حدیث هدایت: تفاوت میان نسخهها
(←مقدمه) |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۴: | خط ۴: | ||
| مداخل مرتبط = | | مداخل مرتبط = | ||
| پرسش مرتبط = | | پرسش مرتبط = | ||
}} | |||
{{جعبه اطلاعات احادیث نامدار | |||
| نام حدیث = حدیث هدایت | |||
| متن حدیث = | |||
| ترجمه حدیث = هشدار دهنده منم و هدایتگر، علی بن ابیطالب(ع) است | |||
| نامهای دیگر = | |||
| صادره از = [[پیامبر خاتم]] {{صل}} | |||
| راویان = {{فهرست جعبه عمودی | }} | |||
| سبب صدور = | |||
| دلالت حدیث = {{فهرست جعبه عمودی | دلالت بر جانشینی [[امام علی]] {{ع}} | }} | |||
| اعتبار سند = | |||
| منابع شیعه = {{فهرست جعبه افقی | }} | |||
| منابع اهل سنت = {{فهرست جعبه عمودی | [[الدرالمنثور]] | }} | |||
}} | }} | ||
نسخهٔ ۷ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۱۷:۲۰
| حدیث هدایت | |
|---|---|
| ترجمه حدیث | |
| هشدار دهنده منم و هدایتگر، علی بن ابیطالب(ع) است | |
| مشخصات حدیث | |
| صادره از | پیامبر خاتم (ص) |
| محتوای حدیث | |
| دلالت حدیث |
|
| منابع حدیث | |
| منابع اهل سنت | |
مقدمه
طبری به نقل از ابن عباس میگوید: چون آیه ﴿إِنَّمَا أَنْتَ مُنْذِرٌ وَلِكُلِّ قَوْمٍ هَادٍ﴾[۱]، نازل شد، پیامبر خدا(ص) دست به سینه نهاد و فرمود: «من هشدار دهنده هستم و هر گروهی هدایتگری دارد» و با دستش به شانه علی(ع) اشاره کرد و فرمود: «ای علی! تو آن هدایتگری. پس از من، رهیافتگان، به وسیله تو هدایت میشوند»[۲].
سیوطی به نقل از ابن عباس درباره سخن خدای متعال: «تو فقط هشداردهنده هستی و هر قومی هدایتگری دارد» میگوید: پیامبر خدا(ص) فرمود: «هشدار دهنده منم و هدایتگر، علی بن ابیطالب(ع) است»[۳]. سیوطی به نقل از ابوبرزه اسلمی میگوید: شنیدم پیامبر خدا(ص) میفرماید: «تو فقط هشدار دهندهای» و دستش را بر سینه خود نهاد، سپس آن را بر سینه علی(ع) نهاد و فرمود: «و هر قومی هدایتگری دارد»[۴].
ابی السعود به نقل از ابوبرده اسلمی، از پیامبر خدا(ص) درباره سخن خدای متعال: «تو فقط هشدار دهنده هستی و هر قومی هدایتگری دارد» پرسید. پیامبر(ص) دستش را بر شانه علی(ع) نهاد و فرمود: «هدایتگر پس از من، این است»[۵].[۶]
منابع
پانویس
- ↑ «تو فقط هشداردهنده هستی و هر قومی هدایتگری دارد»، سوره رعد، آیه ۷.
- ↑ جامع البیان عن تأویل آی القرآن، ج۸، ص۱۰۸؛ التفسیر الکبیر أو مفاتیح الغیب، ج۱۹، ص۱۵.
- ↑ «أنا المنذر و أومأ بيده إلى منكب علي رضى الله عنه فقال أنت الهادي»، الدرالمنثور، ج۴، ص ۴۵.
- ↑ شواهد التنزیل، ج۱، صص ۳۸۸ – ۴۰۸.
- ↑ إرشاد العقل السلیم إلی مزایا القرآن الکریم (تفسیر أبیالسعود)، أبیالسعود محمد بن محمد العمادی، ص۹۹.
- ↑ امیری، سلیمان، امامت و دلائل انتصابی بودن آن ص ۲۷۹.