حدیث هدایت: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۷: خط ۷:


== مقدمه ==
== مقدمه ==
[[طبری]] به نقل از [[ابن عباس]] می‌گوید: چون [[آیه]] {{متن قرآن|إِنَّمَا أَنْتَ مُنْذِرٌ وَلِكُلِّ قَوْمٍ هَادٍ}}<ref>«تو فقط هشداردهنده هستی و هر قومی [[هدایت‌گری]] دارد»، سوره رعد، آیه ۷.</ref>، نازل شد، [[پیامبر خدا]]{{صل}} دست به سینه نهاد و فرمود: «من هشدار دهنده هستم و هر گروهی هدایت‌گری دارد» و با دستش به شانه علی{{ع}} اشاره کرد و فرمود: «ای علی! تو آن هدایت‌گری. پس از من، ره‌یافتگان، به وسیله تو [[هدایت]] می‌شوند»<ref>جامع البیان عن تأویل آی القرآن، ج۸، ص۱۰۸؛ التفسیر الکبیر أو مفاتیح الغیب، ج۱۹، ص۱۵.</ref>.
[[طبری]] به نقل از [[ابن عباس]] می‌گوید: چون [[آیه]] {{متن قرآن|إِنَّمَا أَنْتَ مُنْذِرٌ وَلِكُلِّ قَوْمٍ هَادٍ}}<ref>«تو فقط هشداردهنده هستی و هر قومی هدایت‌گری دارد»، سوره رعد، آیه ۷.</ref>، نازل شد، [[پیامبر خدا]]{{صل}} دست به سینه نهاد و فرمود: «من هشدار دهنده هستم و هر گروهی هدایت‌گری دارد» و با دستش به شانه علی{{ع}} اشاره کرد و فرمود: «ای علی! تو آن هدایت‌گری. پس از من، ره‌یافتگان، به وسیله تو [[هدایت]] می‌شوند»<ref>جامع البیان عن تأویل آی القرآن، ج۸، ص۱۰۸؛ التفسیر الکبیر أو مفاتیح الغیب، ج۱۹، ص۱۵.</ref>.


[[سیوطی]] به نقل از ابن عباس درباره سخن [[خدای متعال]]: «تو فقط هشداردهنده هستی و هر قومی هدایت‌گری دارد» می‌گوید: پیامبر خدا{{صل}} فرمود: «هشدار دهنده منم و [[هدایت‌گر]]، [[علی بن ابی‌طالب]]{{ع}} است»<ref>الدرالمنثور، ج۴، ص۶۰۸.</ref>. سیوطی به نقل از [[ابوبرزه اسلمی]] می‌گوید: شنیدم پیامبر خدا{{صل}} می‌فرماید: «تو فقط هشدار دهنده‌ای» و دستش را بر سینه خود نهاد، سپس آن را بر سینه علی{{ع}} نهاد و فرمود: «و هر قومی هدایتگری دارد»<ref>شواهد التنزیل، ج۱، صص ۳۸۸ – ۴۰۸.</ref>.
[[سیوطی]] به نقل از ابن عباس درباره سخن [[خدای متعال]]: «تو فقط هشداردهنده هستی و هر قومی هدایت‌گری دارد» می‌گوید: پیامبر خدا{{صل}} فرمود: «هشدار دهنده منم و [[هدایت‌گر]]، [[علی بن ابی‌طالب]]{{ع}} است»<ref>الدرالمنثور، ج۴، ص۶۰۸.</ref>. سیوطی به نقل از [[ابوبرزه اسلمی]] می‌گوید: شنیدم پیامبر خدا{{صل}} می‌فرماید: «تو فقط هشدار دهنده‌ای» و دستش را بر سینه خود نهاد، سپس آن را بر سینه علی{{ع}} نهاد و فرمود: «و هر قومی هدایتگری دارد»<ref>شواهد التنزیل، ج۱، صص ۳۸۸ – ۴۰۸.</ref>.

نسخهٔ ‏۷ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۱۷:۱۴

مقدمه

طبری به نقل از ابن عباس می‌گوید: چون آیه ﴿إِنَّمَا أَنْتَ مُنْذِرٌ وَلِكُلِّ قَوْمٍ هَادٍ[۱]، نازل شد، پیامبر خدا(ص) دست به سینه نهاد و فرمود: «من هشدار دهنده هستم و هر گروهی هدایت‌گری دارد» و با دستش به شانه علی(ع) اشاره کرد و فرمود: «ای علی! تو آن هدایت‌گری. پس از من، ره‌یافتگان، به وسیله تو هدایت می‌شوند»[۲].

سیوطی به نقل از ابن عباس درباره سخن خدای متعال: «تو فقط هشداردهنده هستی و هر قومی هدایت‌گری دارد» می‌گوید: پیامبر خدا(ص) فرمود: «هشدار دهنده منم و هدایت‌گر، علی بن ابی‌طالب(ع) است»[۳]. سیوطی به نقل از ابوبرزه اسلمی می‌گوید: شنیدم پیامبر خدا(ص) می‌فرماید: «تو فقط هشدار دهنده‌ای» و دستش را بر سینه خود نهاد، سپس آن را بر سینه علی(ع) نهاد و فرمود: «و هر قومی هدایتگری دارد»[۴].

ابی السعود به نقل از ابوبرده اسلمی، از پیامبر خدا(ص) درباره سخن خدای متعال: «تو فقط هشدار دهنده هستی و هر قومی هدایت‌گری دارد» پرسید. پیامبر(ص) دستش را بر شانه علی(ع) نهاد و فرمود: «هدایت‌گر پس از من، این است»[۵].[۶]

منابع

پانویس

  1. «تو فقط هشداردهنده هستی و هر قومی هدایت‌گری دارد»، سوره رعد، آیه ۷.
  2. جامع البیان عن تأویل آی القرآن، ج۸، ص۱۰۸؛ التفسیر الکبیر أو مفاتیح الغیب، ج۱۹، ص۱۵.
  3. الدرالمنثور، ج۴، ص۶۰۸.
  4. شواهد التنزیل، ج۱، صص ۳۸۸ – ۴۰۸.
  5. إرشاد العقل السلیم إلی مزایا القرآن الکریم (تفسیر أبی‌السعود)، أبی‌السعود محمد بن محمد العمادی، ص۹۹.
  6. امیری، سلیمان، امامت و دلائل انتصابی بودن آن ص ۲۷۹.