حقوق امام زمان: تفاوت میان نسخه‌ها

* از میان همه [[حقوق]] گوناگونی که در [[آموزه‌های اسلامی]] بر ادای آنها تأکید شده است، پس از [[حق]] [[خدای متعال]]، هیچ حقی به بزرگی حقی که [[امامان]] و [[پیشوایان معصوم]] [[دین]]، بر عهده ما دارند، نیست؛ زیرا هیچ کس به اندازه آن‌ها در [[زندگی]] ما نقش ندارد و استمرار [[زندگی]] ما بدون وجود آنان امکان‌پذیر نیست. برای روشن شدن این موضوع، به روایتی از [[امام صادق]] {{ع}} که از [[پدر]] ارجمندش، [[امام باقر]] {{ع}} و از جد بزرگوارش [[امام سجاد]] {{ع}} [[نقل]] کرده است، اشاره می‌کنیم. در این [[روایت]] چنین می‌خوانیم: ما [[پیشوایان]] اهل [[اسلام]] و [[حجت‌های خدا]] بر جهانیان و سروران [[مؤمنان]]، [[رهبران]] رو سفیدان و سرپرستان [[مؤمنان]] هستیم. ما امانی برای ساکنان [[زمین]] هستیم، همچنان که [[ستارگان]]، امانی برای اهل [[آسمان]] هستند. ما کسانی هستیم که [[خداوند]] به وسیله ما، [[آسمان]] را از اینکه جز به [[اذن]] او بر [[زمین]] افتد، نگه می‌دارد و به وسیله ما، [[زمین]] را از اینکه ساکنانش را پریشان سازد، حفظ می‌کند و به وسیله ما، [[باران]] را فرو می‌فرستد، رحمتش را جاری می‌سازد و [[برکات]] [[زمین]] را خارج می‌کند. اگر یکی از ما در [[زمین]] نباشیم، [[زمین]] ساکنانش را در کام خود فرو می‌برد." سپس فرمود: "[[زمین]] از زمانی که [[خدا]] [[آدم]] را آفرید، هیچ گاه از [[حجت خدا]] خالی نبوده است، خواه این [[حجت]]، آشکار و شناخته شده باشد، خواه غایب و از دیده‌ها پنهان و تا برپایی [[رستاخیز]] نیز [[زمین]] از [[حجت خدا]] خالی نمی‌ماند، اگر این گونه نبود، [[خدا]] پرستیده نمی‌شد<ref>کمال الدین و تمام النعمة، ج ۱، ص ۲۰۷، ح ۲۱.</ref>. به [[دلیل]] همین [[عظمت]] [[حقوق امام]] {{ع}} است که در [[دعای ندبه]] از [[خدا]] می‌خواهیم که ما را در ادای این [[حقوق]] [[یاری]] کند: خداوندا!.... ما را در راه [[ادای حقوق]] او ([[امام مهدی]] {{ع}})، تلاش در [[پیروی]] از او و دوری از [[مخالفت]] او [[یاری]] کن و با [[خشنودی]] او بر ما منت گذار<ref>محمدبن جعفر ابن مشهدی، المزار الکبیر، قم، چاپ اول: دفتر انتشارات اسلامی وابسته به جامعه مدرسین حوزه علمیه قم، ۱۴۱۹ ه- ق، ص ۴۵۸؛ بحارالانوار، ج ۹۹، ص ۱۰۹.</ref>. پس از این مقدمه، برای آشنایی بیشتر با [[حقوق امام زمان]] {{ع}} برخی از روایاتی را که در این زمینه به دست ما رسیده است، به اجمال بررسی می‌کنیم<ref>[[ابراهیم شفیعی سروستانی|شفیعی سروستانی، ابراهیم]]، [[چشم به راه (کتاب)|چشم به راه]]، ص ۱۶۱-۱۷۲.</ref>.