن محمد العمادی، ص۹۹.</ref>.<ref>[[سلیمان امیری|امیری، سلیمان]]، [[امامت و دلائل انتصابی بودن آن (کتاب)|امامت و دلائل انتصابی بودن آن]] ص ۲۷۹.</ref>